Εικόνα - Μητέρα του Θεού της Φλεγόμενης Βάτου - Ξύλο

Η Παναγία της Φλογισμένης Αστέρως (στα ρωσικά: Неопалимая Купина), μια από τις πιο συμβολικές και θεολογικά πλούσιες εικονογραφίες της ορθόδοξης παράδοσης.

Το θέμα προέρχεται από το βίβλο επί της φλογίστης βάτου που καίεται χωρίς να κατακαίεται, όπως αφηγείται το βιβλίο της Εξόδου. Στην ανατολική χριστιανική ερμηνεία:
Η βάτος συμβολίζει τη Μαρία, που περιέχει τον Θεό χωρίς να «καίγεται».
Είναι ένα σύμβολο της Εσσύμπρωσίας: ο Θεός κατοικεί στο ανθρώπινο χωρίς να το καταστρέφει.
Αποσπάσματα κλειδιά της εικόνας
Η γεωμετρική δομή
Η Παναγία και το Θείο Βρέφος εμφανίζονται μέσα σε έναν οκτακτίνικο αστέρα που σχηματίζεται από:
Ένα ρόμβος μπλε/πράσινο (το θεϊκό)
Ένα ρόμβος κόκκινο/πορτοκαλί (η φλόγα)
Αυτή η διασταύρωση εκφράζει τη γέννηση της ένωσης θεϊκού και ανθρώπινου.
Η Παναγία με το Θείο Βρέφος
Η Μαρία εμφανίζεται πρόσωπο με πρόσωπο, ήρεμη, με το Βρέφος στην αγκαλιά.
Το Θείο (Χριστός) φέρνει γνωστικά ή εξουσιαστικά χαρακτηριστικά (αφηγείται ένα ρολό ή μια χειρονομία ευλογίας).
Τα τέσσερα σύμβολα στις γωνίες
Αντιπροσωπεύουν τους ευαγγελιστές (τετραμορφοί):
Άγγελος → Ματθαίος
Αετός → Ιωάννης
Λέων → Μάρκος
Μώλος/Ταύρος → Λουκά

Εμφανίζονται να κρατούν βιβλία (Ευαγγέλια).
Έντονα χρώματα: κόκκινα, ωχρά και πράσινα.
Απλωμένα προσωπά, πνευματικό βλέμμα.
Χρήση επιγραφών στα ελληνικά ή στα εκκλησιαστικά σλαβικά.
Η σύνθεση έχει συμβολική σημασία περισσότερο από φυσιογνωμική.
Πολύ κοινή στην ρωσική εικονογραφία από τον 16ο–17ο αιώνα.
Αποδίδεται επίσης και στην προστασία από πυρκαγιές και συμφορές.

Φωτιά → Θεία Παρουσία
Βάτος → Ανθρώπινη φύση της Μαρίας
Aστέρια → Μυστήριο της Ενανθρωπήσεως
Ευαγγελιστές → Μαρτυρία του Χριστού