Gianfranco Zenerato - POST - TECHNOLOGICAL LANDSCAPE

ΙΔΑΝΙΚΟ ΓΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΗ - ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ 5 ΑΙΣΘΗΤΙΚΑ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΟ CATAWIKI
Περισσότεροι από 180 συλλέκτες έχουν αγοράσει έργα του Gianfranco Zenerato στο Catawiki.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΣΤΗΝ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΝΗ ΣΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΖΩΓΡΑΦΙΚΟ ΠΙΝΑΚΑ!!!

201 έργα τέχνης πωληθή – 100% Θετικό – 76 Κριτικές

www.zenerato.com

GIANFRANCO ZENERATO (Καλλιτέχνης Επαγγελματίας - Ιταλία)
• Δραστήριος από το 1990, με πάνω από 600 συμμετοχές σε εθνικές και διεθνείς εκδηλώσεις τέχνης.
• Αναγνωρισμένος για την υψηλή ποιότητα των έργων, με πάνω από 500 βραβεία.
• Διαμερίζεται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ιταλία, την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία.
• Έχει εκθέσει δίπλα σε δασκάλους όπως οι Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, κ.ά.
• Κριτικέθηκε από τους κορυφαίους Ιταλούς κριτικούς.

Μοναδικό έργο ζωγραφισμένο στο χέρι
Διεθνής Αρχειοθετικό Πιστοποιητικό - Πιστοποιητικό αυθεντικότητας υπογραφόμενο από τον καλλιτέχνη - Φάκελος που περιέχει το επαγγελματικό διαδρομικό του καλλιτέχνη - Διαστάσεις 60x60x4εκ - Ακρυλικά σε καμβά τοποθετημένο σε καμβά, gallery ύψους, 4εκ - 2025
Έτοιμο για κρέμασμα - ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙ ΚΡΟΥΚΕΤΑ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ
Οι αποστολές προς χώρες εκτός ΕΕ είναι δυνατές, αλλά λόγω των πολύπλοκων διοικητικών διαδικασιών ( υπουργικές άδειες, τελωνειακές διαδικασίες κ.λπ.), προβλέπονται πρόσθετα έξοδα, ήδη συμπεριλαμβάνονται στις δαπάνες αποστολής που αναγράφονται στην αγγελία.
Για τους ίδιους λόγους, οι χρόνοι παράδοσης μπορεί να είναι μεγαλύτεροι από το συνήθη.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση.

GIANFRANCO ZENERATO (Καλλιτέχνης Επαγγελματίας - Ιταλία)

Δραστήριος από το 1990, έχει επιδιώξει μια καλλιτεχνική πορεία που τον οδήγησε σε πάνω από 600 εκδηλώσεις τέχνης, λαμβάνοντας εθνικές και διεθνείς διακρίσεις για την ποιότητα των έργων του. Με πάνω από 500 βραβεία στο βιογραφικό του, οι δημιουργίες του κοσμούν δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές εξέχουσας σημασίας στην Ιταλία, την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία. Έχει εκθέσει δίπλα σε δασκάλους όπως οι Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò κ.ά...

Προς το παρόν, συνεργάζεται με τον γνωστό κριτικό τέχνης, Καθηγητή Giammarco Puntelli.

Μερικές κριτικές από γνωστούς εμπειρογνώμονες του κλάδου:

Ο Gianfranco Zenerato εντάσσεται σε εκείνο το ρεύμα των καλλιτεχνών της δεκαετίας του ’70, αυστηροί αγγελιοφόροι απέναντι στην δυτική κοινωνία. Ενώ ο Μιλανάς Antonio Recalcati και ο Ρωμαίος Franco Mulas εξέφραζαν κοινωνική οργή, αντίθετα ο Zenerato φέρνει μια μελαγχολική προειδοποίηση, όπου η ήττα του ανθρώπου μπορεί να αποτελεί ακόμη και την προθάλαμο μιας λαϊκής σωτηρίας. Πρόκειται για μια άποψη πλούσια σε συμβολικούς σημασιολογικούς, ενός ζωγράφου της μοντέρνας σχολής, ο οποίος με ταλέντο συνυφαίνει την έρευνα με τον πειραματισμό. (Paolo Levi)

Αντιλαμβανόμαστε σε αυτήν την εικονιστική μορφή έναν τύπο πρόσκλησης για περισυλλογή στην ομορφιά του νεκρού φυσικού τοπίου, ενός λουλουδιού και μιας νέας γυναίκας. Η κλασικότητα αυτών των σιωπηλών εικόνων διακόπτει την ατμόσφαιρα που αιωρείται σε έναν γκρίζο κόσμο, τον σύγχρονο, που μας αποσπά από το όνειρο. (Paolo Levi)

