Χιμού Ton Προκολομβιανό διπλό αγγείο σε σχήμα πουλιού – ζωομορφική κεραμική με λαβή-γέφυρα - 15 cm

Σπάνιο προκολομβιανό δίφυλλο αγγείο από κεραμική ύλη, εκτελεσμένο σε χαρακτηριστικό ζωόμορφο σχεδιασμό. Το αντικείμενο αποτελείται από δύο σφαιρικές θήκες, συνδεόμενες από έναν κεντρικό διαφράκτη και καλυμμένες από ένα κομψά καμπυλωτό τόξαστο χέρι-γέφυρα. Ένα από τα σημεία ρίψης έχει διαμορφωθεί ως στυλισμένο κεφάλι πουλιού, η μορφοποίηση του οποίου, περιορισμένη αλλά περιεκτική, αντικατοπτρίζει τη συμβολική σημασία των ζωικών απεικονίσεων εντός των αρχαίων αμερικάνικων πολιτισμών.

Η αρμονικά συμμετρική συνολική σύνθεση συνενώνει τη λειτουργία και τη γλυπτική με τον παραδοσιακό τρόπο της προκολομβιανής κεραμικής τέχνης. Η λαξευμένη αλλά πλαστική απόδοση δείχνει μία σίγουρη αντίληψη του όγκου και της ισορροπίας: οι μαλακά στρογγυλεμένες επιφάνειες σωματών αντιπαρατίθενται με τις σαφώς ορισμένες οπές και το εκφραστικό τέλος του κεφαλιού.

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η αυξημένη επιφάνεια με βαθιές καφέ- και μαύρες αποχρώσεις, που προέκυψαν από την καύση, τη χρήση και τον αιώνες γήρανσης. Η λεπτή, μεταξένια πατίνα και οι φυσικές ανομοιομορφίες της επιφάνειας προσδίδουν στο αγγείο μια αυθεντική αρχαιολογική υπόσταση. Τέτοια δίφυλλα αγγεία χρησιμοποιούνταν σε προκολομβιακούς πολιτισμούς τόσο σε τελετουργικό όσο και σε καθημερινό πλαίσιο και σήμερα θεωρούνται ανάμεσα στις πλέον εκτιμημένες μορφές αρχαίας αμερικανικής κεραμικής.

Το αντικείμενο εντυπωσιάζει με τη σαφή ευθυγράμμιση γραμμών, τη σταθερή σιλουέτα και τη δυνατή γλυπτική του απόδοση – ένα αντικείμενο με μουσειακή ακτινοβολία, που κάθε συλλογή αρχαίας τέχνης τραβά αμέσως την προσοχή.

Διάσωση: σε ηλικιακά καλή κατάσταση με χαρακτηριστικά, αυθεντικά ίχνη χρήσης και φθοράς· συνολικά πολύ αρμονική εμφάνιση.

Προέλευση

Δεν υπάρχουν γραπτές απογραφές προέλευσης για το αντικείμενο.
Το κομμάτι προέρχεται από τη συλλογή Schuhmacher (Ολλανδία), μια οικογενειακή συλλογή εμπόρων τέχνης και βιβλίων, που ταυτόχρονα υπήρξαν συλλέκτες. Μετά τον θάνατο του τελευταίου μέλους της οικογένειας δεν διασώθηκαν γραπτές μαρτυρίες.

Γνωρίζεται ότι η οικογένεια από το 1950 και μετά αγόραζε τα αντικείμενά της μέσω καθιερωμένων εμπόρων τέχνης στο Άμστερνταμ. Τα κομμάτια φέρονται ότι ανήκαν στην οικογένεια ήδη πριν από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ακόμη και πριν τον θάνατο του οικογενειακού πατέρα το 1986.