Pablo Palazuelo (1927-2003) - Sigilla

Λιθογραφία του Pablo Palazuelo (* 1927 † 2003. Μαδρίτη) με τίτλο «Sigilla»
Αυτό το έργο ανήκει στη σειρά «Emblema», που δημιουργήθηκε από τον Palazuelo το 1980.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα από τον καλλιτέχνη.
Εκδόθηκε από Maeght. Εκτυπωμένο από Arte París · Έκδοση Εξαντλημένη ·
Πραγματοποιημένο σε χαρτί Arches υψηλής γραμμαρίου, με το χαρακτηριστικό του ύδατος.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Γνησιότητας (COA).

*** ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ***

Διαστάσεις: 80 x 58 cm
Έτος: 1980
Έκδοση: 3000 αντίτυπα
Κατάσταση: Εξαιρετικό (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει τεθεί σε κορνίζα ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό διατηρείται σε άψογη κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται προσεκτικά και θα πακεταριστεί σε κιβώτιο από ισχυρό χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς χρέωση για τον αγοραστή.

(*) Ο Pablo Palazuelo σπούδασε αρχιτεκτονική στη Μαδρίτη και στο Royal Institute of British Architects στο Όξφορντ. Από το 1939 αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική. Μετά από τη σύντομη καλλιέργεια ενός νεο-κουβιστικού στυλ που συνέχιζε τον Πικάσο και τον Braque, άρχισε να ενδιαφέρεται για το έργο γλυπτών όπως ο Naum Gabo και ο Anton Pevsner και για τη ζωγραφική του Paul Klee, που τον επηρέασε βαθιά.
Τα πρώτα του αφηρημένα σκίτσα βασίζονταν στην παρατήρηση φυσικών δομών, όπως κρύσταλλα χιονιού, μικροσκοπικές εξετάσεις κυττάρων ή αεροφωτογραφίες· η αναζήτηση γεωμετρικών δομών και των μαθηματικών τους αναλογιών θα χαρακτήριζε το έργο του Palazuelo σε όλη τη μακρά πορεία του.
Το 1948 εγκαταστάθηκε στο Ισπανικό Περίπτερο του Κόσμου Πανεπιστημιακού της Παρισιού, όπου συνέπεσε με τον Chillida.
Η πρώτη ατομική έκθεσή του πραγματοποιήθηκε στη γκαλερί Maeght του Παρισιού το 1955. Αργότερα εξέθεσε στα κύρια ευρωπαϊκά και αμερικανικά μουσεία, όπως το Guggenheim της Νέας Υόρκης, το Carnegie International του Πίτσμπουργκ, ή το Museum of Modern Art του Παρισιού.
Το 1954 άρχισε να αναπτύσσει μια σκαλιστική πτυχή που έφτασε την καλύτερή της στιγμή στη δεκαετία του 1970. Με τον καιρό, η γεωμετρία του απέκτησε μεγαλύτερο δυναμισμό και ευελιξία, και ο ρυθμός του έγινε πιο γρήγορος: ο θραύσμα που παράγεται στην επιφάνεια δημιουργεί ολόκληρο πλέγμα ευθειών και σπαστών γραμμών και εμφανίζεται μια δομή κρυσταλλοποιήσεων.
Το 1969 επέστρεψε στην Ισπανία, όπου εγκατέστησε το τελικό του εργαστήριο. Βραβεύτηκε με το Χρυσό Μετάλλιο των Καλών Τεχνών το 1982. Το 2004 έλαβε το Βραβείο Velázquez του Ισπανικού Υπουργείου Πολιτισμού."} } {translated_text}{