Σε αυτό το τρομακτικό όσο και ρητό οπτικό μήνυμα, ο διάλογος ανάμεσα στην ελαχιστότητα του χρωματικού και την αρμονία των σχημάτων μαρτυρεί την εκφραστική ένταση και την ικανότητα ενός επιδέξιου καλλιτέχνη. Ενδιαφέρουσα και καινοτόμος η συγχώνευση ανάμεσα σε λουλούδια, φρούτα και τεχνολογικά αντικείμενα της σύγχρονης εποχής. (Stefania Bison)

Ο Gianfranco Zenerato επεξεργάζεται σημασιολογικές αφηγήσεις που αποκαλύπτουν, βήμα-βήμα, ατελείωτες δυνατότητες ενός γόνιμου φαντασιακού, οργανωμένες κατά διαδοχικές ακολουθίες των δικών του νοητικών επεξεργασιών. Οι φανταστικές κατασκευές του θα μπορούσαν, συνεπώς, να μπερδέψουν την κριτική κρίση στο να τον ορίσει κανείς σουρρεαλιστή. Αυτό δεν είναι αληθές, διότι δεν προτείνει μια παράλογη και μη ρεαλίστικη φαντασία, αλλά, αντίθετα, ζωγραφίζει μια πραγματικότητα οικεία σε εμάς, με έναν σκοπό όμως επικοινωνιακό και υψηλά συμβολικό. (Sandro Serradifalco)

Αυτό το πίνακας του Gianfranco Zenerato είναι τεχνικά καλά δομημένος, λεπτομερής και πλούσια αρθρωμένος, και προτείνει την πραγματικότητα που κατασκευάζεται από το μυαλό ενός οραματιστή. Τα έργα του φέρουν έντονο σκηνικό χαρακτήρα και σε όποιον εξαντλεί αυτά τα μηνύματα παραμένει ν’ αποκρυπτογραφήσει ποιο νόημα έχει αποδώσει ο ίδιος ο δημιουργός. Πράγματι, εκείνος παίζει με σύμβολα και παραπομπές και διασκεδάζει να ανακαλύπτει πώς οι συντεταγμένες ερμηνείας ενός μυστικού σενάριο συγκαλύπτονται. (S. Russo)

Με τον Gianfranco Zenerato έχουμε μια εξαιρετική ιδέα, μετασχηματισμένη με τεράστια ικανότητα σε μια εικόνα προσμονής, όπου η μοντερνισμός συναντά ένα χρόνο που δεν υπάρχει πλέον για να μας ξαναβρεί τα αισθήματα… (Giammarco Puntelli)

Ο συγγραφέας προτείνει την υπέρβαση και τη διασταύρωση των ειδών, σε μια αναζήτηση υπαινιχτική και μεταφορική, έντονη στα θέματα και στα χρώματα. Με αστραπιαία οξεία διαίσθηση ενοποιεί το παρελθόν (νεκρή φύση), το παρόν (η γυναικεία εικόνα) και το μέλλον (τό σύμβολο, η κρυπτική γραφή...) ώστε το έργο να γίνει ένα θεμελιώδες καλλιτεχνικό και ταυτόχρονα λογοτεχνικό και μετα-νατουραλιστικό παράδειγμα. Πατά στον ζωγράφο να εντοπίσει ένα καινούριο οπτικό σύμπαν, να εξετάσει τα όρια της παραδοσιακής εικονογραφίας για να αποδείξει πόσο η ζωγραφική σήμερα – μέσα σε τόση φασαρία – παραμένει μια πρωτότυπη διαδρομή. Η δημιουργικότητα του καλλιτέχνη ενισχύεται και από τις έντονες χρωματικές εκρήξεις, δείχνοντας ότι η προσέγγιση που σχετίζεται με το είδος εξακολουθεί να έχει λόγο ύπαρξης στη ζωγραφική του XXIος αιώνα.

Η ζωγραφική του Gianfranco Zenerato μας οδηγεί σε μια αντίληψη της πραγματικότητας σε τρία επίπεδα. Πρόκειται για ένα ταξίδι στο χρόνο που θα αντιμετωπίσουμε με τον καλλιτέχνη, ο οποίος μέσω διαφόρων πειραμάτων έχει φτάσει με τα χρόνια να τοποθετήσει την οπτική του σε μια παρούσα που «κοιτάζει» το παρελθόν ως έναν ιδανικό κόσμο που όμως έχει πλέον χαθεί, και σε ένα μέλλον γεμάτο τεχνητές και τεχνολογικά επεξεργασμένες επιρροές.

