Jerzy Kujawski (1921-1998) - Composition

Πολύ όμορφο και σπάνιο έργο (σε χαρτί) του καλλιτέχνη Kujawski, γύρω στο 1960
Ιδιωτικής συλλογής, Παρίσι, χωρίς κάδρο.

Απ' το μεταπολεμικό σουρεαλισμό στον ερωτικό σουρεαλισμό

Ο Jerzy Kujawski συνεργάστηκε με μεγάλο αριθμό καλλιτεχνών συνδεδεμένων με το μεταπολεμικό ρεύμα του σουρεαλισμού. Στο δεύτερο ήμισυ του 1940, η τέχνη του Kujawski χαρακτηρίζεται από σουρεαλιστικά έργα ζωγραφικής, γραφικές εργασίες και σχέδια που παίζουν στα όρια μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας. Αργότερα έγινε ένας από τους πρώτους λυρικούς αφηρημένους ζωγράφους που αφιερώθηκε στην άτυπη αφηρημένη ζωγραφική. Στις δεκαετίες του 60, πειραματίζεται με διάφορες τεχνικές και κυρίως με τη δεκαλοτυπία. Τότε επέρχεται μια μεγάλη μεταμόρφωση στη ζωγραφική του. Αποχωρεί από την αφηρημένη τέχνη και επιστρέφει στην αναπαραστατική ζωγραφική. Εξερευνά τότε τεχνικές μονοτυπίας, calque (μεταφορά σχεδίου) και τη σεριγραφία - τεχνικές χρησιμοποιούμενες από καλλιτέχνες της ποπ κουλτούρας. Τέλος, η σουρεαλιστική τεχνική του calque των σωμάτων και οι ερωτικές εμμονές του σημαδεύουν τα έργα του.

Ένας Πολωνός καλλιτέχνης στο Παρίσι:

Ο Jerzy Kujawski γεννήθηκε στο Ostrow το 1921. Αρχικά εξαναγκάστηκε σε εξορία με την οικογένειά του στην περιοχή Wielkopolski, στη συνέχεια θα ζήσει την περίοδο του πολέμου ανάμεσα σε Κρακοβία και Βαρσοβία, όπου θα συναντήσει αντίστοιχα τον Marian Bogusz και τον κύκλο των νέων καλλιτεχνών. Έτσι ο Jerzy Kujawski θα μετρήσει ανάμεσα στους φίλους του τον Tadeusz Kantor, τον Tadeusz Brzozowski και τον Jerzy Nowosielski, γνωστός περισσότερο ως Kantor.

Το 1945 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών και εντάχθηκε στον στενό κύκλο φίλων του Αντρέ Μπρετόν. Kujawski διατήρησε πάντα επαφές με Πολωνούς καλλιτέχνες όπως τον Bogusz, τον Alfred Lenica και τον Jerzy Skarżyński, και είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον Topor, την Alina Szapocznikow και τον Roman Cieślewicz. Στις διεθνείς εκθέσεις παρουσιαζόταν ως Πολωνός ζωγράφος που ζει στο Παρίσι.

Ο Kujawski πέθανε το 1998 στο Παρίσι, σε μια κάποια καλλιτεχνική μοναχικότητα που διατηρούσε από τη δεκαετία του ’70.

#ESArtMarch