Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Βαρίδι χαρτιού «Moissons»

Max Le Verrier (1891-1973) – Σπάνιο Presse-papiers «Moissons» αρ. 209 – Χάλκινο Επιχρυσωμένο – Αποκλειστική Επετειακή Έκδοση «SyNcOpEx» / Βασιλική Αγίας Δης

Σας προτείνουμε αυτόν τον υπέροχο κυκλικό presse-papiers από μασίφ χάλυβα (μπρούτζ) με πατίνα χρυσού, έργο του διάσημου Γάλλου γλύπτη Max Le Verrier, εμβληματικό πρόσωπο της περιόδου Art Déco.

Αυτό το μοντέλο, που φέρει τον τίτλο «Moissons», φέρει την αναφορά № 209 στο ιστορικό κατάλογο του καλλιτέχνη (το διάσημο «Catalogue Jaune»). Αντιπροσωπεύει, σε πολύ λεπτομερή ανάγλυφη μορφή, έναν θεριστή με καμπύλο σώμα που κόβει δέσμες σιταριού με τη χρήση δρεπανοφόρου. Όπως σημειώνεται στον αντίστοιχο κατάλογο της εποχής: «PRESSE-PAPIER MOISSONS από τον Max Le Verrier. Σύμφωνα με ανάγλυφο της πύλης του Ιερού Βασιλειά της Saint-Denis.»

Η λεπτότητα της εκτέλεσης είναι τυπική του τεχνικού ύφους της φονδέρειας Le Verrier, που μεταφράζει την μεσαιωνική τέχνη σε στυλ αποφασιστικά του εικοστού αιώνα.Η υπογραφή «Le Verrier» είναι ορατή στην άκρη του presse-papiers.

Αυτό το αντίτυπο είναι εξαιρετικά πολύτιμο διότι πρόκειται για ειδική προβεβλημένη έκδοση με πλήρες χαρτόσημο στην ανάστροφη. Το presse-papiers παραγγέλθηκε ως δώρο επιχειρηματικό ή επετειακό από: «Union Nationale des Coopératives de Céréales». Το κείμενο διευκρινίζει επίσης την προέλευση του μοτίβου: «La Moisson Bas-relief Basilique de St Denis». Περιέχει τέλος την ένδειξη «SyNcOpEx».

Το χρυσάρισμα αυτού του αντιτύπου είναι πλούσιο, αντιθέτοντας μαγευτικά με το μοτίβο της θερισμής, κεντρικό θέμα της δραστηριότητας της εθνικής ένωσης χρηματοδότη.

Μοντέλο: Moissons (νº 209)

Υλικό: Χάλκινο χρυσωμένο (μαζούτ χάλυβας με όμορφη πατίνα χρυσού)

Διάμετρος: 10 cm
Ύψος: 1,5 cm
Βάρος: 373 g

Υπογραφή: «Le Verrier» στην άκρη.

Κατάσταση: Καλή γενική κατάσταση συντήρησης. Διακρίνονται όμορφα αποτυπώματα φθοράς που μαρτυρούν την ιστορία και την παλαιότητά του (βλ. λεπτομερείς φωτογραφίες).

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Neuilly sur Seine από μητέρα Βελγήνα και δύο γονείς Παριζιάνους, χρυσοχόος-ερατειολόγος. Υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πριν σπουδάσει στην École des Beaux-Arts της Γενεύης, όπου συνάντησε τους καλλιτέχνες και συνομηλίκους Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· οι τρεις αυτοί καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για μια ζωή. Το 1919 ο Max Le Verrier ίδρυσε το δικό του φοντερείο, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, στήρες βιβλίων και μασκότ αυτοκινήτων.

Έλκυσμένος από την αγάπη του για τα ζώα προς τα ζωολογικούς κήπους και τους θιάσους, φιλοτέχνησε το πρώτο του γλυπτό, το διάσημο πελέκαν στο τυπικό στυλ της δεκαετίας του 1925. Υπογραφή τον έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά την περίοδο αυτή ο Max Le Verrier δημιούργησε πολυάριθμα μοντέλα ζώων, όπως πάνθηρες π.χ. Baghera, Ouganda και Jungle, ένα εντυπωσιακό λιοντάρι, κορνίζες, στύλοι, και αυτοκίνητα μαϊμούδων, με τα περισσότερα από αυτά να εκτίθενται σε μέταλο τέχνης, κυρίως χάλυβα.

Στις κελάρες του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier δημιούργησε τη γλυπτική «x» με τον πίθηκο υπό ομπρέλα, ένα τριετών μαϊμού που φέρνει το όμορφο όνομα Boubou. Μεγάλη φιλία αναπτύχθηκε ανάμεσα στον πίθηκο και τον καλλιτέχνη. Ο Boubou που κρατιόταν από τον φρουρό του ζωολογικού κήπου εκτός κλουβιού δέχθηκε να ποζάρει με αντάλλαγμα μπανάνες. Ακόμη, κάθε πρωί, κοιτούσε προς την είσοδο περιμένοντας αυτόν που θα τον αθανατοποιούσε. Το γλυπτό «Πύραι» (Pluie) βραβεύτηκε με μετάλλιο στην Έκθεση των Χιουμοριστών το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier δούλεψε για τους ακόλουθους γλύπτες: Pierre Le Faguays (ψευδώνυμο Fayral), Marcel Bouraine (ψευδώνυμο Derenne & Briand), Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Τα κομμάτια αυτά πωλούνταν στο εργαστήριο στη διεύθυνση 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier υπήρξε Τακτικό Μέλος της Εταιρείας Διακοσμητικών Καλλιτεχνών και εξέθετε τακτικά. Είχε περίπτερο στην Έκθεση Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού το 1925 στο Grand Palais, όπου το περίπτερο του απέσπασε χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο του στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937 τιμήθηκε με τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928 ο Max Le Verrier γλύψε από ζωντανό μοντέλο τη διάσημη λάμπα Clarté, η οποία απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα στα δάχτυλα των ποδιών, με ένα φωτεινό παγκόσμιο σφαίρα στα τεντωμένα χέρια, κεντρικό κομμάτι της συλλογής του. Αλήθεια, χρειαζόταν τρία διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο μέρος, ζήτησε από μια ντίβα των μπαλέτων της Joséphine Baker να ποζάρει. Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη: Lueur Lumineuse, Lumina, Clarté, Clarté grandeur nature.Η πλειονότητα των φιγούρων του Le Verrier είναι νεαρές κοπέλες με ιδεατοποιημένο αθλητικό σώμα.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 1985, αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στο Harrod’s του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επιπλέον εκτέθηκε στο ξενοδοχείο Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier εργάστηκε σε όλη τη διάρκεια των δεκαετιών του 1930. Συλλάβη το 1944 για τη δουλειά του στην Γαλλική Αντίσταση, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτοποιεί μέχρι το θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier έχουν πολύ προσωπικό στυλ και μαρτυρούν μια υποβλητική όραση.

Ο καλλιτέχνης επιδόθηκε επίσης στο να προσαρμόσει την τέχνη του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και χρησιμοποίησε μερικά όμορφα παραδείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία εδώ δίνουμε αναπαραγωγές. Εκτιμά σωστά ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια ελίτ, αλλά πρέπει να είναι προσβάσιμη για το κοινό και να διαχέεται σε κάθε πράγμα που συμβάλλει στη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά δίκαιη· στις προσπάθειές του για καλιτεχνική τυποποίηση, ο καλλιτέχνης κατάφερε να τις εφαρμόσει με μεγάλη επιτυχία.