Paolo Fedeli - Nocturno

Ο Πάολο Φεντέλι γεννήθηκε στη Τοσκάνη το 1957. Έχει φοιτήσει στο Ινστιτούτο Τέχνης της Σιένας, αποκτώντας το δίπλωμα του Μάστερ 'Τέχνη'. Έχει παρουσιάσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Ανάμεσά τους η Ουκρανία, η Γαλλία, η Ρωσία, η Ισπανία, η Ρώμη και πολλές άλλες. Είναι παρών σε διάφορες Μόνιμες Εκθέσεις. Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε εθνικά και διεθνή περιοδικά και εφημερίδες. Έχει συμμετάσχει στις σημαντικότερες ρυθές συλλογικές εκθέσεις τέχνης εθνικά, αποκομίζοντας σημαντικές παραπομπές και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα κέρδισε οκτακόσια εβδομήντα έξι Πρώτα Βραβεία διαγωνισμών ζωγραφικής. Ο Paolo Fedeli είναι ο μυστηριώδης ύμνος της φύσης.

ΔΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΔΑΝΤΙ:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής απίθανων και ανεξιχνίαστων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση.
Το περιπλανητικό του ταξίδι ανάμεσα στην Τοσκάνη και την αφανή μετρόπολη ενός δυτικού συγχρόνου κόσμου, όπου όλοι οι αρχιτεκτονικοί ορίζοντες ομοιάζουν στην άπειρη παρανόηση της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να μας φανεί και εντυπωσιακό. Όπως και το μετασχηματισμό της γλώσσας του. Ωστόσο διακρίνουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα σε σακιά, λόφους, καθαρούς ουρανούς, νυχτερινά φώτα, λαμπερούς δρόμους υγρασίας, ατμόσφαιρες μουντών καπνών· δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί οργανισμοί, λες και ο κόσμος, η καθημερινότητα, η εργασία, ο έρωτας, ο μίσος, ο ανταγωνισμός, ο νυχτερινός ύπνος έχουν αποφύγει το φαντασιακό του καλλιτέχνη, που ήθελε να εξαιρέσει από τη ποιητική του κάθε αναφορά στο κοινωνικό ή, για να το πω σωστά, στο ρεαλισμό. Πιθανόν ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέιν να συμφωνούσε μαζί του, λαμβάνοντας τις ανάλογες αποστάσεις ανάμεσα σε λέξεις και χρώματα:
Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να μη διαλέγεις τις λέξεις σου χωρίς κάποιο λάθος: τίποτα δεν είναι πιο ακριβό από το γκρίζο τραγούδι στο οποίο το αβέβαιο συνδέεται με το ακριβές. Πήγαινε όσο το δυνατόν πιο μακριά από την αιχμηρή ευφυΐα, από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο· που κάνουν τα μάτια του γαλάζιου να κλαίνε!
Πάρε την ρητορική και γύρισε το λαιμό της!
Άρα, λοιπόν, αυτό είναι το κλειδί ανάγνωσης για τον Paolo Fedeli: η αυτοαναφορικότητα και το έκπληκτο, τα αντικατέστησε με τη βυθισμένη αβεβαιότητα. Η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των φωνών δυστονίας τον αντικατέστησαν με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η αναπαράσταση του οικείου τον αντικατέστησε με την υπέρβαση της οπτικής ποίησης.
Paolo Levi