Πλοίο μοντελισμού - Belem

Belem πλοίο ναυπηγείο Γαλλίας Belem (πλοίο)

Belem αγκυροβολημένο στη Οστέντα, Βέλγιο
Ιστορία
Γαλλία
Όνομα
Belém (1896–1914)
Νήσοι Αντελανού (1914–1921)
Fantôme II (1921–1952)
Γεώργιος Κίνι (1952–1979)
Belem (1979–σήμερα)
Ομώνυμο Belem, Βραζιλία
Κατασκευαστής Chantiers Dubigeon, Ναντέ (Chantenay-sur-Loire)
Κυκλοφόρησε 10 Ιουνίου 1896
Πρώτο ταξίδι 31 Ιουλίου 1896 στη Μοντεβίντι και Belém, Βραζιλία
Λιμάνι οίκίας Ναντέ
Ταυτοποίηση
Αριθμός IMO: 8622983
Αριθμός MMSI: 227051000
Κλήση: FUZW
Κατάσταση Ενεργό
Γενικά χαρακτηριστικά
Τονέλλογιο/βαρύτητα
406 τόνοι
534 τόνοι ολικής δηλωμένης χωρητικότητας
Μετατόπιση 750 τόνοι
Μήκος
51 μ. (167 πόδια 4 ίντσες) LPP
48 μ. (157 πόδια 6 ίντσες) συνολικό μήκος
58 μ. (190 πόδια 3 ίντσες) (LPP + μπομπίστο)
Μεταφορά 8,8 μ (28 πόδια 10 ίντσες)
Βύθισμα 3,6 μ (11 πόδια 10 ίντσες)
Κινητήρες 2 πετρελαιοκινητήρες
Στόλος/Ιστορικό/Ιδιότητες
Πλέγμα/Φωτογραφία Belem
Το ταξίδι της αρχικής εμπορικής αναχώρησης έγινε το 1896, μεταφέροντας ζάχαρη από τις Νησίδες της Δυτικής Ινδίας, κακάο και καφέ από τη Βραζιλία και τη Γουιάνα Γαλλική στη Ναντέ, Γαλλία.
Ιστορία
Η Belem γλίτωσε από την έκρηξη του Μουντ Πελέ στη Σεντ-Πιέρ, Μαρτινίκη, στις 8 Μαΐου 1902. Φτάνοντας στη Σεντ-Πιέρ πριν την έκρηξη, ο καπετάνιος Ζουλιέν Σοβελόν ανακάλυψε ότι οι κόρφοι ήταν γεμάτοι σκάφη. Δεν υπήρχε χώρος να αγκυροβολήσει, οπότε ο Σοβελόν, εξοργισμένος, αποφάσισε να δέσει λίγα μίλια πιο μακριά, κοντά σε μια παραλία, που πρόσφερε προστασία κατά την έκρηξη.
Το 1914 πωλήθηκε στον Χιου Γκροςβενόρ, δεύτερο Δούκα του Γουέσμοντ, ο οποίος τη μετέτρεψε σε πολυτελές ιδιωτικό γιότ, εξοπλισμένο με δύο πρόσθετους κινητήρες Bolinder Diesel 300 HP έκαστος.
Το 1922 έγινε ιδιοκτησία του Sir Ernest Guinness, από την οικογένεια Guinness, ο οποίος την ξαναόνομάτισε Fantôme II και αναμόρφωσε τον εξοπλισμό της από τετράκλινες ιστιοφόρες. [1] [2] Ο Guinness υπήρξε προλέκτωρ (Retrocommodoro) του Royal St. George Yacht Club στο Kingstown, Ιρλανδία, από το 1921 έως το 1939. Υπήρξε Αντιπροστάτης από το 1940 έως το 1948. Ο Fantôme II πραγματοποίησε κρουαζιέρες το 1923 με τις κόρες του, Aileen, Maureen και Oonagh. [3] Έπλευσαν παγκόσμια μέσω των καναλιών του Παναμά και του Σουέζ, συμπεριλαμβανομένης επίσκεψης στο Spitsbergen. Κατά την προσέγγιση του λιμανιού του Yokohama, κατά τη διέλευση στον Ειρηνικό Ωκεανό, το μπριγκάντιν κατάφερε να αποφύγει μια ακόμη καταστροφή: έναν σεισμό που κατέστρεψε το λιμάνι και μέρη της πόλης του Yokohama. Ο Guinness πέθανε το 1949. Το Fantôme II ήταν αγκυροβολημένο στις όρμους Cowes, Νησί του Γουάιτ.
Το 1951 πωλήθηκε στον βιομήχανο Vittorio Cini, ο οποίος το ονόμασε Giorgio Cini προς τιμήν του γιου του, που σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα κοντά στη Κάν/ντε στις 31 Αυγούστου 1949. Μετατράπηκε σε ιστιοφόρο σκάφος και χρησιμοποιήθηκε ως σχολικό πλοίο μέχρι το 1965, όταν θεωρήθηκε πολύ παλιό για περαιτέρω χρήση και αγκυροβολήθηκε στο νησί San Giorgio Maggiore, στη Βενετία.
Το 1972 οι ιταλοί Καραμπίνερους επιχείρησαν να επαναφέρουν το σκάφος στη γνήσια του μορφή, ως brigantino a palo. Όταν αυτό απέβη υπερβολικά ακριβό, περιήλθε στον ναυπηγικό οίκο. Το 1976 το πλοίο επαναφορτίστηκε σε brigantino a palo.
Τέλος, τον Ιανουάριο του 1979, επέστρεψε στον αρχικό του λιμένα ως Belem, ρυμουλκούμενο από γαλλικό ρυμουλκό, σημαία Γαλλίας μετά από 65 χρόνια. Πλήρως αποκατεστημένο και επαναφέρομενο στις αρχικές του συνθήκες, άρχισε μια νέα καριέρα ως πλοίο σχολείο με ιστιοπλοΐα.

