Stefano Nurra - Gioco sospeso

Το έργο δομείται σαν ένα φανταστικό πολύπτυχο σε έναν ενιαίο καμβά, όπου τρία υλικά μπλοκ ανάγλυφα αιωρούνται πάνω σε ένα κοβαλτώδες φόντο, επαναφέροντας τη διακεκομμένη γεωμετρία ενός γηπέδου τένις.
Ακόμα μια φορά, η ύλη καθορίζει τον ρυθμό: τα κεντρικά και περιφερειακά ορθογώνια ξεπροβάλλουν από την επιφάνεια με ακανόνιστες και παχύρρευστες άκρες, σαν να ήταν πλάκες χρώματος σκισμένες από την πραγματικότητα.
Οι λευκές γραμμές, ευκρινείς και αυστηρές, δεν εξυπηρετούν μόνο τη delineation του χώρου παιχνιδιού, αλλά λειτουργούν ως οπτικοί κατευθυντήρες που καθοδηγούν το βλέμμα μέσα από τον καμβά.
Η δυνατή καρδιά του έργου είναι η εισαγωγή μικροσκοπικών ανθρώπινων μορφών, φτιαγμένων με ακρίβεια σχεδόν καλλιγραφική. Στο κάτω αριστερά, ένας παίκτης ντυμένος στα λευκά αιχμαλωτίζεται στην αναμονή, φορτισμένος με τη φόρτιση ενός σερβίς· στα προσκεφαλαιώματα, μια αντανακλαστική φιγούρα φαίνεται να αιωρείται στο μπλε κενό.
Αυτός ο αντίκτυπος ανάμεσα στην απερίγραπτη μεγαλοπρέπεια του αφηρημένου πεδίου και στην ευθραυσότητα των ανθρώπινων σχημάτων μετατρέπει το αθλητικό γεγονός σε μεταφορά ύπαρξης: το παιχνίδι γίνεται μοναχικότητα, συγκέντρωση και χρονική αιώρηση.
Η επιλογή του μπλε δεν είναι τυχαία: εγείρει μια βαθιά ψυχική διάσταση, μετατρέποντας το γήπεδο τένις σε ωκεανό ή σε νυχτερινό ουρανό.
Είναι ένα έργο που ζει μέσα από τη σιωπή και τη μοναχική προσμονή, όπου η φυσικότητα της ζωγραφικής (τόσο πυκνή που φτάνει να αγγιχτεί) συγκρούεται με την εννοιολογική αφαίρεση του κενού. Ένα κομμάτι σπάνιας κομψότητας που κατορθώνει να εξυψώσει το παιγνιώδες στοιχείο, μεταφέροντάς το σε ένα καθαρά ποιητικό επίπεδο.