Matteo Ciffo - Frammenti - Nefertiti

- Σύγχρονη γλυπτική του MATTEO CIFFO (Ιταλία - 1987) . Τίτλος Frammenti-Nefertiti
- Έτος 2026 . Έκδοση αρ. 1/8 - Υπογεγραμμένη και επικυρωμένη από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Υλικό : Ψυχρή συγκόλληση σκόνης μαρμάρου και πέτρας
- Άριστη κατάσταση


Συλλογή FRAMMENTI

Η αντιπαράθεση με τη κλασική γλυπτική συνιστά κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και υποβάλλονται σε μια διαδικασία θραύσης και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή δεν θεωρείται πλέον ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, αποσυντίθεται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή όπου ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η τάση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτης κατάστασης. Τι φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του ευαλωτότητα. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένη: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στη μεταβολή και επιστραφεί σε μια νέα διάσταση.


MATTEO CIFFO

Γεννήθηκε στη Μιλιάνουα Biella το 1987, από το 2007 αναπτύσσει μια έρευνα εστιασμένη στη ύλη, στην μετατροπή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου γεννιέται από μια άμεση σχέση με ευγενή και πολύπλοκα υλικά όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικούς χρωστούς, γαιώδη αρμένικα, οξείδια και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εκφραστικά εργαλεία, αλλά ζωντανές παρουσίες, φορείς χρόνου, ιστορίας και possibilità ανάκαμψης.

Με μέσο μια διαδικασία που θεωρώ περισσότερο τελετουργία παρά γλυπτική: μια ανάσταση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική ξεκινά από την παρατήρηση και την επιθυμία να επαναφέρω στη ζωή ό,τι έχει συντριβεί, εγκαταλειφθεί ή λησμονηθεί. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται πρωτόγονη ύλη για τα έργα μου.

Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία μέσα τους. Τα αποσυνθέτω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη τους κατάσταση, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο emerges από μια εύθραυστη ισορροπία μεταξύ απώλειας και ανάστασης, μεταξύ μνήμης και δυνατότητας, καθιστώντας ορατή τη στιγμή όπου η ύλη παύει να είναι το τι ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η διαδρομή λαμβάνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, πλησιάζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη παραχωρήσει ύπαρξη, τις αποσυνθέτω και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία πηγάζει από μια ένταση μεταξύ καταστροφής και αναγέννησης, μεταξύ απώλειας και μνήμης, κάνοντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα συγκρούεται με υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αέναα και αδιάβλητα, μα ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Ό,τι φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασύμβατη φύση, ικανή να αντιδράσει, να οξειδωθεί και να μεταμορφωθεί στο χρόνο. Αυτή η κατάσταση καθιστά τη μάζα σχετικό συνεισφέροντα στο έργο, εμπλέκοντας σε έναν διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυσία, και η αιωνιότητα εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπόκειται, αλλά γίνεται συν-συγγραφέας, διατηρώντας στην επιφάνειά της τα ίχνη του γοητείας, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.

Αυτοδίδακτος, έχω χτίσει τη διαδρομή μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν στοχεύει στον έλεγχο, αλλά στην συντρόφηση του υλικού στη μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές στις οποίες θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννώνται.

Αυτή η πρακτική εξερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτικές μορφές emergere ως παρουσίες αιωρούμενες μεταξύ ρημίνης και ανάστασης, μεταξύ παραμονής και μεταμόρφωσης, αποδίδοντας στη μάζα μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.