Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Τασάκι "Σεπτέμβριος"

Μαξ Λε Βερριέ - Τασάκι «Σεπτέμβριος» - Σειρά «Η Ζωή στον Μεσαίωνα» - Χαλκός επίχρυσος - Αναφορά 520

Εξαιρετικό και αυθεντικό τασάκι από επίχρυσο χαλκό, προερχόμενο από τη διασημότερη σειρά «Η Ζωή στον Μεσαίωνα» που δημιούργησε ο γλύπτης Μαξ Λε Βερριέ. Αυτό το μοντέλο, που απεικονίζει τον μήνα «Σεπτέμβριος», φέρει τον αριθμό αναφοράς 520 στο κατάλογο «Vert-Bleu» του οίκου. Είναι ένα κομμάτι εκλεκτής συλλογής, μαρτυρώντας την ποιότητα εργασίας των εργαστηρίων του Βερριέ.

Η σειρά «Η Ζωή στον Μεσαίωνα» αποτελεί ένα σημαντικό έργο που απεικονίζει τις εργασίες των χωραφιών και την καθημερινή ζωή, ρυθμισμένη από τις εποχές. Σύμφωνα με τα αρχεία του Μαξ Λε Βερριέ: θέματα της πύλης της βασιλικής του Αγίου Διονυσίου. Πολλές καθεδρικές, βασιλικές και εκκλησίες των transmettre XI, XII και XIII αιώνων (Αννιέ, Σαμπρέ, Σαρτρ, Σελι, Παρίσι κ.ά.) φέρουν, ανάμεσα στα διακοσμητικά στοιχεία των προσόψεών τους, ανάγλυφες μορφές των μηνών που συμβολίζονται, με από τη μια τις εργασίες και από την άλλη τα ζώδια που σχετίζονται με την ίδια περίοδο του έτους, οι οποίες συνήθως εναλλάσσονται.

Σεπτέμβριος: Οι οινοποίηση.
Το κεντρικό μενταγιόν εικονογραφεί με μεγάλη ακρίβεια τη συμβατική δραστηριότητα του μήνα Σεπτέμβριο: τις οινοπαραγωγικές δραστηριότητες. Η σκηνή捕ρίζει τον ενθουσιασμό της συγκομιδής σταφυλιών, κρίσιμη περίοδο της μεσαιωνικής χρονιάς. Ο Μαξ Λε Βερριέ κατάφερε, με το ταλέντο που γνωρίζουμε, να αιχμαλωτίσει την ένταση και το αφηγηματικό χαρακτήρα αυτής της σκηνής εικονογράφησης.

Η διακόσμηση, με μεγάλη λεπτότητα, αποτυπώνει την ουσία της αγροτικής μεσαιωνικής εργασίας, ένα θέμα σημαντικό για τη λαϊκή και καλλιτεχνική εικονογραφία της εποχής, υπερτονισμένο εδώ από το στυλ Art Déco.

Αυτό το αντίγραφο είναι κατασκευασμένο από επίχρυσο χαλκό. Διακρίνεται από ένα αξιοθαύματο λαμπρό φινίρισμα που αναδεικνύει τη διακριτική χαρακτική. Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή κατάσταση, διατηρώντας όλη του τη γοητεία και τη λάμψη της αρχικής του εμφάνισης. Πρόκειται για ένα γραφείο που προσθέτει μια νότα ιστορίας και πολυτέλειας στην εσωτερική διακόσμηση.

Χαλκός επίχρυσος.

Σειρά: Η Ζωή στον Μεσαίωνα (Αναφορά 520).

Διάμετρος: 10 εκ.
Βάρος: 163 γρ.

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Νεϊγιύ-συρ-Σεην από μητέρα Βελγίδα και πατέρα Παριζιάνη, χρυσοχόος-λιθοτρίφτης. Υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου πριν σκεφτεί να σπουδάσει στην École des Beaux-Arts της Γενεύης, όπου γνωρίζει τους καλλιτέχνες και συναδέλφους Πιέρ Λε Φαγουέ και Μαρσέλ Μπουρέν· οι τρεις καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για ζωή. Το 1919 ο Μαξ Λε Βερριέ ανοίγει τη δική του χυτήρια, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, αγαπημένα για βιβλία κολώνες και γοητείες αυτοκινήτων.

