Περίεργο θυμιατήρι «Λάμπα του Αλαντίν» από ολόσωμος ορείχαλκος – Χειροποίητη κατασκευή - Κρεμαστό κόσμημα - Metà900

Μαζικός ορείχαλκος μυθικός Αναπτήρας Μειονεξίας Λαμπαδίνο Αλαδίν – Χειροποίητη Εργασία με Λιθογραφία – Στυλ Οθωμανικό/Ινδικό
Περιγραφή της Τύχης
Παρουσιάζουμε έναν μαγευτικό και εκλεπτυσμένο αναπτήρα δίκην αρωματισμού (ή ραββινική λάμπα Chirag) κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από μασίτ ορείχαλκο, που θυμίζει την εμβληματική μορφή της μαγικής λάμπας της Ανατολής.
Ιδιαίτερα Καλλιτεχνικά και Υλικά
Το αντικείμενο διακρίνεται για την πλούσια ανάγλυφη διακόσμηση και τις χαρακτικές με λιθογραφία που καλύπτουν ολόκληρη την επιφάνεια με φυτικά μοτίβα και κυμάτσεις διακοσμητικές. Η φυσική πατίνα του ορείχαλκου προσδίδει στο κομμάτι αυθεντικό χαρακτήρα και μια ζεστασιά αντίστοιχη με τα αντικείμενα της Ανατολικής παλιακής τέχνης.
Τεχνικά και Δομικά Στοιχεία
Λειτουργικός Σχεδιασμός: Διαθέτει επάνω κάλυμμα με αρπάγμα που έχει διακριτικά διάτρητα τρία κυκλικά ανοίγματα σχεδιασμένα ώστε να διαχέουν σταθερά και θεαματικά τον καπνό της καύσης.
Ευελιξία: Παρά το γεγονός ότι προορίζεται ως δακτύλιο για κονία, η δομή του επιτρέπει και τη διαμονή μικρών κεριών για διακοσμητικό φως ελαιού.
Κατασκευή: Κομμάτι εξαιρετικής χειροτεχνίας, χαρακτηρίζεται από εργονομική λαβή και μια κομψή γραμμή που καταλήγει στη μπροστινή τρύπα.
Εποχή και Κατάσταση Διατήρησης
Το αντικείμενο χρονολογείται στα μέσα του 20ού αιώνα (περίπου δεκαετίες ’50/’60) και βρίσκεται σε εξαιρετική vintage κατάσταση. Δεν παρουσιάζει σημαντικές παραμορφώσεις· η μενταίνειος ανοιχτήρα λειτουργεί άψογα και το κλείσιμο στέκει σταθερό. Η επιφανειακή πατίνα έχει διατηρηθεί ώστε να διατηρεί τη γοητεία του παρελθόντος, αλλά μπορεί να γυαλιστεί για να αποκατασταθεί η λαμπρότητα του ορείχαλκου στην αρχική της χρυσή λάμψη.
Ένα κομμάτι ιδανικό για συλλέκτες αντικειμένων από την Ανατολή, λάτρεις του στυλ Boho-Chic ή για όποιον επιθυμεί ένα ρα ritual αντικείμενο με μεγάλη οπτική επίδραση.

Ο Αντίλαλος ενός Επιθυμητού
Το μέταλλο ήταν κρύο στη παλάμη του Καρίμ, αλλά κάτω από τα δάχτυλα ένιωσε κάθε χαρακτική: αυτά τα άνθη λωτού και τα κυμάτια δεν ήταν απλά διακοσμητικά, ήταν ένας χάρτης ιστοριών ξεχασμένων.
Ο Καρίμ το βρήκε σε μια γωνιά σκιάς της αγοράς του Γιαπούρ, θαμμένο κάτω από παλιά χαλιά και μπουκάλια τεράτιων. Ο έμπορας του όρκισε ότι αυτή η λάμπα δεν προορίζεται για φωτίζει το σκοτάδι, αλλά για να συλλάβει τις σκέψεις. «Μην τη τρίβεις για να βρεις έναν τζίνι», ψιθύρισε ο γέρος με ένα λαμπερό χαμόγελο, «χρησιμοποίησέ την για να καείς ό,τι θέλεις να αφήσεις να φύγει.»
Όταν επέστρεψε σπίτι, ο Καρίμ καθάρισε το ορείχαλκο μέχρι να αστράψει σαν ένα κομμάτι ήλιου που έπεσε στη γη. Αφού σήκωσε το αρπάζον-κάλυμμα, έβαλε ένα μικρό κώνο καπνού από σανταλό στη καρδιά της λάμπας και άναψε τη φλόγα.
Όταν ο καπνός άρχισε να χορεύει μέσα από τα τρία ανοίγματα του καλύμματος, το δωμάτιο άλλαξε. Ο καπνός δεν ανέβαινε ίσια, αλλά περιτυλίχθηκε σε ασημένιες ίνες, σχεδιάζοντας στον αέρα πρόσωπα και τοπία από μακρινές χώρες. Λέγεται ότι αυτή η λάμπα ανήκε σε έναν ποιητή που, αδυνατώντας να ταξιδέψει, χρησιμοποιούσε το άρωμα των μπαχαρικών για να επισκεφθεί τον κόσμο στα όνειρά του.
Νύχτα εκείνη, ο Καρίμ δεν είδε πλούτη στα όνειρα. Ονειρεύτηκε τον άνεμο του ερήμου και το άρωμα της βροχής στη μαλακή γη. Όταν ξύπνησε, η λάμπα ήταν πάλι κρύα, αλλά ο αέρας μύριζε ακόμη υποσχέσεις. Κατανόησε τότε ότι η αληθινή δύναμη του ορείχαλκου δεν ήταν να ικανοποιεί αδύνατες επιθυμίες, αλλά να δίνει μια ορατή μορφή στα βαθύτερα όνειρα.
Από εκείνη τη μέρα, ο Καρίμ δεν ήταν πια ο ίδιος. Κάθε φορά που το φως του ηλιοβασιλέματος χτυπούσε τη λάμπα, ήξερε ότι η μαγεία δεν βρισκόταν μέσα στο αντικείμενο, αλλά στον τρόπο με τον οποίο το αντικείμενο τον διδάσκει να βλέπει τον κόσμο.
Nb το αντικείμενο μπορεί να παρουσιάζει ενδείξεις φθοράς και αποχρωματισμού λόγω του χρόνου, γεγονός που το καθιστά πιο γοητευτικό.