Barberot Sylvain - Pop Christ

Αυτός ο Χριστός, βάρους 5 κιλών, χρονολογείται τον 19ο αιώνα.
Τεχνική mixed, φύλλο χρυσού, χρώματα και παγιέτες

Αυτό το έργο προτείνει μια ριζική επανεξέταση της μορφής του Χριστού στη σταύρωση, μετατοπισμένη εκτός της παραδοσιακής αφήγησής της ώστε να εισέλθει σε έναν χώρο συμβολικής και πλαστικής έντασης.
Το σώμα, πλήρως καλυμμένο με ένα βαθύ μπλε με λαμπυρίζοντες αντανακλάσεις, ράβει την κλασική εικονογραφία του μαρτυρίου: το αίμα εξαφανίζεται υπέρ μίας ζωντανής επιφάνειας, σχεδόν κοσμικής, όπου οι παγιέτες εισάγουν μια αμφισημία ανάμεσα στο ιερό και το τεχνητό.

Η αιώρηση, εξασφαλισμένη από ένα μοναδικό χρυσό σημείο πρόσδεσης, μετατρέπει τη σταύρωση σε ασταθή ισορροπία. Η ίδια η σταύρωση απουσιάζει· αντικαθίσταται από μια ελάχιστη κατακόρυφη γραμμή, που αγγίζει περισσότερο μια αγκαλιά παρά ένα εργαλείο θανάτωσης.
Αυτός ο μορφολογικός μετασχηματισμός επιφέρει μια νέα ανάγνωση: το σώμα δεν φαίνεται πια καρφωμένο, αλλά συγκρατούμενο, σαν να βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας ανάμεσα σε πτώση και ανάβαση.

Η χρήση του φύλλου χρυσού, ιστορικά συνδεδεμένου με την θρησκευτική εικονογραφία, λειτουργεί εδώ ως σημείο υπολειμματικού ιερού. Ωστόσο, η λειτουργία του έχει εκτραπεί: μακριά από το να κοσμεί ή να μεγιστοποιεί, γίνεται σημείο αιώρησης, σχεδόν εύθραυστο, αμφισβητώντας τη σταθερότητα ακόμα και της μορφής.

Μέσα από αυτό το παιχνίδι αντιστροφής — από το κόκκινο προς το μπλε, από τη χάρη προς την αιώρηση, από το παθοτικό προς μια μορφή αφαιρετικότητας — το έργο διερωτάται για την επίμονη παρουσία των θρησκευτικών συμβόλων σε ένα σύγχρονο πλαίσιο. Κινούνται ανάμεσα σε σεβασμό και αποανάθευση, ανάμεσα σε εικονόγραμμα και αντικείμενο, και προσκαλεί τον θεατή να επαναξιολογήσει τι απομένει από το ιερό όταν οι κώδικές του αλλοιώνονται.