Αρχαία Ρωμαϊκή Μπρούντζος Lorica squamata (9 τεμάχια)

ITEM: Lorica squamata (9 τεμάχια)
MATERIAL: Χαλκόζη
CULTURE: Ρωμαϊκή
PERIOD: 2ος – 4ος αιώνας μ.Χ
DIMENSIONS: 28 x 32 mm έως 18 x 17 mm
CONDITION: Καλή κατάσταση
PROVENANCE: Από Αγγλική ιδιωτική συλλογή, συλλογή Kusmirek, αποκτηθέντα μεταξύ 1970 και 1990.

Συν comes with Certificate of Authenticity and European Union export license

Αν κάνετε προσφορά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα χρειαστεί να υποβάλουμε αίτηση για άδεια εξαγωγής προς τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

H lorica squamata αποτελούσε ένα εξέχον τύπο πανοπλίας κλινοειδούς μορφής που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι στρατιωτικοί, κυρίως κατά τους μεσαίους και βραχείς περιόδους της Αυτοκρατορίας. Σε contrast με τις άκαμπτες πλάκες της lorica segmentata ή τους διασυνδεόμενους κρίκους της αλυσίδας πανοπλίας (lorica hamata), αυτή η πανοπλία αποτελούνταν από μικρά, επικάλυπτα μεταλλικά λέπια—συνήθως χάλκινα ή σιδερένια—ραμμένα σε ύφασμα ή δέρμα που την στηρίζανε. Αυτά τα λέπια τοποθετούνταν σε οριζόντιες σειρές, συνδεδεμένα με σύρμα ή με κορδόνια μέσω μικρών τρυπημένων οπών, δημιουργώντας ένα προστατευτικό στρώμα που έμοιαζε με το δέρμα ενός ψαριού ή ενός ερπετού.

Ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα της lorica squamata ήταν ο αέρας ισορροπίας ανάμεσα στην προστασία και την ευκολία συντήρησης. Παρά το γεγονός ότι θεωρητικά ήταν πιο ευάλωτη σε ανυψωτικές ματιές που θα μπορούσαν να γλιστρήσουν κάτω από τα λεπίδια, παρείχε εξαιρετική άμυνα κατά των κτυπημάτων με ρόπαλο και των κάθετων πλήξεων. Ήταν επίσης σημαντικά ευκολότερη στην επιδιόρθωση από την αλυσίδα· αν μερικά λέπια κατεστρέφονταν ή σκίζονταν στη μάχη, μπορούσαν να αντικατασταθούν μεμονωμένα χωρίς ανάγκη αναδημιουργίας ολόκληρης της ενδυμασίας. Αυτή η πρακτικότητα την έκανε αγαπημένη ανάμεσα σε κέντηρες, σηματοδότες (signiferi) και ορισμένες μονάδες ιππικού που απαιτούσαν τόσο αισθητική που καθορίζει το status όσο και αξιοπιστία στην αντοχή.

Οπτικά, η πανοπλία συχνά λειτουργούσε ως σύμβολο ιεραρχίας και κύρους, καθώς τα λέπια μπορούσαν να γυαλίσουν σε υψηλό λαμπερό φινίρισμα ή ακόμα και να ασημιστούν για να δημιουργήσουν εντυπωσιακό αποτέλεσμα στο πεδίο της μάχης. Παρότι απέσυρε για λίγο από τη μόδα υπέρ άλλων σχεδίων, επανήλθε αργότερα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία λόγω της αποτελεσματικότητας απέναντι στα όπλα ανατολικών αντιπάλων, όπως οι Παρθιανοί και οι Σασσανίδες. Σήμερα, αποτελεί ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα εμβλήματα της Ρωμαϊκής στρατιωτικής μηχανικής, αντιπροσωπεύοντας έναν συγκερασμόκαλλιτεχνητής κατασκευής και λειτουργικής στρατιωτικής τεχνολογίας.