Sylvain Barberot - Pop christ # 2

Με το Pop Christ, ο καλλιτέχνης προτείνει μια εντυπωσιακή και αμφίσημη επανερμηνεία της χριστικής μορφής, βυθισμένη σε μια διακύμανση ανάμεσα σε ιερή εικονογραφία και σύγχρονο αισθητισμό. Αφαιρώντας τα χέρια του, αυτός ο Χριστός από κράμα εμφανίζεται ως σώμα αποκομμένο από τη σωτήρια του χειρονομία, περιορισμένο σε μια σιωπηρή παρουσία, σχεδόν ευάλωτη. Αυτή η έλλειψη δεν είναι μόνο μορφολογική: λειτουργεί ως συμβολική μετατόπιση, διερωτώμενη για την ικανότητα δράσης, σωτηρίας ή ακόμη και ευλογίας σε έναν κόσμο γοητευμένο από εικόνες και σημάδια.

Η επιφάνεια της γλυπτικής, καλυμμένη με μια μπογιά εμπλουτισμένη κατά 30% με καθαρό χρυσό και χρυσές παγιέτες, παραβιάζει τους παραδοσιακούς κώδικες του ιερου. Το χρυσό, ιστορικά συνδεδεμένο με τη μεταφυσική και το αιώνιο, εδώ αντιμετωπίζεται με λαμπερή υλικότητα, σχεδόν διακοσμητική, θυμίζοντας τον κόσμο της θεατρικότητας, της κατανάλωσης και του «ποπ». Αυτή η θραυστή λάμψη αιχμαλωτίζει το φως με ασταθή τρόπο, μετατρέποντας τη φιγούρα σε ζωντανή εικονα, ταυτοχρόνως ελκυστική και ταραγμένη. Το ιερό μολύνεται έτσι από τους κώδικες του λαμπερού, θολώνοντας τα όρια μεταξύ ευλάβειας και αισθητικής γοητείας.

Η γλυπτική διατηρείται σε ύψωση από μια μαύρη μεταλλική ράβδο, που εντείνει το αποτέλεσμα της αιώρησης και της απομόνωσης. Η βάση από ατσάλι, καλυμμένη με κόκκινο κερί, εισάγει μια έντονη χρωματική αντίθεση. Αυτό το βαθύ, οργανικό κόκκινο προκαλεί αμέσως το αίμα, τον πόνο και τη θυσία, διατηρώντας ταυτόχρονα μια υλική διάσταση σχεδόν βιομηχανική. Δρα ως γήινο αγκύρωμα, υπενθυμίζοντας τη σαρκωτή υπόσταση του Χριστού απέναντι στο τεχνητό φως του χρυσού.

Το Pop Christ βρίσκεται έτσι στη διασταύρωση πολλαπλών κωδίκων: ανάμεσα σε ιερό κειμήλιο και αντικείμενο ποπ, ανάμεσα σε ιερή εικόνα και σύγχρονο τεκμήριο. Διασπώντας το σώμα και υβριδιοποιώντας τα υλικά, το έργο καλεί να επαναπροσδιορίσουμε τη διατήρηση των θρησκευτικών μορφών σε μια φανταστική οπτική που κυριαρχείται από τη λάμψη, την αναπαραγωγή και την απώλεια συμβολικής βάθους.