Είναι μια προειδοποίηση και προειδοποίηση το μήνυμα που διαφαίνεται από τα στοιχεία που τοποθετούνται στον καμβά γύρω από τη συνολική του άποψη. Το «σύστημα» που επαναλαμβάνουμε ως σταθερό στοιχείο μάς λέει «προσοχή», ο χρόνος εξαντλείται, και η έντονη προσκόλληση σε φυσικά στοιχεία στο προσκήνιο, μολυσμένα από αντικείμενα του τεχνολογικού κόσμου (ποντίκι, cd ή ξυπνητήρι) τονίζουν πόσο σημαντικό είναι να μη διακόψουμε τον σύνδεσμο με το παρελθόν, έναν κόσμο όπου η φύση κυριαρχούσε.

Το γυναικείο στοιχείο, τοποθετημένο στον χρονικό άξονα του παρόντος, αντιπροσωπεύει αρχέτυπο της μητέρας-Γης τοποθετημένο στον μεσαίο τόπο μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος.
Ο Gianfranco, όπως ένας Οδυσσέας, ταξιδεύει σε αυτή τη χρονική διάσταση, αναζητώντας τις δυνάμεις που μας στηρίζουν και μας μορφοποιούν, αλλοιώνουν ή κυβερνούν την τύχη μας. Ωθούμενος προς το μέλλον, ο άνθρωπος-καλλιτέχνης αντιμετωπίζει το ταξίδι με δύναμη και αποφασιστικότητα, αλλά συνειδητοποιεί την ευθραυστότητά του μπροστά στην πολυπλοκότητα ενός κόσμου που ο ίδιος δημιούργησε, τον τεχνολογικό κόσμο που μοιάζει να χάνεται από τα χέρια του και αισθάνεται, λοιπόν, την ανάγκη να επιστρέψει από εκεί που ξεκίνησε. Επιστρέφει έτσι ο κυκλικός χαρακτήρας του ταξιδιού, αυτό το αιώνιο κάλεσμα στη ζωή και στον θάνατο. Πρέπει να επιστρέψουμε στο σημείο εκκίνησης για να βρούμε τον εαυτό μας και η γυναικεία φιγούρα γίνεται σύμβολο της παρουσίας αυτής που μας επιτρέπει να αναγεννηθούμε.
Οι λέξεις «να φύγω» και «να γεννήσω» γίνονται και οι δύο έννοιες διάκρισης και απομάκρυνσης, και σε κάθε ταξίδι που πραγματοποιεί ο Gianfranco Zenerato υπάρχει αυτή η χρονική ανάδραση που επιστρέφει. Όταν κοιτάμε στο μέλλον, μόνο να στρέψουμε το βλέμμα στο παρελθόν μένει για να μην χάσουμε τις ρίζες μας, για να μην αφεθούμε να απομακρυνθούμε από τον τεχνολογικό και μετα-τεχνολογικό κόσμο.
Κάθε ταξίδι φέρνει στην ίδια κλίμακα τη λογική και τα συναισθήματα, γεννά αμφιβολίες και φόβους, οι ώρες της καθημερινότητας διαστρέφονται και λαμβάνουν διαφορετικά νοήματα.
Το να προχωρήσουμε προς το μέλλον γίνεται πρόκληση, κατακτώντας με το γυναικείο βλέμμα, αλλά και κίνδυνος επειδή σχεδόν αποτελεί απώλεια της ταυτότητας. Ξεκινήστε να αντιμετωπίζετε τον “παλιό εαυτό” σας, με συνήθειες, ρόλους και βεβαιώσεις. Το να φύγει κανείς είναι πάντοτε ελευθερία και ακόμη και αν αυτό περιορίζεται καθώς συναντά το άγνωστο, επιτρέπει να φέρει τάξη στο παρελθόν. Η κίνηση της προοπτικής γίνεται κεντρο-περιφερειακή, η ροή της επέκτασης είναι η κατεύθυνση προς την οποία βαδίζουμε, ενώ το κέντρο της συστολής είναι η κατεύθυνση από την οποία προερχόμαστε και στα έργα του Zenerato υπάρχει αυτή η αίσθηση προέλευσης από έναν τόπο και κατεύθυνσης προς έναν άλλον. Στο επίκεντρο η γυναικεία φιγούρα ως σημείο αναφοράς: συνείδηση του καλλιτέχνη, η καρδιά του πηγαίνει, με τους ρυθμούς, τους θορύβους, τους χρόνους, τις δυσκολίες, τις ανακαλύψεις και τα συναισθήματα.
Ο χρονικός ορίζοντας του μέλλοντος που αντιπροσωπεύει το επίτευγμα είναι, σε ορισμένα έργα, ανθρωπομορφικός χωρίς ανθρωπίνους χαρακτηρισμούς, και η γυναικεία φιγούρα σχεδόν θρυμματίζεται επειδή ο ίδιος ο καλλιτέχνης δεν αναγνωρίζεται σε μια τέτοια θέση: είναι σαν να η απώλεια ταυτότητας να αποτελεί μια μίζερη αποδοχή της απώλειας σύνδεσης με το παρελθόν και ακόμα και τα στοιχεία των νεκρών φύσεων γίνονται, σε ορισμένες περιπτώσεις, σχεδόν απόντα και υπερτονίζονται από αυτά της τεχνολογίας.
Έτσι γίνεται απαραίτητο να προστατευθούμε από αυτό το μέλλον, που προχωρά με κίνδυνο και σχεδόν αδιάκοπα, και να καταφύγουμε σε κάτι γνώριμο και αρχαίο όπου και οι «ψευδαισθήσεις είναι πραγματικές».
Με τον Gianfranco Zenerato έχουμε πραγματικά τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε μέσα από όνειρα, σήματα και σύμβολα, όπου ο καθένας από εμάς θα δει τον εαυτό του αντικατοπτρισμένο σε ένα καθρέφτη. Το να φύγει μαζί του θα σημαίνει να σκιάσουμε στιγμιαία αυτά τα καθρέφτες περιμένοντας να ανακαλύψουμε μια διαφορετική εικόνα του εαυτού μας. Ίσως θα βρούμε την ουσία μας, θα συνειδητοποιήσουμε τη σχετικότητα των αξιών και των δικών μας και ξένων οπτικών γωνιών. Μπορεί να χαθούμε και μετά να βρούμε τον εαυτό μας, συνειδητοποιώντας μια φύση, μια μοίρα, μια κοινή ταυτότητα. (Gaetana Foletto)