Οδηγημένος από την αγάπη του για τα ζώα προς τα ζωολογικά κήπους και τα τσίρκα, φιλοτεχνεί το πρώτο του γλυπτό, τον διάσημο πελεκάνο σε στυλ χαρακτηριστικό των δεκαετιών του 1920. Υπέγραψε το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά την περίοδο αυτή ο Μαξ Λε Βερριέ δημιούργησε πολυάριθμα μοντέλα ζώων, όπως πάνθηρες όπως οι Baghera, Ouganda και Jungle, ένα εντυπωσιακό λιοντάρι, κούφια αγριοπερίστερα, σκίουρους και άλογα, τα περισσότερα από τα οποία εξειδικεύονται σε μέταλλο τέχνης, κατά προτίμηση χαλκό.

Μπροστά από τα κλουβιά του Κήπου των Φυτών ο Μαξ λε Βερριέ δημιούργησε το μοναδικό έργο τον πιθηκίνο με ομπρέλα, ένα τρία χρόνια μοιάζει ο πίθηκος που ονομάζεται χαρά Boubou. Μια μεγάλη φιλία γεννήθηκε ανάμεσα στον πίθηκο και τον καλλιτέχνη.

Ο Boubou, εγκλωβισμένος από τον φύλακα του ζωολογικού κήπου έξω από το κλουβί, δέχτηκε να ποζάρει αντάλλαγμα μπανάνες. Πρωί-πρωί, έριχνε μια ματιά προς την είσοδο περιμένοντας εκείνο που θα τον ακινητοποιούσε.

Το γλυπτό «Πότισμα» έλαβε βραβείο στο Σαλόν του Χουμοριστών το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier συνεργάστηκε με τους γλύπτες: Πιέρ Λε Φαγουάι, ψευδώνυμο Fayral, Μαρσέλ Μπουρέν, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Ραϊμόνδ Γκερκμπέ, Ζυλ Μασσόν, Κλάρους (Charles/Jules) etc., Ντε Ντιν, Ντε Μαρκώ και Γκαρσία. Αυτά τα κομμάτια πωλούνταν στο εργαστήριο στη διεύθυνση 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Μαξ Λε Βερριέ υπήρξε τακτικό μέλος του Σωματείου Καλλιτεχνών Διακοσμητών και εκθέτε σήμερα συχνά. Διατήρησε περίπτερο στην Έκθεση Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού το 1925 στο Μεγάλο Παλέ και εκεί το περίπτερό του βραβεύτηκε με χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο στο Διεθνές Έκθεσια Παρίσι το 1937 βραβεύτηκε με τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928 ο Μαξ Λε Βερριέ φιλοτεχνεί με λείανση από μοντέλο ζωντανό τη διάσημη λαμπάλα Clarté που απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα σε δάκτυλα και έναν φωτεινό γήινο σφαλιδάκι στα χέρια, ως κύρια φιγούρα της συλλογής του. Στην πραγματικότητα, χρειαζόταν τρία διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο, ζήτησε από μια χορεύτρια του Μπαλέτου της Ζοζεφίν Μπακέ να ποζάρει. Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη: Lueur Lumineuse, Lumina, Clarté, Clarté μεγέθους φυσικού.

Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι κορίτσια με ιδεαλιστικό αθλητικό σώμα ανάλογο.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από Μάιο έως Αύγουστο του 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στα Harrods του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επίσης εκτέθηκε στο ξενοδοχειακό Martinez στο Καννές το 2000.

Ο Μαξ Λε Βερριέ εργάστηκε σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. συνελήφθη το 1944 λόγω της δράσης του στην Γαλλική αντίσταση, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτά μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier φέρουν ένα ιδιαίτερο προσωπικό στυλ και μαρτυρούν μια ευαίσθητη όραση.

Ο καλλιτέχνης έχει ασχοληθεί και με την προσαρμογή της τέχνης του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και έχει υλοποιήσει μερικά όμορφα παραδείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία παραθέτουμε εδώ αναπαραγωγές. Εκτιμά δικαίως ότι η σύγχρονη τέχνη δεν πρέπει να μείνει προνόμιο ορισμένων προνομιούχων, αλλά πρέπει να φτάνει στο ευρύτερο κοινό και να διαδίδεται σε κάθε χρήσιμο για τη ζωή αντικείμενο. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά ορθή· στις αναζητήσεις του για στυλιστικοποίηση, ο καλλιτέχνης μπόρεσε να τις εφαρμόσει με πολλή χαρά.