Baptiste Laurent - Gamin à la lance

"Gamin à la lance", 50x35cm, 2023 νερωμα και κινεζικός μελάνι σε χαρτί
Υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά, αποστέλλεται κυλιμμένος.

Σειρά (En)tropicos/
Οι ημέρες επαναλαμβάνονται. Κάποιοι μήνες πριν περάσαμε
έναν αφύσικα ασυνήθιστο moment. ο χώρος μας είναι μικρός και
ο χρόνος μακρύς. Ήμασταν συνθλιμμένοι από την έλλειψη χρόνου,
αλλά τώρα μας εκπλήσσει η υπερβολή. Μία ενδόμυχη κίνηση, ένα νέο ορίζοντα, όπου
πλησιάζουμε τη φαντασία μας. Η απορία της αλλαγής, μια
απαράμιλλη φωνή ζητά «τι τώρα;»
Ο Baptiste χρησιμοποιεί αυτό το δυστοπικό τοπίο για να δημιουργήσει
άλλον αυγή, μια νέα αυγή. Η κατασκευή αυτών των ζωγραφιών προέρχεται από την ανάγκη να ανανεωθεί το τοπίο,
από την επιθυμία για ξεχασμένη φύση. Για να την ανακαλύψουμε ξανά, για να
αναζωογονηθεί.
Το κίνητρο αυτής της συμβίωσης βρίσκεται στην
ιστορία του ανθρωπολόγου και ιδρυτή
του δομικισμού, Κλωντ Λεβί-Στρος: το 1935, ο Λεβί-Στρος
αναχώρησε αναζητώντας μια αυθεντική, αγνή Βραζιλία, εξοπλισμένη
με μια άγρια ενέργεια και μια μοναδική φύση.
Ο συγγραφέας του «Tristes Tropiques» είχε μερικώς εκπληρώσει
τις προσδοκίες του ταξιδιού. ο πόνος του παρουσιάζεται σε ένα απόσπασμα
κειμένου με προφητικές επικρατίσεις: "Σε μερικούς αιώνες, σε αυτόν τον ίδιο χώρο,
ένας άλλος ταξιδιώτης, εξίσου απελπισμένος όσο εγώ, θα θρηνήσει την
εξαφάνιση αυτού που θα μπορούσα να δω και που μου διαφεύγει". Θύμα διπλής ασθένειας, όλα όσα βλέπω με λυπούν και
επιπληττώ αμείλικτα που δεν κοίταξα αρκετά σκληρά.
Σαν ταξιδιώτης, οι (εν)tropical καμβάδες του Μπατπίστ οδηγούν τον ίδιο να βρει ένα μέρος όπου μπορεί να επαναφέρει τη ζωτικότητά του. Ίσως αυτοί οι είδοι δεν υπάρχουν, ίσως αυτοί οι ειδυλλιακοί τοπιογραφικοί τόποι δεν έχουν υπάρξει ποτέ. Αλλά το παράθυρο που ανοίγει ο Μπατπίστ εισάγει τον αέρα που δεν μπορούμε πλέον να Αναπνεύσουμε σήμερα. Ο Μπατπίστ μας προσφέρει μια ουτοπία· μέσα από τις κινήσεις του προτείνει μια μετατόπιση παραδείγματος, μια πιθανή οικολογία. Για τους Έλληνες, η λέξη εντροπία είχε δύο σημασίες: εξέλιξη και μεταμόρφωση. Για φυσικούς είναι μέτρο της αταξίας ενός συστήματος. Αναγνωρίζοντας την αταξία, μεταμορφώνοντάς την


Ο Μπατπίστ Λοράν (1980, Ναντά) είναι οπτικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται
στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει εκθέσει σε διάφορους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς φορείς,
συμπεριλαμβανομένου του Γαλλικού Ινστιτούτου της Μαδρίτης, το Παλάτι του Τοκίο, Galleria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Ο παραδοσιακός του μέσος είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται και σε γλυπτική
και αναπτύσσει πρότζεκτ με έντονο λογοτεχνικό, κοινωνικό και
ανθρωπολογικό στοιχείο.
Στις τελευταίες του εκδόσεις και εκθέσεις, «Conversaciones y
puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένως πειραματιστεί με συνεργατική δημιουργική εργασία
με άλλους οπτικούς καλλιτέχνες και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντι-ακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συν-κεινοποιεί
ζωγραφικούς στυλ, εναλλάσσοντας μεταξύ νεο-φαινομενικής αφήγησης, γραφικής
ζωγραφικής και εξπρεσιονιστικής αφαίρεσης.
Ιδρυτής του «Latolier» κοινόχρηστου εργαστηρίου στη συνοικία Usera της Μαδρίτης, ηγείται μιας δυναμικής κοινότητας Ισπανών και διεθνών οπτικών
καλλιτεχνών