Pippo - Fading Bloom

Φθίνουσα ανθοφορία
Τα κύματα ψιθυρίζουν ένα νανουριστικό για πράγματα που άφησαν πίσω τους. Φοράω αυτό το κόκκινο μεταξωτό για να θυμηθώ πώς ήταν να είσαι ζωντανός, μα εδώ νιώθει μόνο σαν ένα petal έτοιμο να πέσει. Η σκιά μου απλώνεται λεπτή πάνω από το σκυρόχρωμο σκυρόδεμα, αγγίζοντας το νερό. Δίπλα μου, το μικρό μαύρο σχήμα της γάτας είναι μια ήσυχη οδύνη πίστης. Περιμένω ένα πλοίο που ταξίδεψε πριν χρόνια, η αναπνοή μου μια ασημένια κλωστή στον ψυχρό αέρα. Το καλοκαίρι τελειώνει, και εγώ συνεχίζω να περιμένω.
Σφυριχτές ενός Απόντος Θάλασσας

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (υψος × πλάτος × βάθος)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα και μοναδικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τραβηγμένο σε επαγγελματικό ξύλινο τελάρο (έτοιμο για κρεμάστρα).
* Κούρδισμα: Ανεξεργασμένο (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο εσωτερικά· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεν. στο Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται στον ήσυχο τομέα ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Ματζιόρε. Το παρελθόν του διαφαίνεται στις συνθέσεις του—ρχιτεκτονικές, αρμονικές κι ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια βυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βήμα-βήμα εσωτερικά στο καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, όσο μπαίνει προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να πατήσει τη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία από μόνος του.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει επίσης τον καλλιτέχνη. Απόμακρος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα υποβόσκουσων, ατμοσφαιρικών τόνων που διακοπτόμενοι από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι περισσότεροι από τους πίνακές του—γεμάτοι με σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιές και φώτα που λάμπουν—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.