Vincenzo Raimondo - Mori

Αυτό το δίπτυχο επαναπροσδιορίζει τους παραδοσιακούς Μόρι της Σικελίας μέσω μιας σύγχρονης, ουσιαστικής και αποφασιστικής γλώσσας. Οι φιγούρες, χωρίς τα χαρακτηριστικά του προσώπου, γίνονται παγκόσμια σύμβολα: όχι πλέον ακριβείς ταυτότητες, αλλά χρονικά αόριστες εικονίτσες.

Ο αντίθεση μεταξύ του υλικού, ουδέτερου φόντου και των ζωντανών χρωμάτων των μπεστάνων δημιουργεί μια ισορροπία οπτική ισχυρή, όπου η παράδοση συναντά μια σύγχρονη και σχεδόν ποπ ευαισθησία. Οι έντονες γραμμές και οι απλοποιημένες φόρμες ενισχύουν την γραφική επίδραση, κάνοντας το έργο άμεσο αλλά όχι κοινοτυπημένο.

Αναδύεται ένας σιωπηρός διάλογος ανάμεσα σε παρελθόν και παρόν, ανάμεσα σε πολιτισμικές ρίζες και προσωπική επαναπροσέγγιση. Ένα δίπτυχο που δεν αφηγείται μια ιστορία… την αφήνει να διερευνηθεί, και ακριβώς εκεί λειτουργεί.
***********
******
Vincenzo Raimondo – Σύγχρονος Καλλιτέχνης
“Η τέχνη ως παρατήρηση και συνθεση της καθημερινότητας.”

Ο Vincenzo Raimondo είναι Ιταλός καλλιτέχνης με βάση το Παλέρμο. Η έρευνά του εξελίσσεται ανάμεσα σε υλικό-αφαίρεση και εικονογράφηση, σε μια πορεία ελεύθερη από σταθερά σχήματα.
Το έργο του προκύπτει από την παρατήρηση της καθημερινής πραγματικότητας, μεταμορφωμένη σε ουσιαστικές και άμεσες εικόνες, όπου το χρώμα και η μορφή γίνονται άμεσα εξερευνητικά εργαλεία.

Αναγνωρίσεις και πορεία
Το 2015 και 2016 υπήρξε φιναλίστ στον διαγωνισμό Sunday Painters που προωθεί η La Stampa, εντός του πλαισίου της Artissima (Τορίνo), ανάμεσα σε χιλιάδες συμμετέχοντες.
Το 2016 έλαβε το Βραβείο Κριτικής, αναγνώριση που σημείωσε μια σημαντική στιγμή στον πλέον καθορισμό της γλώσσας του καλλιτεχνικού του ύφους.

Σειρές και γλώσσα
Η παραγωγή του αρθρώνεται σε διάφορες σειρές, μεταξύ των οποίων η Fly, στην οποία διερευνά το θέμα της ελαφρότητας και της ελευθερίας μέσω συνθέσεων μινιμαλιστικών και ποιητικών.
Δίπλα σε αυτήν, αναπτύσσει έργα που επαναπροσδιορίζουν στοιχεία της κουλτούρας της Σικελίας σε σύγχρονη ανάγνωση, μαζί με πιο αφηρημένα και υλικά έργα.

Κάθε έργο αποτελεί ένα μοναδικό κομμάτι, που δημιουργείται μέσω μιας διαδικασίας που συνδέει το ένστικτο με τον πειραματισμό, χωρίς αναζήτηση τελειότητας αλλά με προσοχή στη δύναμη εκφραστικότητας του σημείου.