Erich Buchholz (1891-1972) - MAPPE I

Στην δημοπρασία υπάρχει μια μεμονωμένη αφηρημένη σύνθεση του σημαντικού Γερμανού καλλιτέχνη Erich Buchholz από το 1920/1973, σε στιλ Κονστρουκτιβισμού, διαστάσεις: 34,5 x 48 εκ., θέμα 25 x 22,5 εκ. Η κατάσταση είναι εξαιρετική.

Το ξυλογραφικό κομμάτι φέρει υπογραφή με σφραγίδα καλλιτέχνη κάτω από το θέμα, καθώς και σφραγίδα κληρονομιάς στην πίσω πλευρά της εικόνας.

Το φύλλο προέρχεται αρχικά από έκδοση της Γκαλερί Werner Kunze με τον τίτλο: 10 Jahre Mappe I σε περιορισμένο αντίτυπο με 100 αριθμημένα αντίτυπα!

Μέσα υπήρχαν 13 αριθμημένα χαμένα πρωτότυπα χαρακτικά σε έναν βιβλιακό σάκο (49,5 x 35,5 εκ.). Αυτό περιείχε ξυλογραφίες μεταξύ άλλων από τους G. Arntz (1931, verso με σφραγίδα ανεργίας), E. Buchholz (σφραγίδα υπογραφής και verso υπογεγραμμένο και ημερομηνία), E. Kesting (1919 και 1925, το θέατρο αντίστοιχα με σφραγίδα υπογραφής) και Chr. Schad (υπογεγραμμένο και με 25 ημερομηνία·), λινογραφίες από τους H. Höch (υπογεγραμμένο και με ημερομηνία 1912), K. P. Röhl (1922 με σφραγίδα στο verso), H. Schmitz (1922, μητέρα και παιδί υπογεγραμμένα), A. Tschinkel (1936, μητέρα και παιδί υπογεγραμμένα), W. Wahlstedt (1922/66 Figure Marine και 1923, «Er» der Kommende αντίστοιχα υπογεγραμμένα και ημερομηνία) καθώς και 1 Zincätzbild από τον G. Brockmann.

Σε συμμετρική δημοπρασία βρίσκονται δύο ακόμη φύλλα από αυτό το μπαούλο.

VITA ERICH BUCHOLZ (Πηγή: Wikipedia)

Ξεκίνησαν στην ζωγραφική οι πρώτες αφηρημένες εργασίες και δημιουργήθηκε το μεγάλο ελαιογραφικό έργο Σταύρωση. Από το 1920 εμφανίζονται στα έργα του κόνστρουκτιβιστικές τάσεις: ο Buchholz φιλοτέχνησε στο Dresdner Albert-Theater μια σκηνή με κινητά χρωματικά πεδία για την όπερα Schwanenweiß του Julius Weismann, η οποία παρουσιάστηκε το 1923 στην σκηνή του Karl Vogt.[2] Το 1921 ήρθε σε επαφή με τους Dadaists Hannah Höch, Raoul Hausmann και Richard Hülsenbeck.

Το σπίτι-και-εργαστήριο που σχεδιάστηκε κονστρουκτιβιστικά το 1922 στην οδό Herkulesufer 15 στο Βερολίνο έγινε σημείο συνάντησης καλλιτεχνών ντανταϊστών και προοδευτικών αρχιτεκτόνων. Ο Erich Buchholz φοίτησε στη Berliner Baugewerkschule στην Kurfürstenstraße, και έκανε γνωριμία με τον El Lissitzky στη γκαλερί van Diemen. Από αυτό προέκυψε σύνδεση με τον υπερρεαλισμό.

Μετά το 1922 ο Erich Buchholz άφησε τη ζωγραφική και από το 1923 στράφηκε προς την αρχιτεκτονική, την διαφήμιση-γραφική και το σχεδιασμό προϊόντων. Ταυτόχρονα αφομοίωσε και ντανταϊστικές επιρροές στο έργο του. Σε ένα κείμενο της δεκάδας σελίδων που γράφτηκε το 1923, με τίτλο Die große Zäsur, ο Buchholz περιέγραψε τις θέσεις του για τον Νεοπλαστιχισμό, τον Υπερρεαλισμό και τη θέση των ίδιων έργων του. Ο συγγραφέας ημερολογιακά ορίζει τη διακοπή το 1919. Το 1925 ανέλαβε ο Buchholz υπό τον Karl Vogt τη διεύθυνση εργαστηρίου στο Dramatisches Theater του Βερολίνου.

Το 1925 μετεγκαταστάθηκε ο Buchholz μαζί με την οικογένειά του στο Germendorf. Εδώ είχε αγοράσει το ζευγάρι ένα εκτάριο ενός εκτάριου γης για δική του καλλιέργεια. Από το 1928 άρχισε σε μέρος του κτήματος η λειτουργία ενός λατομείου αμμουτ.

Μετά την άνοδο στην εξουσία, ο Erich Buchholz απαγορεύθηκε να ζωγραφίζει το 1933. Υπέστη πιέσεις κατά τη διάρκεια της ναζιστικής περιόδου και συνελήφθη αρκετές φορές. Το 1945 μπόρεσε να συνεχίσει τη ζωγραφική και ήδη το 1947 διεξήχθη ατομική έκθεση. Το 1950 επέστρεψε στο Βερολίνο και το 1951 εγκαταστάθηκε σε οικία στο Ludwigkirchstraße στο Berlin-Wilmersdorf.

Ο Erich Buchholz απεβίωσε στα τέλη του 1972 σε ηλικία 81 ετών στο Βερολίνο.

Πηγή: Wikipedia

VITA WERNER KUNZE
Ο Βερολινέζος γκαλερίστας Werner Kunze (1945-84) ασχολήθηκε, μεταξύ άλλων, με καλλιτέχνες των οποίων το έργο έφτασε απότομα στο τέλος λόγω της κατάκτησης της εξουσίας από τους Ναζί στη Γερμανία. Του επέτρεπε να τυπώνει σε νέες εκδόσεις πολλά από τα έργα τους, μεταξύ των οποίων και πολυάριθμα έργα μελών της «Gruppe progressiver Künstler Köln».