Ο καλλιτέχνης, ξεκινώντας από τον κλασικό παρελθισμό με μια γλώσσα προ-αφηρητικής εικόνας, στο υπόβαθρο του εσωτερικού ιστορικού Κόσμου, κινεί τον κινητό δείκτη της συνείδησής του της ανάπτυξης, μέχρι τις άκρες των ενοτήτων του παρόντος, υποτάσσει την επιστημονική τεχνική στην ενέργεια του ονείρου, του συμβόλου και κυρίως του χρώματος, πλούσιο σε καθαρότητα, και σε ηχοχρωματική αγνότητα, για να αλληλεπιδράσει με το παρόν και τεχνολογικά. Η μοντέρνοτητά του είναι γνήσια ψυχολογική και εκφραστική από την δυνάμωση της έκφρασης των μεταβατικών στοιχείων της μετα-αναβίστασης μετά τον Τελευταίο στον 20ο αιώνα και εξής... με υπερρεαλιστικές επιφάνειες ... και σύγχρονη ψυχολογία προ-αναγέννησης (Rembrandt ...). Ο Zenerato έχει δημιουργικές δυνατότητες σε ευρύ ιστορικό φάσμα, συνθέτοντας ποιητικά, συνθέτοντας, αφήνοντας τη χορδή της ποίησης να δονείται πάνω στις κατευθύνσεις της ιστορίας της τέχνης σε παγκόσμιες αξίες, και σε ρυθμό πάνω στον κινητό δείκτη της απέραντης φανταστικής εξέλιξης, μέσω του υπερρεαλισμού του ονειρικού του βλέμματος, ένα ανοιχτό παράθυρο προστιθέμενο στη λογική. συνομιλώντας με το παρόν. (Prof. Alfredo Pasolino)

Πολύ ενδιαφέρουσα η έρευνά του: η εικονιστική απόδοση φτάνει σε θεαματικά εφέ σε έναν χώρο όπου χτυπά μια συμβολική συχνότητα, ανατεθειμένη ανά περίπτωση στο όνειρο, το μύθο, ή στην καθημερινή πραγματικότητα, όλα αρμονικά συγκεχυμένα από ένα υπέροχο παιχνίδι χρωμάτων.

