Arnaud Puig "ARDPG" (1980) - Versus

Ο καλλιτέχνης ARDPG, ψευδώνυμο του Arnaud Puig, είναι Γάλλος καλλιτέχνης που γεννήθηκε το 1980 στην Périgueux και ζει σήμερα στο Bordeaux. Προερχόμενος από τον πολιτισμό του graffiti τον οποίον ανακαλύπτει και εφαρμόζει ήδη από τη δεκαετία του 1990, αναπτύσσει σταδιακά ένα εικαστικό έργο που υπερβαίνει το πλαίσιο της παραδοσιακής street art. Παράλληλα με την καλλιτεχνική του ενασχόληση σπουδάζει ιστορία της τέχνης στο πανεπιστήμιο, μια εκπαίδευση που τροφοδοτεί βαθιά τη μεθοδολογία και τη νοητική του οπτική. Το έργο του τοποθετείται έτσι στη διατομή πολλών κόσμων: εκείνου της κλασικής ζωγραφικής, του πολιτισμού του δρόμου και των σύγχρονων πλαστικών πειραματισμών. Μέσω της ζωγραφικής, του κόλλαγ, της τυπογραφίας ή ακόμη και παρεμβάσεων στον δημόσιο χώρο, ο ARDPG εξερευνά τις εντάσεις και τους δυνατούς διαλόγους μεταξύ αυτών των διαφορετικών οπτικών κληρονομιών.

Αυτή η σκέψη βρίσκει ιδιαίτερα έντονη έκφραση στη σειρά Versus, η οποία έχει γίνει ένας από τους βασικούς άξονες του έργου του. Στις δημιουργίες αυτές ο καλλιτέχνης διοργανώνει μια πραγματική αισθητική αντιπαράθεση μεταξύ ιστορίας της τέχνης και της σύγχρονης αστικής κουλτούρας. Όψεις εμπνευσμένες από τη μεγάλη ζωγραφική — προσώπα, πορτρέτα ή αποσπάσματα παλαιών συνθέσεων — εμφανίζονται συχνά στον καμβά, έπειτα διαταράσσονται, καλύπτονται ή διασχίζονται από σημεία που προέρχονται από το graffiti: λέξεις, τυπογραφία, γραμμικές κινήσεις ή γραφικά σήματα.

Ο όρος Versus υποδηλώνει την ιδέα ενός μονομάχου, αλλά στην περίπτωση του ARDPG αυτή η αντίθεση μετατρέπεται κυρίως σε οπτικό διάλογο. Οι σοφιστικέ αναφορές και οι κώδικες του δρόμου υφαίνονται μαζί, απαντώνται και μερικές φορές συγκρούονται επιφάνεια καμβά. Ο καλλιτέχνης δημιουργεί έτσι υβριδικές εικόνες όπου το παρελθόν και το παρόν επικαλύπτονται, αποκαλύπτοντας τους απροσδόκητους συνδέσμους μεταξύ της ζωγραφικής παράδοσης και της αυθόρμητης ενέργειας του graffiti.

ΜThrough τη σειρά Versus, ο ARDPG θέτει υπό αμφισβήτηση την ιεραρχία που συνήθως καθιερώνεται μεταξύ τέχνης θεσμικής και πρακτικών του αστικού περιβάλλοντος. Συνταιριάζοντας αυτούς τους δύο κόσμους, προτείνει ότι ουσιαστικά μοιράζονται την ίδια ώθηση: την επιθυμία να αφήσουν ένα ίχνος, να χαράξουν μια επιφάνεια και να μεταδώσουν όραμα. Τα έργα του γίνονται τόποι έντασης αλλά και συμφιλίωσης, όπου η ιστορία της τέχνης και η σύγχρονη κουλτούρα συναντώνται για να διαμορφώσουν μια νέο οπτικό λόγο.

Σε αυτή τη δουλειά συνδυάζει το κόλλαγ ως ημερολόγιο ταξιδιού με τα graffiti για να δημιουργήσει ένα σύνολο που μας ταξιδεύει στην ιστορία της τέχνης