Edward hopper - NIGHTAWKS (1942), Cadre Inclus [Framed]

Νομιμότητα αναπαραγωγής Fine Art της εικόνας «Nighthawks» του Edward Hopper.

Πλαίσιο Included [FRAMED]

Το έργο πωλείται σε μαύρο ματ ξύλινο πλαίσιο με επικάλυψη, χωρίς passe-partout, που ενισχύει τη γραφική δύναμη και τη μοντέρνα σύνθεση. Αυτή η επιλογή του πλαισιώματος αναδεικνύει τις αρχιτεκτονικές γραμμές και την ατμόσφαιρα νύχτας του έργου.
Το σύνολο προστατεύεται από γυαλί υψηλής ποιότητας.
Πλαίσιο από επαγγελματία.

Μέγεθος πλαισίου: 47.5 x 27 cm

Υπογραφή εκτύπωσης πάνω στην πλάκα
Σφραγίδα του εκδότη στο οπίσθιο μέρος του έργου.

Εκτύπωση σε χαρτί Hahnemühle Photo Rag Baryta, βάρος 315 g/m2, 100 % βαμβάκι που επιτρέπει βαθιά μαύρα.

Προσεκτικά αποστέλλεται με παρακολούθηση και ασφάλεια.

Ζωγραφισμένο το 1942, το Nighthawks αποτελεί ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα του Edward Hopper. Η σκηνή απεικονίζει ένα νυχτερινό νταϊνερ στη Νέα Υόρκη, τεχνητά φωτισμένο, όπου μερικές σιωπηρές φιγούρες φαίνονται παγωμένες σε μια ατμόσφαιρα μοναξιάς και ενδοσκόπησης. Μέσα από μια σωστή σύνθεση, ισχυρές γεωμετρικές γραμμές και μια λεπτή διαχείριση φωτός, ο Hopper αιχμαλωτίζει την αστική απομόνωση και την συναισθηματική απόσταση που χαρακτηρίζει την Αμερική του 20ού αιώνα. Αυτή η εργαία έχει γίνει ένα είδωλο της αμερικανικής ρεαλιστικής ζωγραφικής.

Η δεξιοτεχνία του στη διαχείριση του φωτός και στη γεωμετρική σύνθεση τον φέρνει κοντά σε μεγάλους δασκάλους όπως ο René Magritte, ο David Hockney, ο Pablo Picasso ή ο Claude Monet. Στο Chop Suey διακρίνεται η ίδια αναζήτηση της σιωπής και της ισορροπίας όπως στους Joan Miró, Henri Matisse ή Marc Chagall, καθώς και μια προτίμηση για χωροτακτική κατασκευή που παραπέμπει στους Piet Mondrian και Giorgio de Chirico.

Η κληρονομιά του Hopper ηχεί επίσης στους σύγχρονους καλλιτέχνες όπως οι Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat, Keith Haring, Yayoi Kusama, Banksy, Murakami ή Jeff Koons, ο κάθε ένας με τον δικό του τρόπο θέτει υπό αμφισβήτηση τη σχέση ανάμεσα στην ενημερότητα, τον πολιτισμό της λαϊκής κουλτούρας και το ατομικό συναίσθημα.

Ένα αέναο και εσωτερικό έργο, στην κοινή γραμμή της ποιητικής πραγματικότητας και της φιλοσοφικής συνείδησης — ένα γέφυρας ανάμεσα στη κλασική ζωγραφική και τη μοντέρνα ευαισθησία.