Jonathan Swift - Gulliver's Travels - 1925

«Τα ταξίδια του Γκιλιβέρ» του Τζόναθαν Σουίφτ και εικονογράφηση με 48 πίνακες από τον Χάρι Θίκερ – Ορντ, Λοκ, Λονδίνο – περίπου 1925, πρώτη βρετανική έκδοση – 18χ15εκ – κατάσταση: καλή, στη πρωτότυπη δέσμευση του εκδότη με τον πίνακα τοποθετημένο στο εξώφυλλο, ελαφριές φθορές στη ράχη, εικονογραφημένες σελίδες, όλοι οι πίνακες από τον Θίκερ, ορισμένες σελίδες με οξείδωση. Το «Ταξίδια του Γκιλιβέρ», αρχικά με τίτλο «Ταξίδια σε ορισμένες απομακρυσμένες χώρες του κόσμου. Σε τέσσερα μέρη. Από τον Λέμουελ Γκιλιβέρ, αρχικά χειρουργό και μετά καπετάνιο ορισμένων πλοίων», είναι ένα σατιρικό πεζό μυθιστόρημα του Άγγλο-Ιρλανδού συγγραφέα και κληρικού Τζον Σουίφτ από το 1726. Το μυθιστόρημα σατιρίζει τη ανθρώπινη φύση και το φανταστικό υποείδος της «ιστορίες ταξιδιωτών». Το «Ταξίδια του Γκιλιβέρ» είναι ένα από τα πιο διάσημα κλασικά έργα τόσο της αγγλικής όσο και της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ενώ καθιέρωσε το φανταστικό νησί της Λιλιπούτ. Ο ποιητής Τζον Γκέι σχολίασε για το έργο: «Είναι αναγνωστό παντού, από το συμβούλιο εμπόρων μέχρι τον βρεφονηπιακό σταθμό». Παρά το γεγονός ότι το μυθιστόρημα συνήθως ταξινομείται στην παιδική λογοτεχνία, ο Σουίφτ το είχε αρχικά γράψει ως πολιτική σατιρα. Το βιβλίο έχει προσαρμοστεί σε θεατρικές παραστάσεις, σε ταινίες, τηλεόραση και ραδιόφωνο με το πέρασμα των αιώνων. Η ιστορία αφορά τον Λέμουελ Γκιλιβέρ, έναν περιπετειώδη Άγγλο ταξιδιώτη που ταξιδεύει σε μια σειρά από παράξενες και μακρινές γης, κάθε μια κατοικημένη από ασυνήθιστα όντα που αντικατοπτρίζουν διαφορετικές πτυχές της ανθρώπινης φύσης και της κοινωνίας. Στη Λιλιπούτ συναντά μικροσκοπικούς ανθρώπους που μπλέκονται σε μικροπολιτικά τραγικά, στην Βροβδινάγκ είτε αλλοιωμένος ως μικρός ανάμεσα σε γίγαντες που κριτικάρουν τα ευρωπαϊκά έθιμα, στο Λαπούτα συναντά μη πρακτικούς διανοούμενους που αποσυνδέονται από την πραγματικότητα, και στη γη των Χουϊχνούμς συναντά λογικά άλογα που ζουν ήρεμα δίπλα σε άγριους ανθρωποειδείς όντες που ονομάζονται Γιάχους. Μέσα από αυτά τα ταξίδια, το μυθιστόρημα σατιρίζει τα ελαττώματα διαφόρων πολιτισμών. Δεν είναι σαφές πότε άρχισε ο Σουίφτ να γράφει το μυθιστόρημα, αλλά θεωρείται ότι ήταν μια απόπειρα σατιρισμού των δημοφιλών λογοτεχνικών ειδών. Μέσα στα μέσα του 1725, το βιβλίο είχε ολοκληρωθεί και, καθώς το έργο αποτελεί πολιτική σάτιρα, είναι πολύ πιθανό ο Σουίφτ να είχε ζητήσει από άλλον συγγραφέα να αντιγράψει το χειρόγραφο ώστε η γραφή του να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη σε πιθανή νομική υπόθεση. Το μυθιστόρημα περιέχει επίσης πολυάριθμες επινοημένες λέξεις, που αναφέρονται ως γλώσσα της Λιλιπούτιας, οι οποίες κριτικοί λένε ότι θα μπορούσαν να έχουν εμπνευστεί από Εβραϊκά. Κατά τη διάρκεια της δημοσίευσης, το βιβλίο γνώρισε άμεση επιτυχία, και ο Σουίφτ υποστήριξε ότι έγραψε τα «Ταξίδια του Γκιλιβέρ» «για να ταράξει τον κόσμο αντί να τον διασκεδάσει». Οι αρχικές δημόσιες γνώμες ήταν συντριπτικά θετικές, με τους περισσότερους αναγνώστες να επαινούν το ευφυές σχόλιο και τη ρεαλιστική απεικόνιση ενός ταξιδιού σε μακρινές γαίες, καθώς και τους πολιτικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν συχνά οι ταξιδιώτες ως επισκέπτες. Ωστόσο, μερικοί κριτικοί κατηγόρησαν τον Σουίφτ για υπέρμετρη μισanthρόπεια. Ο Αγγλος μυθιστοριογράφος Ουίλιαμ Θάκερεϊ, συγκεκριμένα, περιέγραψε το έργο ως «βλασφημό», λέγοντας ότι ήταν υπερβολικά αυστηρό στην απεικόνισή του για τις ανθρώπινες κοινωνίες. Τα ταξίδια του Γκιλιβέρ παραμένουν δημοφιλή στους σύγχρονους καιρούς λόγω της διεισδυτικής κοινωνικής κριτικής και θεμάτων τους. Η σάτιρα του μυθιστορήματος, ειδικότερα η εκλεπτυσμένη κριτική της ανθρώπινης φύσης, των κοινωνικών ελαττωμάτων και των κανόνων, καθώς και των προσωπικών σχέσεων, συνεχίζει να μελετάται σε λογοτεχνικούς κύκλους. Από την εποχή του θανάτου του, ο Σουίφτ έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο πολυδιαβασμένους και μεταφρασμένους Ιρλανδούς συγγραφείς, και τα Ταξίδια του Γκιλιβέρ εξακολουθούν να είναι το περισσότερο τυπωμένο βιβλίο από Ιρλανδό συγγραφέα σε βιβλιοθήκες και βιβλιοπώλεια παγκοσμίως.