E. Riccardi - Άγαλμα, Busto ritratto (Beethoven?) - 50 cm - Μπρούντζος

Γλυπτό σε μπρούντζο με την αρχική πατίνα του Ε. Ρικκαρντί. Μεγάλα μεγέθη και εντυπωσιακές λεπτομέρειες. Ακόμη διατηρείται η βάση στερέωσης. Αποδίδεται με πιθανότητα στον Ελευθέριο Ρικκαρντί, γνωστό γλύπτη που φιλοτέχνησε μπρούντζινα έργα τέτοιας σπουδαιότητας. Το μπρούντζο, κατά τις πρώτες αναλύσεις, πιθανότατα απεικονίζει τον Λούντβιχ βαν Μέντεβεν ή κάποιο άλλο σημαντικό προσωπικότητα.

Αποδότηση σε ELEUTERIO RICCARDI
Col Felice 1884 – Ρώμη 1963;
γλύπτης και ζωγράφος
Ειδικεύτηκε στη Ρώμη, στην ακτινοβολία του Ιωάννη Πρινί, όπου διδάχθηκε η τέχνη του γλύπτη παρουσιάζοντας για πρώτη φορά δημόσια ήδη από το 1905, στην ακμή της ύστερης συμβολιστικής περιόδου. Δυσαρεστημένος, ανήσυχος, προσελκύστηκε και από τη ζωγραφική· ανέβηκε βορειότερα σε ένα ταξίδι που άρχισε το 1912 και τον οδήγησε μέχρι το Βερολίνο, όπου το 1914 είδε μια μνημειώδη έκθεση του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Τα έργα που εκτελέστηκαν μεταξύ 1914 και 1918 προέρχονται από την προσπάθεια σύνδεσης του Βαν Γκογκ με τον φουτουρισμό, διατηρώντας ωστόσο μια ισχυρή μορφή, πλήρως ενταγμένη στην ιταλική παράδοση.

Στις εκθέσεις της Ρωμαϊκής Σεξεσσιόν, ο Ρικάρντι εμφανίζεται το 1915 σε μια αίθουσα στην οποία συνυπήρχαν διασπαστικοί ζωγράφοι και πειραματιστές του φουβισμού· στην έκδοση του 1916 με επτά έργα, μερικά από τα οποία εντάσσονται στη συλλογή της Όλγας και του Άντζελο Σγινορέλι. Με έναν πυρήνα σχεδίων «φουτουριστικών» συμμετέχει στη Μαζίη Εθνική Έκθεση του Μπιάνο ε ντερό (Palazzo delle Esposizioni, Ρώμη 1917). Το 1918 (Μάιος-Ιούνιος) οργανώνει με τον Μάριο Ρέκι τη ρωμαϊκή Γκαλερί dell’Epoca την Έκθεση Τέχνης Ανεξάρτητης, μια σημαντική ομαδική έκθεση στην οποία εκθέτει επτά ζωγραφικά έργα και έξι γλυπτά.

Από το 1921 μέχρι το 1925 απουσιάζει από την Ιταλία επειδή μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου γίνεται ο αγαπημένος πορτραίτιστής πολιτικών, συλλεκτών και ευγενών. Ακολουθούν εκθέσεις στην Royal Academy, στη Leicester Gallery και στην Goupil Gallery. Εκτελεί δύο μνημεία προς τιμήν του Βουλευτή Montagu για τοBombay και το Calcutta. Φίλος ποιητών και μουσικών, ζωγραφίζει το πορτρέτο του Δασκάλου Alfredo Casella, διαμορφώνει τα πορτραίτα του ποιητή Nicola Moscardelli, Bruno Barilli, Ferruccio Scattola, γλυπτά σε ξύλο του Corrado Alvaro. Το 1931, στην Πρώτη Ρωμαϊκή Τετραετία εκθέτει το μαρμάρινο Ριτράτο της κυρίας Dettori και το γύψινο Η μητέρα του ήρωα. Στην Τρίτη Ρωμαϊκή Εργατική Έκθεση (1932) εμφανίζεται ως ζωγράφος και γλύπτης. Στην Δεύτερη Ρωμαϊκή Τετραετία (1935) συμμετέχει με τη Λοκοπέτριση και την Παρθένα, δύο μεγάλα μαρμάρινα και λιθικά έργα. Το 1940 διεξάγει ατομική έκθεση στο Μιλάνο. Η ζωγραφική τον προσέλκυε ακόμη περισσότερο κατά τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1960 στην Τετραετία της Ρώμης παρουσιάζει ένα ανάγλυφο αφηρημένο σε πράσινο κεραμικό. Ανήσυχος από τη φύση, ο Ελευθέριος Ρικκαρντι καταστρέφει συχνά τα ίδια του τα γλυπτά, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να ανακληθεί πλήρως η εικόνα του έργου του.