Τη 8η και 9η Μαΐου 2024, μετέφερε τη φλόγα των Ολυμπιακών Αγώνων για τον επόμενο αγώνα της λαμπαδηδρομίας των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2024, πλέοντας από την Αθήνα, Ελλάδα, προς τη Μασσαλία. [4]

Τον Αύγουστο του 2025 είναι αμιρήλια της Hanse Sail. [5]

Τελευταίες προδιαγραφές του Belem

Το Belem στο Δουβλίνο στις 14 Ιουλίου 2010
406 τόνοι και μήκος 51 μ.
Ανοξείδωτη καρίνα από συνδεμένο χάλυβα (για παλαιότερα μέρη)
Σιδηρό φύλλο: 11 mm
Βαρύτητα στο Hull: 4.500 χυτίνες από 50 κιλά η καθεμία
Μήκος αράματος χωρίς μπομπίστο: 51 μ
Μήκος μποπόστας: 7 μ
Ακραίο μήκος: 58 μ
Μήκος στην άντληση: 48 μ
Πλευρά στη μέση: 8,80 μ
Βάθος μοντελοποίησης: 4,60 μ
Βύθισμα: 3,60 μ
BRT: 534 τόνοι
Αποκάτασταση: 750 τόνοι
Κλάδος – σκάφος
Κυλιόμενοι ιστούς από χάλυβα σε 2 μέρη (κάτω δόμος, σκελετός πλέγματος)
Ύψος του καταμαράν πάνω από την γραμμή βύθισης: 34 μ
Οι κάτω κίονες από χάλυβα, οι άνω γαλάζιοι και κορυφαίοι σκαλισμένοι από ξύλο
Γύρω στα 220 σημεία τρεξίματος
Γύρω στα 250 απλά, διπλά και τριπλά μπλοκ
4500 μ. σωληνωτά σε ινοπακτόνες ευέλικτες πλοκές
Ιστίες
Αριθμός ιστίων: 22
Επιφάνεια ιστίων: 1000,5 μ2 (όλες οι μετρήσεις ανωτέρω, εξαιρουμένης της καταιγιστικής βάσης)
Κινητήρια και εξοπλισμός
Λειτουργεί με 2 πετρελαιοκινητήρες: John Deere 6135AFM, 575 HP ο κάθε ένας (τοποθετήθηκαν Φεβρουάριος 2013)
2 άστρα μετάδοσης, 2 προπέλες τετράκλωνες
3 γεννήτριες
Αποθήκευση καυσίμου: 40 τόνοι
Αυτονομία κρουαζιέρας: 24 ημέρες με 7 κόμβους, περίπου 4.000 ναυτικά μίλια (7.400 χλμ)
Αποθήκη γλυκού νερού: 20 τόνοι
Παραγωγή περίπου 3 τόνων νερού ανά ημέρα μέσω διαλυτού
Ηλεκτρική γκεύραρι
3 υδραυλικοί άγκιστρες (δύο μικροί κατά μήκος του καταστρώματος, ένας ανά πλευρά, χρησιμοποιούνται για την ανάδειξη των ανωτέρων ιστίων, αλλά ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, ένας μεγάλος πρύμνα, μπροστά από τον μεσαίο ιστό, χρησιμοποιείται για την ανάθεση των γομών στις διαδικασίες πρόσδεσης)
Επιδόσεις
Μέγιστη ταχύτητα με κινητήρα σε ήρεμα και επίπεδα ύδατα: από 8–9 κόμβους
Μέγιστη ταχύτητα με άνεμο: από 11–12 κόμβους
Αποδοτικότητα του ανέμου στα 75°
Χρόνος που απαιτείται για την άπλωσης όλων των ιστίων σε ευνοϊκές καιρικές συνθήκες: από 30–40 λεπτά
Χρόνος που απαιτείται για την ανάδειξη όλων των ιστίων σε καλές καιρικές συνθήκες: από 50–60 λεπτά
Διάρκεια μιας πλήρους στροφής: από 15–20 λεπτά, ανάλογα με τις συνθήκες του ανέμου
Μέλη πληρώματος
Ένας πλήρης κίτρινος μοντέλο του Belem.
16 άτομα: 1 καπετάνιος, 1 πρώτος αξιωματικός, 2 λοχαγούς, 1 αρχιμηχανικός, 2 μάγειρες, 1 ναύτης, 1 τεχνίτης, 7 ναύτες (δύο από την Γαλλική Εθνική Υπηρεσία έως το 2000)
Διοίκηση προσωπικού από τη Société Nantaise de Navigation
Μέγιστος αριθμός εκπαιδευομένων: 48 (δύο βάρδιες των 24, χωρισμένες σε τρίτα των 16)

προέλευση: γαλλική ευγενής οικογένεια που διαμένει στη Λοϊρά, αγοράστηκε στην Ιταλία στα τέλη της δεκαετίας του 1900