Anton Kaestner - #319 - M - " Light from Within ".

#319 - M - "Φως από within".
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπη καλλιτεχνική εργασία του Anton Kaestner, απευθείας από το παρισινό στούντιο.

Σπρέι ακρυλικού πάνω σε 3mm plexiglass плитά.
Αυτή η ζωγραφιά δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο που ζωγραφίστηκε σε πολλές στρώσεις χρώματος ή/και σπρέι, με έντονο γυαλιστερό φινίρισμα "glossy", σχεδόν σε εφαρμογή ρητίνης, το οποίο είναι μοναδικό.

Διαστάσεις: Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / cm 44 * 32 * 0,3 χωρίς πλαίσιο.
Αυτό το πίνακα αποστέλλεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας από τη γερμανική μάρκα Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από την Ελβετία, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάννη Μάιος 2026.


"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη της Ελβετίας, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και την πολιτιστική πλούσια πατρίδα μου. Η δημιουργικότητα εκτιμιόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, που η επιρροή του φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γίνει το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειώσεις A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με προσέλκυε η μη ανθρωποκεντρική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, απέκτησα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήρθε αμέσως.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Παντού και όταν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιωπηλά να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα — ένας τρόπος να απελευθερωθώ από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βίωνα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι στο οποίο μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, επιδιώκω πάντα να παρέχω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την εργαστηριακή μου ομάδα στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα και, προς έκπληξή μου, η δουλειά μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.


Καλλιτεχνικό Βιογραφικό

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που φιλοξενήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς, και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές ευπαθή επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που αποδέχομαι. Επιτρέπει η “τυχαία πειραματική” προσέγγιση -οτιδήποτε πάει- να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, αφήνοντας περιθώριο για αποκαλύψεις και ανακαλύψεις όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που συνοψίζει τη διαδικασία αποκάλυψης / στερέωσης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφανείς επιφάνειες, προσδίδοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις «απαραίτητες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «βιαία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι ένα πόνημα για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός SF μάστερ Αλαν Νταμαζιό.
Ενώ το έργο μου μπορεί να προκαλεί πάντα τη διαύγεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επίσης, το plexiglass προσφέρει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμα και των ελλειπόντων τμημάτων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω η σχέση ανάμεσα στο "λεπτομέρειες για πλησίασμα" & "απόσταση για το σύνολο" να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω αυτό που μπορώ να επιτύχω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να προκαλέσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπάζαιν: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner