Anton Kaestner - #349 - L - " Forms ".

#349 - L - "Μορφές".
Μονογραμμικό κομμάτι, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικό πάνω σε πλάκα μεταλλικού ακρυλικού Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Πρόκειται για αυθεντικό ζωγραφισμένο έργο με λαμπερή απόδοση «glossy» που προσεγγίζει την εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδική.
Αφιερώστε χρόνο να παρατηρήσετε τις λεπτομέρειες και τη διαφάνεια. Αυτός ο πίνακας θα σας εκπλήξει.

Διαστάσεις : 24,2" x 17,3" x 0,12" / 61,5 x 44 x 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα υψηλής ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά Βελούδο ή άλλη (διάσταση 0,23" x 1,38" / 0,6 x 3,5 cm) προτεινόμενη και διαθέσιμη κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 120€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Ακολουθεί certificate αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάννη Μάιος 2026.

"Βιογραφία
Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και πολιτισμική πλούσια της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, που επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και κατόπιν Α3. Αρχικά με προσέλκυσε ο αφηρημένος πίνακας και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με το πέρασμα του χρόνου, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συμμερίζονται την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Παρ’ όλα αυτά, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα το πρίσμα μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και engaged with the creative energy of each place.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήσυχη βράση κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούργιο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσα από αληθινές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, οραματίζομαι πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να προβληματιστούν για τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την απόσυρση από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Έφτιαξα το ατελιέ μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι ολοκληρωτικά στην τέχνη. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα έλαβε αναγνώριση, βρήκε στέγη σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη ατομική έκθεση μου, "Échos," που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, απομακρύνοντας από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωστρεφούς Plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, λαμπερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο όπως εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» -πάντα κάτι επιτρέπεται για να βάλει ο νους σε κίνηση!- να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτες που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι πρόκληση και απελευθέρωση. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «απαραίτητες αδυναμίες», δηλαδή αυτά που είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε ένωση και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου επιμελώς απλή. Ούτε «συναισθηματισμός» ούτε «θεωρητικός σχεδιασμός» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε ταχύτατη κατανάλωση ούτε νοηματοδότηση / πνευματική κατοχή, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των φανερών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», le vif όπως θα το έλεγε ο Γάλλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου άλλοτε μπορεί να θυμίζει τη διαφανή φωτεινότητα stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στον πίνακα μια διαφανή επιδερμίδα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο δρα σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, καθώς και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιγνιώδης με το «λεπτομέρειες για το κοντινό» & «απόσταση για ολόκληρο», να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να πετύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να αναζωπυρώνει σημαντικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το να βλέπεις.»

Anton Kaestner