Paolo Fedeli - Parigi di notte

Ο Πάολο Φεντέλι γεννήθηκε στη Τοσκάνη το 1957. Παρακολούθησε το Ινστιτούτο Τέχνης της Σιέννας, αποκτώντας το δίπλωμα του Δάσκαλου 'Τέχνης'. Έχει παρουσιάσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ άλλων, Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές άλλες. Διαθέτει σε διάφορες μόνιμες εκθέσεις. Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε εθνικά και διεθνή περιοδικά και εφημερίδες. Έχει συμμετάσχει στους σημαντικότερους συλλογικούς εθνικούς διαγωνισμούς τέχνης κερδίζοντας σημαντικές αναφορές και κριτικές. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει συνολικά εκατόν εβδομήντα έξι Πρώτα Βραβεία σε διαγωνισμούς ζωγραφικής. Ο Paolo Fedeli είναι καντηλειώτης αρχέγονός της φύσης.

ΛΕΝΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής απίθανων και αγνώστων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση. Η περιπλάνησή του ανάμεσα στην Τοσκάνη και τη «ανώνυμη» μητρόπολη μιας δυτικής σύγχρονης εποχής, όπου όλα τα αρχιτεκτονικά τοπία μοιάζουν ανάμεσα στην αφασία της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να μας φανεί ακόμη και εκπληκτική. Όπως εξάλλου αλλάζει ο γλωσσικός του κώδικας. Ωστόσο βλέπουμε μια λεπτεπίλεπτη σύνδεση ανάμεσα στα αγροτόσπιτα, τα λόφια, τους καθαρούς ουρανούς, τα νυχτερινά φώτα, τους λαμπερούς δρόμους με υγρασία, τις ατμόσφαιρες σκονισμένες από τη ρύπανση· δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί οργανισμοί, σαν να μην υπάρχει ο κόσμος, η καθημερινότητα, Η εργασία, Η αγάπη, το μίσος, ο ανταγωνισμός, ο Ύπνος, που να έχουν αποφεύγει τη φαντασία του καλλιτέχνη, ο οποίος θέλησε να εξαιρέσει από τη ποιητική του κάθε αναφορά στο κοινωνικό ή, για να το πούμε καλύτερα, στην ρεαλιστικότητα. Πιθανώς ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέν θα συμφωνούσε μαζί του, τηρώντας τις σωστές αποστάσεις ανάμεσα σε λόγια και χρώματα:
«Είναι επίσης ανάγκη να μη διαλέξεις τα λόγια σου χωρίς κάποια λάθη: τίποτα δεν είναι πιο αγαπητό από το γκρίζο τραγούδι, όπου το αβέβαιο συνδέεται με το ακριβές. Πήγαινε όσο το δυνατόν πιο μακριά από την εκδικητική ευφυΐα, από το ύπουλο πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο· που κάνουν τα μάτια του γαλάζιου να κλαίνε!»
«Πάρε τη ρητορική και γύρισε τον λαιμό της!»
Ακολουθεί λοιπόν το κλειδί ανάγνωσης για τον Paolo Fedeli: η αυτοαναφορικότητα και το εντυπωσιακό, τον αντικατέστησαν με τη σκοτεινή αοριστία. Η ρητορεία της καθημερινότητας και ο θόρυβος των φωνών που ακούγονται ασύμφωνοι, τον αντικατέστησαν με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η απεικόνιση του αναγνωρίσιμου τον αντικατέστησε με την υπέρβαση της ορατής ποίησης.

Paolo Levi