Elmar Rojas (1937-2018), Attributed - The Velázquez Labyrinth

ΖΕΥΓΟΣ ΣΥΛΛΑΛΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΣΕ ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΕΛΑΖΚΕΙΑΝ

Κολλάζ και μικτή τεχνική σε καμβά
Αποδίδονται στον Έλμαρ Ρόχας (1937-2018)
Ισπανικοαμερικανική σχολή του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα

Τεχνική: κολλάζ και μικτή τεχνική σε καμβά
Παρουσίαση: σε κορνιζαρισμένα
Διαστάσεις κάθε έργου: 58 x 48 εκ. με κορνίζα / 50 x 40 εκ. το έργο

1. IDENTIFICACIÓN DEL LOTE
1.1 Φύση του συνόλου

Παρουσιάζεται ένα εξαιρετικά ισχυρό ζευγάρι συνθέσεων σε καμβά, σχεδιασμένων σε συνθετικό γλώσσα και σαφώς δομημένων ως διπλοζεύγος διανοητικό, συμβολικό και οπτικά πολύ εντυπωσιακό. Πρόκειται για δύο κομμάτια πειραματικού χαρακτήρα, αποδιδόμενα στον Έλμαρ Ρόχας, η ανάγνωσή τους τοποθετείται σε ένα σταυροδρόμι ιδιαίτερα ενοχλητικά μεταξύ ιστορικής μνήμης, πολιτιστικής κλοπής, ορμής ονειροπλασίας και σύγχρονης ύλης ελευθερίας.

1.2 Ιδιαιτερότητα του συνόλου

Δεν βρισκόμαστε ενώπιον ενός συμβατικού διακοσμητικού συνόλου, αλλά ενός πυκνού, φανταστικού και βαθιά προσωπικού διαλόγου. Και τα δύο έργα παραπέμπουν ρητά στο σύμπαν του Βελάσκεθ, αλλά το κάνουν από μια σύγχρονη, θραυστική και σχεδόν οραματική ευαισθησία, όπου το παρελθόν εμφανίζεται αναδιαμορφωμένο ως αίνιγμα, ως νοητικό λαβύρινθο και ως πολιτισμικός αντήχηση.

1.3 Πληροφορίες γραμμένες στα έργα

Ένα από τα μεγάλα ελκυστικά του συνόλου βρίσκεται στις πλούσιες χειρόγραφες πληροφορίες στο πίσω μέρος, όπου εμφανίζονται τίτλοι και άμεσες αναφορές στο νοητικό περιεχόμενο των κομματιών. Αυτή η συνθήκη προσθέτει μια πολύ σημαντική τεκμηριωτική αξία, καθώς ενισχύει την αφηγηματική και προγραμματική πρόθεση του συνόλου και επιτρέπει την καλύτερη κατανόηση της διάστασης σειρας ή κύκλου προβληματισμού.

2. DESCRIPCIÓN ARTÍSTICA
2.1 Πρώτο έργο

Η πρώτη συνθέση οργανώνεται γύρω από μια ανοδική δομή, σχεδόν τεκτονική, επιλύεται με γλώσσα ύλης, σκονίσματα και πράσινες, χρυσές και γήινες παχιές στρώσεις. Στο κέντρο αναδύεται μια μικρή φιγούρα κομμένη και, στα χαμηλότερα τμήματα, ένα σκύλος που παραπέμπει αμέσως στο εικονογραφικό σύμπαν του Βελάσκεθ και αυλής, επαναπροσδιορισμένος εδώ ως ιχνογονή, έμβλημα ή φρουρός μιας μνήμης μετατοπισμένης.

Η ατμόσφαιρα γενικά φέρει κάτι τελετουργικό και μυστηριώδες. Ο χώρος φαίνεται να ανοίγει σαν νοητική σπηλιά ή δωμάτιο θησαυρού μεταμορφωμένο από τη ζωγραφική. Το κείμενο που είναι κολλημένο στη ζώνη κάτω —σχετικό με τον εργαστήριο του Velázquez και τη θυρίδα του βασιλικού θησαυρού— μετατρέπει την εικόνα σε ένα είδος αρχαιολογικού όραματος της εξουσίας και της ιστορίας.

2.2 Δεύτερο έργο

Το δεύτερο κομμάτι είναι πιο γρήγορο, πιο δυναμικό και πιο ανοιχτά λαβυρινθικό. Η επιφάνεια μετατρέπεται σε στροβιλισμό μπλε, πράσινών, λευκών και μωβ αποχρώσεων διαπερασμένων από ακανόνιστες ριπές, πάνω στις οποίες εισάγεται μια φιγούρα σε κίνηση με έντονη δραματική ένταση. Στην κάτω ζώνη εμφανίζεται ακόμα ένας κόμβος κολλάζ με επιγραφές και μικρά εικονογραφικά στοιχεία, σαν να αρνείται ο πίνακας να παραμείνει μόνο ζωγραφική και να απαιτεί ανάγνωση, αποκρυπτογράφηση, επανασκεύασμα.

