Bert van der Meer - Cola Crush

Bert van der Meer – Cola crush
Λινοτύπια σε πάνελ

Ένα λαμπρό νέο έργο του Bert van der Meer, γνωστό για τα εκλεπτυσμένα νεκροτοπικά σκηνών του με πονηρή προσοχή στη λεπτομέρεια και τη ατμόσφαιρα.

Σε αυτόν τον πίνακα κεντρώνεται ένα φαινομενικά καθημερινό αντικείμενο: ένα απλό κουτάκι κόλα, που ο ίδιος ο καλλιτέχνης υψώνει σε ένα σύγχρονο ιερό αντικείμενο. Το μεταλλικό του επιφάνειας αποκαλύπτει λεπτές λακκούβες, αντικατοπτρίσεις και μετακινήσεις χρωμάτων που μαρτυρούν χρήση, χρόνο και φθορά.

Ο van der Meer γνωρίζει να αιχμαλωτίζει με τον πλούσιο διαχωρισμό της γλώσσας με λεπτές στρώσεις ελαιογραφίας, όπου το φως, η λάμψη και η σκιά συνθέτουν μια σχεδόν ποιητική συνάντηση. Η καθρεπτιζόμενη επιφάνεια του κουτιού — με το χαρακτηριστικό του κόκκινο — παίρνει μια σχεδόν μνημειώδη γοητεία, ενώ η λεπτή εκτέλεση συνεχίζει να υπενθυμίζει την παράδοση του κλασικού νεκρικοπας.

Πληροφορίες για τον καλλιτέχνη:
Ο Bert van der Meer γεννήθηκε το 1980 στο Surhuisterveen (Friesland). Από μικρή ηλικία άρχισε να σχεδιάζει και απέκτησε μεγάλο ενδιαφέρον για τη μορφή, το φως και τη σύνθεση. Από το 2003 εργάζεται ως ζωγράφος, με προτίμηση σε νεκρικά σκηνές και πορτρέτα με λάδι.

Ο van der Meer είναι largely αυτοδίδακτος. Μέσω της πολύωρης εξάσκησης και της δικής του έρευνας, έχει αναπτύξει ένα δικό του αναγνωρίσιμο στιλ όπου η μαεστρία και η προσωπική φαντασία συνυπάρχουν.

Στην εργασία του εστιάζει κυρίως σε νεκρικές σκηνές με αντικείμενα που φέρνουν τα ίχνη του χρόνου, όπως παλιά γυάλινα μπουκάλια, αρχαιολογικά ευρήματα και φθαρμένα αντικείμενα χρήσης. Διαθέτει μια μεγάλη συλλογή αντικειμένων από ρωμαϊνό γ Glass μέχρι μεσαιωνικά κεραμικά, τα οποία συχνά λειτουργούν ως πηγή έμπνευσης και επανέρχονται στους πίνακές του. Αυτά τα αντικείμενα συμβολίζουν τη μετάβαση του χρόνου και δίνουν στα έργα του ποιητική και μερικές φορές νοσταλγική ατμόσφαιρα.

Οι πίνακές του ξεχωρίζουν για παραδοσιακές συνθέσεις, απαλούς χρωματικούς τόνους και προσεκτική προσοχή στο φως και τη σκιά. Με αυτόν τον τρόπο η στυλ του εναρμονίζεται με τους ρεαλιστές ζωγράφους του 20ού αιώνα. Ωστόσο καταφέρνει να προσδώσει μια σύγχρονη ευαισθησία στη κλασική μέθοδο εργασίας.

Εκτός από νεκρικές σκηνές, ζωγραφίζει επίσης πορτρέτα και πειραματίζεται με τοπία και μελέτες σε χρώμα και φως.