Ο Καλλιτέχνης της αυστηρότητας και της μοντέρνας εποχής
Επιμέλεια Francesco Cairone

Οι πιο πρωτότυποι δημιουργοί δεν είναι επειδή προβάλλουν το καινούριο, αλλά επειδή εκθέτουν ό,τι έχουν να πουν με τέτοιο τρόπο που να φαίνεται ότι δεν έχει ειπωθεί ποτέ πριν.
(Goethe)

Απαιτείται να ξεκινήσουμε από τη δυναμική φράση του Goethe για να μιλήσουμε για την πλούσια και καινοτόμο ζωγραφική του καλλιτέχνη Gianfranco Zenerato, και αυτό γιατί μέσα από εκείνη την απλή φράση διηγείται μια μεγάλη αλήθεια, ότι πλέον στη ζωγραφική έχουν γίνει όλα και σήμερα ο καλλιτέχνης που επιδιώκει να κατακτήσει τη δική του ατομικότητα, χωρίς να επηρεάζεται από ρεύματα και από τους Μεγάλους του παρελθόντος, πρέπει να ξεπεράσει τεράστια εμπόδια, διότι όπως υποστήριζε και ο Giorgio Morandi, «ξανά στον κόσμο δεν υπάρχει τίποτα ή ελάχιστα», και επομένως για να είναι πρωτότυπος θα πρέπει να ζωγραφίζει λαμβάνοντας υπόψη τις κοινωνικές, τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις.

Λέγεται ότι η τέχνη είναι για όλους αλλά δεν είναι για όλους, ο καθένας έχει το δικαίωμα να συγκινηθεί μπροστά σε ένα αριστούργημα, αλλά το να ζωγραφίζεις και να δημιουργείς είναι δώρον που ο Θεός έχει παραχωρήσει μόνο σε λίγους εκλεκτούς, που ικανοί να βλέπουν ό,τι οι άλλοι συχνά δεν αντιλαμβάνονται καν, καταφέρνουν να μετατρέψουν τα συναισθήματα που απορρέουν από τα μικρά πράγματα, από μια κίνηση, από μια αγκαλιά, από μια ματιά, σε έντονα χρώματα που χρωματίζουν τη γκρίζα ζωή που μας περιβάλλει.
Με αυτούς τους τυχερούς θα πρέπει σίγουρα να συμπεριληφθεί ο Δάσκαλος Zenerato, ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης όπως λίγοι, που κάνει της ακρίβειας, της αυστηρότητας και της φαντασίας ένα στυλ ζωγραφικής που αν και επανέρχεται στη μνήμη Μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος, αποδεικνύοντας ότι ο καλλιτέχνης έχει αξιοποιήσει τα μαθήματα της ωραίας ζωγραφικής κλέβοντας από τους μεγάλους μια ακίνητη τεχνική, παρουσιάζει μια μοναδικότητα και μια ορατή ατομικότητα σε αυτή τη γοητευτικά σύγχρονη πινελιά που τον καθιστά λευκή μέλισσα στο εθνικό καλλιτεχνικό πανό.
Κρέμες λουλουδιών και ώριμα και ζωντανά φρούτα, ακουμπισμένα σε υψητούς τοίχους από μάρμαρο φθαρμένους από τον χρόνο και συχνά καλυμμένους από ρομαντικές σκηνές δύο νέων εραστών, συνδέονται με αντικείμενα της σύγχρονης καθημερινότητας, όπως ένα CD-ROM, ένα ποντίκι, μια σπάτουλα, που γίνονται συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Το τοπικό τοπίο, σχεδόν πάντα αποτυπωμένο με το σούρουπο της νύχτας όταν το πράσινο φως χαιρετά τον ήλιο και καλωσορίζει τη σελήνη, αναδεικνύει με πιο έντονο τρόπο ό,τι ο Zenerato αποκηρύσσει στις μαρμάρινες επιφάνειες που πρωτοπροβάλλονται, όπου ένα χρώμα πιο ζωντανό αναδεικνύεται, κυμαινόμενο από κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, και όλες τις θερμές αποχρώσεις του ουράνιου τόξου.
Και το ουράνιο τόξο φαίνεται να υπερισχύει στην καριέρα αυτού του νέου και πολλά υποσχόμενου καλλιτέχνη, ιχνογράφος της τέχνης γιατί δημιουργεί ένα στυλ που αρχικά είναι ποιητικό και έπειτα ζωγραφικό, με το οποίο καταφέρνει να αποτυπώσει εκείνο που αισθάνεται φιλτράροντας τις ανοησίες και τις αρνητικότητες που φέρνει ο κόσμος μας.

Έχουν γράψει γι’ αυτόν ή κρίνουν τα έργα του:
Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino κ.ά.

Έχει συνεργαστεί με τις ακόλουθες γκαλερί:
Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler