Εικόνα - Κοίμηση της Θεοτόκου - Ξύλο

Η Κοίμηση της Παναγίας (στα ελληνικά Κοίμησις, «ύπνος») διηγείται τη στιγμή κατά την οποία η Παναγία πεθαίνει περιβεβλημένη από τους αποστόλους. Δεν δίνεται έμφαση τόσο στον θάνατο όσο στο ήρεμο πέρασμα προς τη ζωή αιώνια.

Η Παναγία ξαπλωμένη σε ένα κηδειόσπιτο κρεβάτι, στο κέντρο → αποτελεί το επίκεντρο της σύνθεσης.
Οι απόστολοι γύρω γύρω, με γλωσσικά δείγματα πένθους → ορισμένοι γέρνουν το κεφάλι ή φέρνουν το χέρι στο στήθος.
Οριζόντια και σε σεμνή σύνθεση, τυπική για το θέμα.
Σκούροι χρωματισμοί και ουδέτερο φόντο, πιο κοντά σε δυτική θρησκευτική ζωγραφική παρά σε καθαρό βυζαντινό εικονογραφικό ύφος.

Δεν φαίνεται ξεκάθαρα ο Χριστός να κρατά την ψυχή της Μαρία (λεπτομέρεια τυπική στα βυζαντινά εικονογραφικά), πράγμα που υποδεικνύει μια δυτικοποιημένη ή λαϊκή εκδοχή του θέματος.
Η τεχνική, ελαιογραφία σε ξύλο, πιθανώς χαρακτήρα ευλαβικό.
Πιθανώς αιώνες XVIII–XIX
Επίδραση μεταβυζαντινή ή λαϊκή μεσογειακή (Ισπανία ή Ιταλία)