Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Τασάκι «Δεκέμβριος»

Max Le Verrier - Numéros Le Verrier - Κάδος καπνού «Δεκέμβριος» - Σειρά «Η Ζωή τον Μεσαίωνα» - Χρυσωμένος μπρούντζος - Αναφορά 526

Υπέροχος και αυθεντικός κάδος καπνού από χρυσωμένο μπρούντζο, προερχόμενος από τη διακεκριμένη σειρά «Η Ζωή τον Μεσαίωνα» που δημιούργησε ο γλύπτης Max Le Verrier. Αυτό το μοντέλο, που απεικονίζει τον μήνα «Δεκέμβριο», φέρει την αναφορά №526 στον κατάλογο «Vert-Bleu» του οίκου. Είναι ένα κομμάτι εκλεκτής συλλογής, μαρτυρία της ποιότητας εργασίας των εργαστηρίων Le Verrier.

Η σειρά «Η Ζωή τον Μεσαίωνα» αποτελεί ένα σημαντικό έργο που εικονίζει τις αγροτικές εργασίες και την καθημερινή ζωή ρυθμισμένη από τις εποχές. Σύμφωνα με τα αρχεία του Max Le Verrier: θέματα από την πύλη της βασιλικής του Αγίου Διονυσίου. Πολλοί ναοί, βασιλικές και εκκλησίες των XI, XII και XIII αιώνων (Άγιος Ντενί, Άμιεν, Σαρτρ, Σελίς, Παρίσι κ.ά.) φέρουν, μεταξύ των διακοσμητικών στοιχείων των προσόψεων, ανάγλυφα που εικονογραφούν τους μήνες συμβολισμένοι, αφενός με τα έργα, αφετέρου με τα στοιχεία του ζωδιακού κύκλου σχετικά με την ίδια χρονική περίοδο του έτους, τα motifs συνήθως εναλλάσσονται.
Δεκέμβριος: Γέννηση του παιδιού.

Το διάκοσμο, με εξαιρετικά λεπτή και λεπτομερή τεχνική, αιχμαλωτίζει την ουσία της αγροτικής ολιγολογίας του μεσαιωνικού αγρότη, ένα θέμα αγαπητό στην λαϊκή και καλλιτεχνική εικονογράφηση της εποχής, αλλαξοστοιχημένο εδώ με το στυλ Art Déco.

Αυτό το αντίγραφο είναι κατασκευασμένο σε χρυσωμένο μπρούντζο. Διακρίνεται από έναν αξιοσημείωτο λαμπρότητα που αναδεικνύει τη λεπτότητα της χάραξης. Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή κατάσταση, κρατώντας όλα τα γοητεία και τη λάμψη αρχής του. Είναι ένα γραφείο-κομμάτι που φέρνει μια πινελιά ιστορίας και πολυτέλειας στην εσωτερική διακόσμηση.

Χρυσωμένος μπρούντζος.

Σειρά: Η Ζωή τον Μεσαίωνα (Αναφορά №526).
Διάμετρος: 10 εκ.
Ύψος: 1 εκ.
Βάρος: 200 γρ.

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Νιλι σε Σεάν από μητέρα Βελγίδα και πατέρα Παριζιάνo, χρυσοχόος-λιθοτεχνίτης. Υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πριν μελετήσει στη Σχολή Καλών Τεχνών της Γενεύης, όπου γνωρίζει καλλιτέχνες και συγκάτοικους Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· οι τρεις αυτοί καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για ζωή. Το 1919, ο Max Le Verrier ανοίγει το δικό του χυτήριο, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, ράφια-βιβλιοθήκες και μασκότ αυτοκινήτων.

Ελκυσμένος από την αγάπη του για τα ζώα προς τους ζωολογικούς κήπους και τα τσίρκα, φιλοσοφεί την πρώτη του γλυπτική, τον διάσημο πελεκάνο σε στυλ χαρακτηριστικό των δεκαετιών του 1925. Υπέγραψε το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά την περίοδο αυτή, ο Max Le Verrier δημιούργησε πολλά μοντέλα ζώων, όπως πάνθηρες όπως Baghera, Ouganda και Jungle, ένα εντυπωσιακό λέοντα, αγριολούλουδα, λαγούς και άλογα, τα περισσότερα εκτελεσμένα σε μέταλλο τέχνης προτιμητέο το μπρούντζο.

Μπροστά από τα κλουβιά του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier δημιούργησε τη μοναδική εργασία του, τον πίθηκο με ομπρέλα, ένας γορίλλας τριών ετών που φαινόταν το όμορφο όνομα Boubou. Μια μεγάλη φιλία γεννήθηκε μεταξύ του πιθήκου και του καλλιτέχνη.
Boubou, κρατούμενος από τον φρουρό του ζωολογικού κήπου έξω από το κλουβί, δέχτηκε να ποζάρει αντάλλαγμα με μπανάνες. Ακόμη, κάθε πρωί, κοίταζε προς την είσοδο περιμένοντας αυτόν που θα τον αθανατίσει.
Το γλυπτό Pluie έλαβε βραβείο στη Salon des Humoristes το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier εργάστηκε για τους γλύπτες:
Pierre Le Faguays, ψευδώνυμο Fayral, Marcel Bouraine, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Αυτά τα κομμάτια πωλούνταν στο εργαστήριο του 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier υπήρξε Μέλος Ιδρυτικό της Εταιρείας Καλλιτεχνών Διακοσμητών και εξέθετε τακτικά. Είχε περίπτερο στην Έκθεση Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού το 1925 στο Grand Palais, όπου το περίπτερο του έλαβε χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο του στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937 τιμήθηκε με βραβείο τιμής.

Το 1928, ο Max Le Verrier φιγούραρε από ζωντανό μοντέλο τη διάσημη λάμπα Clarté, που απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα στις ψηλές μύτες των ποδιών, ένα λαμπερό σφαίρα στα ανοιχτά χέρια, κύρια κομμάτι της συλλογής του. Αλλά χρειαζόταν τρία διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο μέρος, ζήτησε από μια χορεύτρια του Joséphine Baker να ποζάρει.
Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη: Lueur Lumineuse, Lumina, Clarté, Clarté φυσικού μεγέθους.
Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι νέες κοπέλες με εξιδανικευμένη φυσική κατάσταση αντίστοιχη.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από Μάιο έως Αύγουστο το 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στο Harrods του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επίσης εκτέθηκε στο Hôtel Martinez στο Καννές το 2000.

Ο Max Le Verrier εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Συλληφθείς το 1944 για τη δράση του στην Αντίσταση, συνέχισε να γλυπτεύει μετά τον πόλεμο μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier φέρουν ένα πολύ προσωπικό στυλ και μαρτυρούν μια ευαίσθητη οπτική.

Ο καλλιτέχνης ακολούθησε και μια πρακτική στόχευση στην διακόσμηση με τέχνη και πραγματοποίησε μερικά ωραία δείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, των οποίων εδώ δίνουμε αποτυπώματα. Θεωρεί εύλογα ότι η σύγχρονη τέχνη δεν πρέπει να αποτελεί προνόμιο ορισμένων προνομιούχων αλλά πρέπει να είναι προσβάσιμη σε όλο τον κόσμο και να διαδοθεί σε κάθε χρήσιμο αντικείμενο για τη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά δίκαιη· στις αναζητήσεις του για στυλιστικοποίηση, ο καλλιτέχνης κατάφερε να τις εφαρμόσει με μεγάλη επιτυχία.