Max le Verrier - Γλυπτό, Croix de Malte - 13 cm - Πατιναρισμένος μπρούτζος - 1920

Max LE VERRIER (1891-1973) – Croix de Malte – Réf. 746

Αυτήν η σταυρός είναι μια αυθεντική δημιουργία της Maison Le Verrier, καταχωρημένη με τον αριθμό αναφοράς 746 στον κατάλογό της «Vert-Bleu». Ο επίσημος υπόμνησης διευκρινίζει τον μοναδικό χαρακτήρα: «746 Σταυρός του Αγίου Μάτε... Συνθεση ενός φλαμανικού σταυρού και ενός Χριστού του XIII αιώνα που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου.»

Αυτό το υβριδικό έργο συνενώνει τη δομή του σταυρού του Αγίου Μάτε με μια φλαμανική εικονογραφία. Ο Χριστός είναι περιτριγυρισμένος από σύμβολα χυτευμένα στις πλευρικές κλάδους, ανάμεσα στα οποία μια γοτθική/φλαμανική γραφή του Ωμέγα:

INRI στην κορυφή.
Α (Άλφα) στην αριστερή κλάδωση.
Ένα σύμβολο τύπου "w" στυλισμένο (γοτθική αναπαράσταση του Ωμέγα) στην δεξιά κλάδωση.

Αναφορά καταλόγου: 746.

Χαλκός βερνικωμένος με έντονο πράσινο τόνο, χαρακτηριστικό των ομορφότερων φινιρισμάτων του εργαστηρίου.

Διαστάσεις: Ύψος 13 εκ | Πλάτος 11 εκ | Βάθος 1 εκ.
Βάρος: 209 γ.

Το αντικείμενο φέρει διπλή λειτουργία: αρχικά ως αντικείμενο έκθεσης με έναν δακτύλιο αιώρησης για οροφή τοίχου και ένα ανακλινόμενο κοντά στην πίσω πλευρά, ορατό στη φωτογραφία image_16.png, που επιτρέπει να τοποθετηθεί κάθετα.

Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση. Παρουσιάζει ίχνη φθοράς με τις ηλικίες που αποδεικνύουν την αυθεντικότητά του. Το πράσινο βερνίκι διατηρείται εξαιρετικά καλά στα ανάγλυφα.

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Neuilly sur Seine από μητέρα Βελγίδα και πατέρα Παριζιάνων χρυσοχόου-κοσμηματοπώλου. Υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο πριν σπουδάσει στην École des Beaux-Arts της Γενεύης, όπου γνωρίζει καλλιτέχνες και συγκάτοικους Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· οι τρεις καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για πάντα. Το 1919 ο Max Le Verrier ανοίγει το δικό του κέντρο χύτευσης, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, στηρίγματα βιβλίων και μασκότ αυτοκινήτων.

Οδηγημένος από την αγάπη του για τα ζώα προς τους ζωολογικούς κήπους και τα τσίρκα, γλύπτει το πρώτο του γλυπτό, τον διάσημο πελεκάνο σε στυλ χαρακτηριστικό των ετών 1925. Υπογράφει το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Max Le Verrier δημιούργησε πολυάριθμα μοντέλα ζώων, όπως οι πανθήρες όπως οι Baghera, Ouganda και Jungle, ένα επιβλητικό λιοντάρι, σπουργίτια, σκίουρους και άλογα, τα περισσότερα από τα οποία εκτελέστηκαν σε μέταλλο τέχνης προτίμηση μπρούντζος.

Ενώπιον των κλουβιών του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier δημιούργησε τη σπουδαία σκύμνο ελέφαντα με ομπρέλα, ένα τριετών ισπανόπουλο που απαντούσε στο όνομα Boubou. Μια μεγάλη φιλία γεννήθηκε ανάμεσα στον πίθηκο και τον καλλιτέχνη.
Boubou που κρατιόταν από τον φύλακα του ζωολογικού κήπου εξωτερικά από το κλουβί δέχθηκε να ποζάρει σε αντάλλαγμα μπανάνες. Μάλιστα, κάθε πρωί κοίταζε προς την είσοδο περιμένωντας αυτόν που θα τον ακούμπησε στη λεία.
Η γλυπτική “Πτώση” έλαβε μετάλλιο στη Salon des Humoristes το 1927.

Το εργαστήριο le Verrier συνεργάστηκε με τους ακόλουθους γλύπτες:
Pierre Le Faguays, ψευδώνυμο Fayral, Marcel Bouraine, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Τα κομμάτια αυτά πωλούνταν στο εργαστήριο της διεύθυνσης 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Τακτικό Μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Διακοσμητών και εκθέτε περαιτέρω τακτικά. Είχε μπαλκόνι στο Exposition des Arts Décoratifs et Industriels de Paris από το 1925 στο Grand Palais, όπου το περίπτερό του έλαβε χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερό του στην Έκθεση Διεθνούς Παρισιού του 1937 τιμήθηκε με τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928 ο Max Le Verrier γλυπτικώς καθοδηγεί προκλητικό μοντέλο, τη διάσημη λαμπά λαμπτήρα Clarté, που απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα σε δάκτυλα, ένα φωτεινό σφαίρι στον ανοιχτόχρωμο χέρι, κύρια κομμάτι της συλλογής του.
Στην πραγματικότητα, χρειαζόταν 3 διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο αυτό μέρος, ζητά από μια χορεύτρια των μπαλέτων της Joséphine Baker να ποζάρει.
Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη: Lueur Lumineuse, Lumina, Clarté, Clarté μεγέθους φυσικού.
Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι νεαρές κοπέλες με ιδανικοποιημένη σωματική διάπλαση παρόμοια.

Η λαμπτήρα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou τον Μάιο έως Αύγουστο 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στο Harrod’s του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Έγινε επίσης έκθεσή της στο Hôtel Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier δούλεψε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Συνελήφθη το 1944 για τη δράση του στην αντίσταση της Γαλλίας, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτικής έως τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier έχουν ένα πολύ προσωπικό στυλ και μαρτυρούν μια ευαίσθητη όραση.

Ο καλλιτέχνης έχει αφοσιωθεί επίσης στην προσαρμογή της τέχνης του σε έναν πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και δημιούργησε μερικά ωραία παραδείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία δίνουμε εδώ αναπαραγωγές.. Εκτιμά με δίκαιο τρόπο ότι η σύγχρονη τέχνη δεν πρέπει να παραμένει προνόμιο λίγων προνομιούχων, αλλά ότι πρέπει να γίνει προσβάσιμη στον περισσότερο κόσμο και να διαδοθεί σε ό,τι είναι χρήσιμο στη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά δίκαιη· στις αναζητήσεις του για στιλιστικοποίηση, ο καλλιτέχνης κατάφερε να τα εφαρμόσει με πολλή ευτυχία.