Tito Lessi (1858-1917) - Uomo che legge






Ειδική στα έργα και σχέδια παλαιών δασκάλων του 17ου αιώνα με εμπειρία σε δημοπρασίες.
220 € | ||
|---|---|---|
20 € | ||
15 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 132849 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Uomo che legge του Tito Lessi, έργο του 1890 σε εμπρεσιονιστικό ύφος, υδατοχρωμία σε χαρτί, 49 x 35 εκ., Ιταλία, χειρόγραφη υπογραφή και πώληση με κάδρο, σκηνή εσωτερικού χώρου.
Περιγραφή από τον πωλητή
Tito Lessi (Φλωρεντία, 8 Ιανουαρίου 1858 – Φλωρεντία, 17 Φεβρουαρίου 1917), άνθρωπος που διαβάζει, ακουαρέλα σε χαρτί, το μόνο έργο με διαστάσεις 29×16 εκ., υπογεγραμμένο επάνω αριστερά, σε κάδρο (Corniceria Campani, Φλωρεντία).
Μελέτησε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας με τον Pollastrini και τον Ciseri, που τον οδήγησαν στη ζωγραφική της θεματικής και ιστορικής. Νέα θεωρία της ακαδημίας η ιστορική ζωγραφική θεωρούνταν ο πλέον υψηλότερος τομέας της τέχνης. Αυτή η θέση προερχόταν όχι μόνο από τις προθέσεις, αλλά και από το γεγονός ότι θεωρούνταν η πιο δύσκολη έκφραση της ζωγραφικής, καθότι απαιτούσε ιδιαίτερη ικανότητα κυρίως στη συνισταμένη εικονογραφία του θέματος και στην εκφραστικότητά του.
Το 1884, προσκεκλημένος από τον γκαλερίστα Sedelmeyer, μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έζησε μέχρι το 1896. Ανήκει σε αυτή την περίοδο ο πίνακας Galileo e Viviani, ο οποίος, εκτεθειμένος το 1893 στο Salone dei Champs Élysées, βραβεύθηκε με χρυσό μετάλλιο (άλλα σημαντικά βραβεία απέσπασε στο Μόναχο και στη Λειψία). Επέστρεψε στη Φλωρεντία το 1896 και συνέχισε να ζωγραφίζει τα θέματα του, μερικές φορές ακόμη και σε περισσότερα αντίγραφα, τα οποία σε μεγάλο βαθμό μετανάστευσαν στη Γαλλία και τη Γερμανία, όπου απολάμβανε αξιοσημείωτη φήμη.
Για τον εκδότη Alinari της Φλωρεντίας πραγματοποίησε την εικονογράφηση εκατό πλακών της περίφημης έκδοσης του Decameron του Giovanni Boccaccio (1313-1375).
Tito Lessi (Φλωρεντία, 8 Ιανουαρίου 1858 – Φλωρεντία, 17 Φεβρουαρίου 1917), άνθρωπος που διαβάζει, ακουαρέλα σε χαρτί, το μόνο έργο με διαστάσεις 29×16 εκ., υπογεγραμμένο επάνω αριστερά, σε κάδρο (Corniceria Campani, Φλωρεντία).
Μελέτησε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας με τον Pollastrini και τον Ciseri, που τον οδήγησαν στη ζωγραφική της θεματικής και ιστορικής. Νέα θεωρία της ακαδημίας η ιστορική ζωγραφική θεωρούνταν ο πλέον υψηλότερος τομέας της τέχνης. Αυτή η θέση προερχόταν όχι μόνο από τις προθέσεις, αλλά και από το γεγονός ότι θεωρούνταν η πιο δύσκολη έκφραση της ζωγραφικής, καθότι απαιτούσε ιδιαίτερη ικανότητα κυρίως στη συνισταμένη εικονογραφία του θέματος και στην εκφραστικότητά του.
Το 1884, προσκεκλημένος από τον γκαλερίστα Sedelmeyer, μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έζησε μέχρι το 1896. Ανήκει σε αυτή την περίοδο ο πίνακας Galileo e Viviani, ο οποίος, εκτεθειμένος το 1893 στο Salone dei Champs Élysées, βραβεύθηκε με χρυσό μετάλλιο (άλλα σημαντικά βραβεία απέσπασε στο Μόναχο και στη Λειψία). Επέστρεψε στη Φλωρεντία το 1896 και συνέχισε να ζωγραφίζει τα θέματα του, μερικές φορές ακόμη και σε περισσότερα αντίγραφα, τα οποία σε μεγάλο βαθμό μετανάστευσαν στη Γαλλία και τη Γερμανία, όπου απολάμβανε αξιοσημείωτη φήμη.
Για τον εκδότη Alinari της Φλωρεντίας πραγματοποίησε την εικονογράφηση εκατό πλακών της περίφημης έκδοσης του Decameron του Giovanni Boccaccio (1313-1375).
