Pippo - The Last Golden Light

Το Τελευταίο Χρυσό Φως
Κάθεται σε κλουβί γεωμετρικού φωτός, ένας θεός σκαλισμένος από το μαλακότερο μάρμαρο και το σκληρότερο θρήνο. Το κόκκινο των ενδυμάτων του ρέει σαν ποταμός κρασί και αίμα, συσσωρεύοντας στα πόδια ενός αγοριού που κατέκτησε τον κόσμο αλλά έχασε τον ουρανό. Το βλέμμα του είναι μια αργή αποχώρηση, που γλιστρά πέρα από τον χρυσό στο μέτωπό του προς έναν ορίζοντα που δεν κρατά πια πόλεις προς καύση. Υποβαστάζοντας το βάρος της δικής του θρύλου, είναι ένα χρυσό φάντασμα, περιμένοντας τις σκιές να επανακάλυψουν τον ήλιο.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, καθώς πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο κάδρο (έτοιμο προς κρέμασμα).
* Κολλάρισμα: Χωριστό από κάδρο (τα πλευρικά μέρη είναι βαμμένα, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Logistics: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννηθείς στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που περιηγούνται στην ήσυχη τοποθεσία ανάμεσα στον γεωμετρικό εξπρεσιονισμό και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στα ήρεμα παράλια της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—παρ’ όλα αυτά μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβληματική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα χρόνο, διανοητικά μπαίνει μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οτιδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ ορατού και αόρατου ορίζει τον καλλιτέχνη επίσης. Δεσφαγμένος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκει κανείς στα έργα του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo εξευγενίζει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιές και λαμπερό φως—είναι όχι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες πόθου και χάρης.