Baptiste Laurent - Volcan rose

«Volcan Rose», 130x97cm, 2020 ακρυλικό και χρώματα σε καμβά
Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος, αποστέλλεται σε κύλινδρο.

Σειρά (En)tropicos/
Οι μέρες επαναλαμβάνονται. Λίγους μήνες πριν ζήσαμε
ένα ασυνήθιστο στιγμιότυπο. Ο χώρος μας είναι μικρός και
ο χρόνος μακρύς. Βαρεθήκαμε από την έλλειψη χρόνου,
όμως τώρα εκπλησσόμαστε από την υπερπροσφορά. Μια
ενδοσκόπηση κίνηση, ένας νέος ορίζοντας, όπου
πλησιάζουμε τη φαντασία μας. Η απορία της αλλαγής, ένα
αξιοσημείωτο ουρλιαχτό ζητά «τι μετά;»
Ο Baptiste χρησιμοποιεί αυτό το δυστοπικό πανόραμα για να
δημιουργήσει ένα ακόμη αυγή, μια νέα αυγή. Η κατασκευή αυτών
των ζωγραφικών έργων προέρχεται από την ανάγκη ανανέωσης τοπίου,
από μια επιθυμία για ξεχασμένη φύση. Να την ανακαλύψουμε ξανά, να
την ζωντανέψουμε.
Το κίνητρο αυτής της συμβίωσης βρίσκεται στην ιστορία της ανθρωπολόγου και ιδρύτριας
της δομικαλιστικής σκέψης, Claude Lévi-Strauss: το 1935 ο Lévi-Strauss
ξεκίνησε την αναζήτηση μιας αυθεντικής, καθαρής Βραζιλίας, εξοπλισμένης
με μια άγρια ενέργεια και μια μοναδική φύση.
Ο συγγραφέας του «Tristes Tropiques» είχε μερικώς υλοποιήσει
τις προσδοκίες του ταξιδιού. Ο πόνος του παρουσιάζεται σε ένα απόσπασμα κειμένου με προφητικά
tοντά: «Σε μερικούς αιώνες, σε αυτό το ίδιο μέρος,
ένας άλλος ταξιδιώτης, εξίσου απελπισμένος όπως εγώ, θα θρηνήσει τη
εξαφάνιση αυτού που θα μπορούσα να είχα δει και που διέφυγε από μένα».
Θύμα διπλής ασθένειας, όλα όσα βλέπω με πληγώνουν, και κατηγορώ τον εαυτό μου αμείλικτα που δεν
είδα αρκετά σκληρά.
Σαν ταξιδιώτης, τα(en)tropical καμβά του Baptiste τον οδηγούν να βρει ένα μέρος όπου μπορεί να ξαναβρεί την ζωτικότητά του.
Ίσως αυτές οι ειδές να μη υπάρχουν, ίσως αυτοί οι ειδυλλιακοί τοπιογραφικοί τόποι ποτέ να μην υπήρξαν. Αλλά το παράθυρο που ανοίγει ο Baptiste επιτρέπει στον αέρα
που δεν μπορούμε πλέον να αναπνεύσουμε σήμερα. Ο Baptiste μας προσφέρει μια ουτοπία· μέσα από τα
gestures του, προτείνει μια μετατόπιση παραδείγματος, μια δυνατή οικολογία. Για τους Έλληνες, η λέξη εντροπία είχε δύο
εννοήσεις: εξέλιξη και μεταμόρφωση. Για τους φυσικούς, αποτελεί μέτρο της αταξίας ενός συστήματος. Αναγνωρίζοντας την αταξία, μεταμορφώνοντάς την.

Baptiste Laurent (1980, Nantes) είναι εικαστικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται
στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει εκθέσει σε διάφορους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς θεσμούς,
συμπεριλαμβανομένων του Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Το παραδοσιακό του μέσο είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται και σε γλυπτική
και αναπτύσσει έργα με ισχυρή λογοτεχνική, κοινωνική και
ανθρωπολογική συνιστώσα.
Στις τελευταίες του δημοσιεύσεις και εκθέσεις, «Conversaciones y
puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με τη συνεργατική δημιουργική εργασία
με άλλους οπτικούς καλλιτέχνες και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντί-ακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συνκρίνει
ζωγραφικούς στυλ, μεταβαίνοντας ανάμεσα σε νεο-φεγγαριστική αφήγηση, γραφική
ζωγραφική και εξπρεσιονιστική αφαίρεση.
Ιδρυτής του κοινόχρηστου στούντιο «Latolier» στην περιοχή Usera της Μαδρίτης, διευθύνει μια δυναμική κοινότητα ισπανών και διεθνών οπτικών
καλλιτεχνών.