Carmelo Manuel Tosto - Thresholds II: The Disjunction

Τα Όρια II: Ο Διαχωρισμός

Ο πρωτότυπος πίνακας XL, το δεύτερο έργο της τριλογίας “Πύλες: Μία αρχιτεκτονική του Ασυνείδητου”.

Αυτή η τριλογία είναι μια πρόσκληση να κατοικήσεις τον χώρο που χωρίζει το ορατό από το άγνωστο. Μέσα από τον ρυθμό της ανάβασης, την πολυπλοκότητα του διαχωρισμού του χωροχρόνου και την τελική ευθύνη της δυαδικότητας, η αρχιτεκτονική ξαναγδύνεται από τη λειτουργία της για να γίνει συνόριο συναισθηματικό: μια γεωμετρική διαδρομή που καθοδηγεί τον παρατηρητή να διαβεί το όριο ανάμεσα στον αυστηρότητα της κατασκευής και το εσωτερικό βάθος.
Απ’ την ανάβαση στη δύσκολη επιλογή.

Ο πίνακας γίνεται χειροποίητα με ακρυλικό σε καμβά συνολικών διαστάσεων 110x60 εκ., οι διαστάσεις της επιφάνειας ζωγραφικής είναι 100x50 εκ., άφησαν περίπου 5 εκ. περιθώριο λευκό γύρω από τον καμβά, 100% βαμβάκι με μικρή κόκκώδες υφή, τελική προστατευτική βερνίκωση.

Το έργο είναι ένα μοναδικό κομμάτι υπογεγραμμένο με το χέρι καθώς συμπεριλαμβάνεται πιστοποιητικό αυθεντικότητας, δεν αποτελεί εκτύπωση, ποτέ δεν προτιθεί να κρεμαστεί.

Το έργο θα συσκευαστεί με τη μέγιστη φροντίδα μέσα σε σωλήνα και θα σταλεί με καταγραφή με τον κωδικό παρακολούθησης εντός 3 εργάσιμων ημερών από την πληρωμή.

…................................................................................
Καρμέλο Μανουέλ Τόστο | Αρχιτέκτονας και Καλλιτέχνης

Γεννημένος στη Βενετία (Ιταλία) το 1990, έχω οριοθετήσει την καλλιτεχνική μου διαδρομή ανάμεσα στη σχολαστικότητα του σχεδιασμού και自由 του οράματος. Η εκπαίδευσή μου, που ξεκίνησε από το Ιταλικό Σχολικό Ινστιούτο Τέχνης της Κατανίας και το Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Μπολόνια, με κρίσιμες εμπειρίες στην Ανκαρά και τη Μιλάνο, μου επιτρέπουν να develops ένα γλωσσικό που ο κατασκευασμένος μετατρέπεται σε συναισθηση.

Η καλλιτεχνική μου έρευνα επιλέγει την αρχιτεκτονική όχι ως απλό θέμα, αλλά ως δομή της σκέψης. Στη δουλειά μου, τα κατασκευαστικά στοιχεία απαλλάσσονται από τη λειτουργία τους για να γίνουν αρχετυπικές συμβολικές μορφές:

Η Σκάλα - Αναπαριστά τον δυναμισμό του γίγνεσθαι. Είναι πρόσκληση στην κίνηση, στοιχείο που συνδέει φυσικά και μεταφυσικά πεδία, καθοδηγώντας τον παρατηρητή σε νέους χώρους συνειδητοποίησης ή τοποθεσίες του αλλού.

Το Άνοιγμα - Μια πόρτα μεταξύ γνωστού και αγνώστου. Αν αρχιτεκτονικά επιτρέπει τη σύνδεση μεταξύ χώρων, συναισθηματικά μεταφέρει σε καταστάσεις συναισθημάτων εκείνων που τους παρατηρούν. Πίσω από κάθε άνοιγμα, ο θεατής προσκαλείται να προβάλει ό,τι κατοικεί στο δικό του ασυνείδητο, αναζητώντας πάντα το «πέραν» του ορατού, μετατρέποντας το βλέμμα σε πράξη προσωπικής ανακάλυψης.

Το Τόξο - Αρχιτεκτονικό στοιχείο κατ’ εξοχήν, ενσαρκώνει την αντοχή και την ισορροπία. Η ικανότητά του να μη συνθλίβεται από τα βάρη, αλλά να τα αποφορτίζει αρμονικά, μεταφράζεται σε μια καμπύλη και μαλακή γραμμή που υποδέχεται και καθησυχάζει, προσφέροντας μια σταθερότητα που είναι ταυτόχρονα δομική και πνευματική.

Σε αυτήν τη διαρκή συνομιλία ανάμεσα σε αρχέτυπα, ύλη και φως, κάθε ζωγραφική γέννα «τόπος ευαίσθητος». Το ποιητικό χέρι έρχεται σε επαφή με την κανονιστικότητα του σχεδιασμού για να δημιουργήσει βάθος όχι μόνο οπτικό, αλλά αντιληπτικό, παρακινώντας όποιον κοιτάζει να κατοικήσει τον χώρο της επιφάνειας και να ανακαλύψει σε αυτόν ένα κομμάτι του εαυτού του.