Ισπανική σχολή (XVII) - Cristo coronado de espinas

Έλαιο υψηλής ποιότητας, προερχόμενο από τη σκηνή της Ανδαλουσίας, χρονολογούμενο μεταξύ 1650 και 1700, περίοδο πλήρους ανάπτυξης του ισπανικού μπαρόκ. Το έργο απεικονίζει τον Χριστό ο «κορώνας» αγκάθων, εικονογραφία ουσιώδους σημασίας της θρησκευτικής ζωγραφικής του 17ου αιώνα, σχεδιασμένη για τη σιωπηρή περισυλλογή και τον πνευματικό αναστοχασμό.

Η σύνθεση εξελίσσεται γύρω από το προφίλ του Χριστού, κομμένο σε σκοτεινό και ομοιόμορφο υπόβαθρο που εστιάζει ολόκληρη την προσοχή στο πρόσωπο. Η έκφραση, γεμάτη βαθύ πάθος, οικοδομείται μέσα από το βλέμμα υψωμένο, τα χαρακτηριστικά μορφοποιημένα με λεπτό τρόπο και τη μαλακή μετάβαση ανάμεσα σε φως και σκιά, στοιχεία χαρακτηριστικά της μεγάλης ανδαλουσιανής ζωγραφικής παράδοσης της περιόδου.

Ο χειρισμός των σάρκων, ζεστών και καλά ενοποιημένων, καθώς και η επιμελής απόδοση των μαλλιών, της γενειάδας και του αγκαθιού στέφανου, αποκαλύπτουν ένα επιδέξιο χέρι, μορφωμένο στα φυσιοκρατικά μοντέλα που διαδόθηκαν στην Ανδαλουσία κατά το δεύτερο ήμισυ του 17ου αιώνα. Ο εικαστικός γλώσσας λόγος βρίσκεται σε εγγύηση με τον Ματέο Σερέζο (1637–1666) και τον κύκλο του, ιστορική ένδειξη που παλαιότερα είχε αποδοθεί στο έργο και δεν μπορεί να αποκλειστεί, δεδομένων των αισθητικών ομοιοτήτων.

Το έργο βρίσκεται σε επανατοποθέτηση/επανελαστοποίηση καμβά, συντήρηση που συνήθως πραγματοποιείται σε παλιά έργα για τη διασφάλιση της σταθερότητας του στηρίγματος. Παρουσιάζεται σε κάδρο, έτοιμο για την έκθεσή του.

Έργο με αξιοσημείωτη εκφραστική δύναμη και υψηλή θρησκευτική ποιότητα, ιδιαίτερα ελκυστικό για τους συλλέκτες ισπανικής μπαρόκ ζωγραφικής, με εμφανές δυναμικό μελέτης και επαναξιολόγησης.