Εδώ η γλώσσα γίνεται ακόμα πιο ελεύθερη, σχεδόν κοσμική. Η αναφορά στο «λαβύρινθο του Βελάσκεθ» δεν πρέπει να ερμηνευθεί μόνο ως τίτλος, αλλά ως κλειδί προσπέλασης: το έργο λειτουργεί πραγματικά ως οπτικός λαβύρινθος όπου η ιστορία της τέχνης, ο ύπνος, το απόσπασμα, η παραπομπή και η ύλη συγκλίνουν σε μια μόνη ροή.

2.3 Διάλογος ανάμεσα στα δύο

Όπως συνόλου, τα δύο έργα αναπτύσσουν μια εξαιρετικά γόνιμη σχέση. Το πρώτο φαίνεται να μιλά για τον χώρο, το αρχείο, τον μυστικό τόπο όπου διατηρείται το μυστήριο. Το δεύτερο ενσαρκώνει την εσωτερική κίνηση αυτού του μυστήριου, την επέκτασή του, την αποδιοργάνωσή του, τη διαφυγή προς έναν χώρο πλέον όχι ιστορικό αλλά ψυχικό. Το ένα παραπέμπει στη χοάνη· το άλλο στη λαβύρινθο. Το ένα συμπυκνώνει· το άλλο ξεχειλίζει.

Αυτός ο ισορροπία μεταξύ συντηρητικής συμβολικής και οραματικής έκρηξης δίνει στο συνόλου μια σπανιότατη ένταση. Πρόκειται για διπλό έργο με πραγματική curatorial προδιάθεση, ικανό να στηρίξει μια καλλιεργημένη ανάγνωση και ταυτόχρονα μια άμεση οπτική επίδραση.

3. ΣΤΥΛ, ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ Αισθητική
3.1 Λόγος πλαστικός

Αυτά τα έργα συμμετέχουν σε μια πλήρως σύγχρονη γλώσσα όπου το κολλάζ δεν χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό εργαλείο, αλλά ως εργαλείο οπτικής σκέψης. Θραύσματα, επιγραφές, παραπομπές και εικονιστικά στοιχεία συνυπάρχουν με έναν ζωγραφικό, υλιστικά πλούσιο και συναισθηματικά ανοιχτό ερεθισμό. Το αποτέλεσμα είναι μια ζωντανή επιφάνεια, πολύπλοκη και φορτωμένη με στρώματα νοήματος.

3.2 Αναφορά στον Βελάσκεθ και παρακλάδι σουρεαλιστικό

Η αναφορά στον Βελάσκεθ είναι κεντρική, αλλά δεν εμφανίζεται μέσω αντιγραφής ή ακαδημαϊκής προσκυνήσεως. Παρακουσιάζει μέσα από ποιητική επανάγραφη. Αυτές οι συνθέσεις δεν εικονογραφούν τον Βελάσκεθ: τον διαπερνούν. Τον μετατρέπουν σε έδαφος εξερεύνησης. Το πνεύμα του σουρεαλισμού του συνόλου βρίσκεται ακριβώς σε αυτήν τη ικανότητα να μεταφέρει την παράδοση σε μια λογική ονείρου, μετατόπισης, συμβολικής επέμβασης και κατακερματισμένης μνήμης.

3.3 Ύλη, κίνηση και ενέργεια

Η ζωγραφική φέρει φυσική δύναμη. Υπερβολικά μεγάλες εκρήξεις, αποφασισμένες παχιές στρώσεις, αποτυπώματα σπάτουλας και ιδιαίτερα ελεύθερη αίσθηση χώρου. Η ύλη δεν είναι ένα φινίρισμα: είναι φωνή. Εκεί ακούγεται μια βούληση έντασης, κίνησης και μεταμόρφωσης. Αυτή η ενέργεια κάνει τα έργα όχι μόνο να χαζεύονται, αλλά να πειραματίζονται.

3.4 Καλλιτεχνική και σύγχρονη αξία

Είναι ένα ιδιαίτερα πολύτιμο συνόλου για όσους επιδιώκουν κομμάτια με προσωπικότητα, λόγο και παρουσία. Δεν είναι έργα αποδεκτικά. Είναι έργα με εσωτερικό κόσμο. Και ακριβώς γι’ αυτό μπορούν να κατέχουν μια πολύ ξεχωριστή θέση σε μια συλλογή που εκτιμά τη διελεύθυνση ανάμεσα στην ιστορία της τέχνης, τη σύγχρονη φαντασία και την ποιητικότητα του θραύσματος.

4. ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ
4.1 Γενική κατάσταση

Το σύνολο παρουσιάζει μια πολύ ισχυρή οπτική παρουσία και μια τεκμηριωμένη αισθητική ανάγνωση πλήρως ικανοποιητική.

4.2 Παρουσίαση

Τα έργα προσφέρονται κορνιζαρισμένα, με μια λιτή παρουσίαση που επιτρέπει να επικεντρωθεί η προσοχή στην ύλη και τη νοητική δύναμη των συνθέσεων.

4.3 Παρατηρήσεις

Μπορούν να γίνουν αντιληπτές ενδείξεις, ανωμαλίες ή ιδιαιτερότητες της τεχνικής, της δημιουργικής διαδικασίας, της πορείας του χρόνου ή της υλικής ζωής των κομματιών, σε συμφωνία με τη φύση πειραματικού χαρακτήρα του συνόλου και ορατές στις φωτογραφίες. Οι χειρόγραφες πληροφορίες στο πίσω μέρος αποτελούν ουσιώδες μέρος του ενδιαφέροντος.

5. ΕΓΓΥΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ
5.1 Ειλικρινής περιγραφή

Η παρούσα καταλογοποίηση έχει συνταχθεί με βάση την άμεση παρατήρηση των παρεχόμενων εικόνων, λαμβάνοντας υπόψη τεχνική, μορφή, επιγραφές, χαρακτήρα στυλιστικού και δύναμης curatorial του συνόλου.

5.2 Σημαντικότητα των φωτογραφιών

Οι φωτογραφίες αποτελούν ουσιώδες μέρος της περιγραφής και επιτρέπουν την εκτίμηση ύλης, κολλάζ, επίθεσης επιγραφής, χειρόγραφα οπισθόγραφα, σύνθεση, πλαίσιο και γενική κατάσταση.

5.3 Απόδοση

Τα έργα παρουσιάζονται ως αποδοθέντα στον Έλμαρ Ρόχας, σύμφωνα με τις παρεχόμενες πληροφορίες και τις ορατές αναφορές στο συνόλου. Όπως ισχύει για τέτοιου τύπου συνόλων, η απόδοση πρέπει να νοείται εντός πλαισίου ειλικρινούς και προσεκτικής καταλογοποίησης.

5.4 Συσκευασία και αποστολή

Τα έργα θα συσκευαστούν με ιδιαίτερη προσοχή, δίνοντας έμφαση τόσο στην προστασία της ιστορίας της επιφάνειας της ζωγραφικής όσο και στη σταθερότητα του πλαισίου, για ασφαλή παραλαβή.

6. ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗΣ
6.1 Ενδιαφέρον του συνόλου

Αυτό το διπλό έργο συνδυάζει εξαιρετικά σπάνια χαρακτηριστικά: ισορροπημένο μέγεθος, ισχυρή οπτική προσωπικότητα, πλούσιο θεωρητικό περιεχόμενο, ρητές ιστορικές αναφορές, πληροφοριακά οπισθόφυλλα και μια πλαστική ενέργεια μεγάλης έντασης.

6.2 Για συλλογή ή κουλτουριώδη εσωτερικό χώρο

Είναι ένα συνόλου ιδανικό για συλλέκτες σύγχρονης τέχνης, για εσωτερικούς χώρους ευαίσθητης αισθητικής ή για μέρη όπου εκτιμάται ένα έργο που δεν επαρκεί απλώς διακοσμητικά, αλλά προκαλεί ερωτήματα, συνάψεις και επιστροφή συζήτησης.

6.3 Κλείσιμο Curatorial

Υπάρχουν έργα που αντιπροσωπεύουν τον κόσμο, και υπάρχουν άλλα που τον ξαναγράφουν. Αυτό το ζευγάρι ανήκει στα δεύτερα. Σε αυτά, ο Βελάσκεθ παύει να είναι μόνο μνήμη της Μεγάλης Χρυσής Εποχής και μετατρέπεται σε ύλη ονείρου, αναμμένης ιχνός, ψυχική αρχιτεκτονική και περιπλανώμενο σύμβολο. Όλα φαίνονται μετατοπισμένα, αλλά τίποτα δεν είναι αυθαίρετο. Όλα φαίνονται ελεύθερα, αλλά όλα αναπνέουν μια ποιητική νοημοσύνη πολύ ξεχωριστή. Είναι ένα παράξενο, καλλιεργημένο, δυναμικό και βαθιά μαγνητικό διπλό έργο: από αυτά τα συνόλων που δεν εξαντλούνται σε μια ματιά, γιατί κάθε νέα παρατήρηση ανοίγει μια νέα πόρτα μέσα στον λαβύρινθο.