Edgardo Rossaro (1882-1972) - Autoritratto

ΚΑΤΑΓΩΓΗ

Ο Edgardo Rossaro (1882-1972) ιταλός ζωγράφος. Γεννημένος στο Βερτσέλι το 1882 μέσα σε μια οικογένεια καλλιτεχνών και πατριωτών, διαμόρφωσε την καλλιτεχνική του ταυτότητα ανάμεσα στον αυστηρό ακαδημαϊκό μορφωτικό δρόμο και μια βαθιά πολιτική συμμετοχή. Αποκόμισε τα πρώτα στοιχεία από τον πατέρα του Φερντινάντο, τελειοποίησε τις σπουδές του στη Βενετία, υπό την καθοδήγηση του Λουτζι Μονό, και στην Ακαδημία Αλμπέρτινα της Τουρίνης, για να εγκατασταθεί στη Φλωρεντία όπου προσέγγισε τους κύκλους της πρωτοπορίας και τη ζωγραφική των Μακκιόλιάλι. Ένα κεφάλαιο-κλειδί της ζωής του υπήρξε η εμπειρία ως εθελοντής ορεινός στρατιωτών κατά τον Μεγάλο Πόλεμο: στις Νότο-Ντιμοντέ, ο Rossaro δεν σταμάτησε ποτέ να ζωγραφίζει και να σχεδιάζει, συλλαμβάνοντας στιγμές ζωής στο χαρακίρι του πυρινευτικού μετώπου και ορεινά τοπία που συνετέθησαν αργότερα στο διάσημο βιβλίο του μνημών La mia guerra gioconda.

Μετά τον πόλεμο ο καλλιτέχνης επέλεξε ως μόνιμη κατοικία του τη Ραγκάλλο, μεταμορφώνοντας την ακτή της Λιγουρίας σε ένα από τα κύρια θέματα της ωριμότητάς του στη ζωγραφική, χαρακτηριζόμενη από συνεχή αναζήτηση της αξίας του χρώματος-φωτός. Το ύφος του, που εξελίχθηκε από έναν αρχοντικό ρεαλισμό σε σχεδόν μετα-ιμπρεσιονισμό και ρομαντικές προφερές όπως ο Τέρνερ, τον κατέστησε έναν εκτιμημένο προσωπογράφο και ιιστόλογο τοπιάδων ικανό να προσδώσει ένα αίσθημα ήρεμης στοχαστικής παρατήρησης στις τοπιογραφίες του. Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του ξεχωρίζουν οι πορτραίτα της μπουρζουαζίας της εποχής και οι ζωηρές τοπιογραφίες του Καδόρ και του Κόλπου του Τιγκουλιό, μαρτυρίες μιας τέχνης που επιχειρούσε να παγώσει το οπτικό συναίσθημα μέσω παχιών πινελιών και σοφών αντιθέσεων τόνων.

Περιγραφή

"Αυτοπροσωπογραφία", παστέλ σε πάνελ, 37×32 εκ. με κάδρο, 23×18 εκ. το μόνο πάνελ, 1963, υπογραφή, ημερομηνία και τίτλος χαμηλά αριστερά.

Το έργο προσφέρει στον παρατηρητή ένα έντονο κοντινό πλάνο, σχεδόν φωτογραφικό, που αποτυπώνει τη φυσιογνωμία του καλλιτέχνη στην πλήρη ωριμότητα του. Το πρόσωπο, χαρακτηριστικό με τα τυπικά στρογγυλά γυαλιά και μια λευκή γενειάδα που εξασθενίζει ομαλά προς τη βάση, προκύπτει με πλαστική δύναμη χάρη σε μια σύνθεση που εξαλείφει κάθε απόσπαση από το περιβάλλον. Το σχέδιο είναι υποχρεωτικό και ζωηρό, λυμένο με μια πυκνή υφή σημείων που αποκαλύπτουν τη σοφή χρήση του παστέλ: το φως χτυπά το δέρμα δημιουργώντας θερμές και φυσικές τόνισμένες μεταβάσεις, ενώ το σκούρο φόντο, παιγνιδιάρικα σε βαθιές ρόκινες αποχρώσεις, τονίζει τα χαρακτηριστικά και τη φωτεινότητα του βλέμματος, ακόμα ζωηρού και διερευνητικού.

Το έργο ανήκει στη μεταγενέστερη φάση της παραγωγής του Rossaro, αποτελώντας σημαντική μαρτυρία της σταθερής έρευνάς του για την αξία του χρώματος-φωτός. Η αυτοπροσωπογραφία έγινε για τον συγγραφέα θέμα επαναλαμβανόμενο και σχεδόν εμμονικό κατά τη γηραλέα περίοδο, μια άσκηση αυτοδιείρευσης στην οποία η διδασκαλία του ρεαλισμού του Luigi Nono και η σύνθεση των Μακκιόλιάλι συγχωνεύονταν σε μια πιο ιδιωτική οπτική. Για να προσεγγίσει αυτές τις φυσιογνωστικές μελέτες, ο Rossaro προτιμούσε συχνά το παστέλ ή, σπάνια, την τεχνική της ενακυστικής ύλης, εργαλεία που του επέτρεπαν να επιτύχει την ιδιαίτερη αεροφυΐα και τη διαφάνεια του χρωματισμού ικανές να εξυψώσουν το γραφικό σημάδι και να αποδώσουν την ψυχική βύθιση του υποκειμένου. Έργο όμορφο σε εκτέλεση και με έντονο συλλεκτικό ενδιαφέρον.

ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Άριστη η γενική κατάσταση. Το αντικείμενο είναι άθικτο σε κάθε του μέρος με ζωηρή χρωματική απόδοση και ευκρίνεια της γραμμής. Το κάδρο θεωρείται ως δώρο.

Αποστολή παρακολουθούμενη και ασφαλισμένη με κατάλληλη συσκευασία.