Μπαούλο ταξιδίου

Μπαούλο με θόλο ή κιβώτιο του τέλους του 19ου αιώνα σε στυλ νεο-μπαρόκ, συχνά ονομάζεται επίσης μπαούλο αμαξοστοιχίας ή κιβώτιο ταξιδιώτη ευρωπαϊκής ηπειρωτικής προελεύσεως, με τη Βόρεια Ιταλία ειδικά να προέρχεται από το Μιλάνο ή το Τορίνο. Αυτές οι άμαξες κατασκευάζονταν για να αντέχουν τις πλέον ακραίες συνθήκες των μακρινών ταξιδιών και τους κραδασμούς των ταξιδιών με άμαξα. Το καπάκι με θόλο: το καπάκι καμπύλου σχήματος δεν αποτελούσε μόνο θέμα στυλ· είχε σχεδιαστεί ώστε να ρέει αμέσως η βροχή και το θαλασσινό νερό, αποτρέποντας τη συσσώρευση στην επιφάνειά του. Επίσης, απέτρεπε την τοποθέτηση επιπλέον αποσκευών από πάνω του, διασφαλίζοντας ότι το περιεχόμενο δεν θα θλίβοταν. Οι σιδηρόδρομοι από χάλυβα χτυπημένου και βεβύρωσης (όχι συγκολλημένοι) σε «Χ» (σταυρός του Αγίου Ανδρέα) και οι κάθετοι φάρδυνοι μεγάλης διαμέτρου κρατούσαν ενωμένα τις σανίδες του ξύλου υπό υπερβολική πίεση. Αυτό το συγκεκριμένο διαστρωμένο πλέγμα είναι κλασικό για τα μπαούλα νεοπλαρόκων υπηρεσίας ή του πρώτου περιόδου αποικιοκρατίας. Κάτω από το σίδερο, το ξύλο επενδύεται με σκούρο δέρμα γητεροχρωματισμένο. Αυτή η επιπλέον στρώση λειτουργούσε ως αδιαβροχοποιητής. Οι φθαρμένες ενότητες αποκαλύπτουν το κάτω ξύλο, κάτι που βοηθά να επιβεβαιωθεί η ηλικία του. Η κεντρική πλάκα της κλειδαριάς ( ασπίδα ) είναι μεγάλων διαστάσεων και σε απλό ορθογώνιο σχήμα, συνεπής με το στυλ των θησαυροφυλάκων ταξιδιών (ή κρηνών) που χρησιμοποιούνταν από εμπόρους ή ευγενείς για τη μεταφορά εγγράφων και αξιών. Το εσωτερικό επενδεδυμένο με χαρτί διακοσμημένο με μοτίβα λουλουδιών και ζακάρια γεωμετρικά είναι χαρακτηριστικό του 19ου αιώνα (περίπου 1850-1860). Μέγεθος: ύψος 31,5 x 61,3 x 33,5 εκ.