Paolo Fedeli - Prove di regata

PAOLO FEDELI γεννήθηκε στην Τοσκάνη το 1957. Παρακολούθησε το Ινστιτούτο Τέχνης της Σιένα, αποκτώντας το δίπλωμα Δάσκαλος της Τέχνης. Έχει διοργανώσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ άλλων, Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές άλλες. Διαθέτει σε διάφορες Μόνιμες Εκθέσεις. Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε εφημερίδες και περιοδικά εθνικά και διεθνή. Έχει συμμετάσχει στις μεγαλύτερες εθνικές ομαδικές εκθέσεις τέχνης, κερδίζοντας σημαντικές αναφορές και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα έχει κερδίσει εκατόν εβδομήντα έξι Πρώτα Βραβεία διαγωνισμών ζωγραφικής. Paolo Fedeli είναι ένας αινιγματικός ερμηνευτής της φύσης.

ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ:

Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής απίθανων και ακατανόητων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση.
Η περιπλάνησή του ανάμεσα στην Τοσκάνη και την ανώνυμη μητρόπολη ενός δυτικού κόσμου στη σύγχρονη εποχή, όπου όλοι οι αρχιτεκτονικοί ορίζοντες μοιάζουν ο ένας με τον άλλον στην παραλογοφανή παγκοσμιοποίηση, μπορεί να μας φανεί και εκπληκτική. Όπως, εξάλλου, και η μεταβολή της γλώσσας του. Και παρόλα αυτά βλέπουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στους στάβλους, τα λόφια, τους καθαρούς ουρανούς, τα νυχτερινά φώτα, τους λαμπερούς δρόμους με υγρασία, τις μαυρίλες ατμόσφαιρες της ρύπανσης: δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί όντα, όπως να φαίνεται ότι οι άνθρωποι, η καθημερινότητα, η εργασία, ο έρωτας, το μίσος, ο ανταγωνισμός, ο ύπνος και η εγρήγορση έχουν αποφύγει τη φαντασία του καλλιτέχνη, ο οποίος ήθελε να εξαιρέσει από την ποιητική του οποιονδήποτε κοινωνικό ή, καλύτερα, ρεαλιστικό αναφορικό συνειδησιακό ρεαλισμό. Πιθανώς ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέν να συμφωνούσε μαζί του, σεβόμενοι τις κατάλληλες αποστάσεις ανάμεσα σε λέξεις και χρώματα:

«Είναι απαραίτητο να μη διαλέγεις τις λέξεις σου χωρίς κάποια λάθη: τίποτε δεν είναι πιο αγαπημένο από το γκρίζο τραγούδι στο οποίο το αβέβαιο ενώνεται με το ακριβές. Προχώρα όσο το δυνατόν μακρύτερα από την αφοριστική ευφυΐα, από το σκληρό πνεύμα και από τον ακάθαρτο γέλιο; που κάνουν τα μάτια του γαλάζιου να κλαίνε! Πάρε τη ρητορική και γύρισε το λαιμό της!»

Άρα, λοιπόν, αυτό είναι το κλειδί ερμηνείας για τον Paolo Fedeli: η αυτοαναφορικότητα και το εντυπωσιακό τα έχουν αντικαταστήσει με τη βεβαιότητα της αβέβαιης περιγραφής. Η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των αντίρροπων φωνών τα έχουν αντικαταστήσει με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η απεικόνιση του ορατού έχει αντικατασταθεί από την υπερβάλλουσα ποίηση της οπτικής.