Giuseppe Vasi (1710-1782) - Teatro di Marcello

Υπέροχη ακουαφόρτα με θέμα Vasi από το Teatro Marcello Roma. Αρίστη, καθαρή και πρωτότυπη ακουαφόρτα 1824, παλιά με κορνίζα από ξύλινο χρυσό ornament.
Διαστάσεις του πίνακα: πλάτος 24 cm, μήκος 29 cm, ύψος 2 cm
με δήλωση γνησιότητας
Το έργο τέλειο χωρίς φθορές ή άλλα. Σύντομη τεχνική ένδειξη: η ακουαφόρτα είναι η βασίλισσα των έμμεσων τεχνικών χάραξης σε βάθος για εκτυπώσεις αρχαίες. Βασίζεται στην ιδέα ότι την επίδραση στην πλάκα την προκαλεί η διάβρωση ενός οξέος και όχι η άκρη ενός εργαλείου που χειρίζεται ο άνθρωπος.

Στην ακουαφόρτα υπάρχει μια πρώτη φάση προετοιμασίας του υποστρώματος. Ο χαλκός, μόλις γυαλιστεί και καθαριστεί, καλύπτεται με λιπαρή μπογιά, ο σκοπός της οποίας είναι να προστατεύει την πλάκα από την επόμενη επίθεση του οξέος.

Σκοτεινή η βάση με μπογιά με νέρφα, προκειμένου να διευκολύνεται η αναγνώριση των σημάτων από τον χαράκτη, τότε ξεκινούσε ο σχηματισμός του σχεδίου αφαιρώντας με μια οδοντογλυφίδα την μπογιά και φέρνοντας στο φως τον από κάτω χαλκό.

Οι αγκίδες ακουαφόρτας είναι απλά εργαλεία με λαβή ξύλινη και στην άκρη τους μια μεταλλική άκρη τελείως παρόμοια με οδοντικό οδοντογλυφοτομείο, ενώ άλλοι τύποι αγκίδων τελειώνουν με μια ευρύτερη μύτη. Οι πρώτοι επιλέγονταν για τις πιο λεπτές τομές, ενώ οι δεύτεροι ανατίθεντο για τις πιο ευρείς.

Ολοκληρωθείσα αυτή η φάση, προστατευμένοι οι πλευρές και η πλάτη με επικάλυψη κεριού, προχωρούσε στα λουτρά του υποστρώματος σε οξύ, ώστε αυτό να διαβρώσει τον χαλκό όπου είχε αποκαλυφθεί η βάση προστασίας.

Η μόλυνση (η δάγκωμα) στην ακουαφόρτα
Υπήρχαν δύο τύποι μολύνσεων που χρησιμοποιούνταν κυρίως: το νιτρικό οξύ, το αρχαιότερο που δίνει το όνομα στην τεχνική της ακουαφόρτας, και το ολλανδικό λουτρό με βάση το υδροχλωρικό οξύ, ενώ η διαλυμένη υπερχλωριούχο του σιδήρου χρησιμοποιούνταν σπάνια.
PS υπάρχουν διαθέσιμες κι άλλες ακουαφόρτες με διαφορετικούς καλλιτέχνες αλλά με την ίδια κορνίζα επιμελώς