Εικόνα - Μητέρα του Θεού - Ξύλο, Επάργυρο - Στυλ Fabergé

Μέσα σε αυτό το αυγό με φιλολογικές λεπτομέρειες, το χειροποίητα ζωγραφισμένο εικονίδιο εμφανίζεται σαν ένα μικρό ιερό απόρθητο, σχεδόν αιωρούμενο σε μια δική του λάμψη. Η Παναγία και το Θείο Βρέφος ξεπροβάλλουν πάνω σε φόντο χρυσό που δεν είναι απλώς διακοσμητικό, αλλά λειτουργεί ως πνευματική ατμόσφαιρα: ένα θερμό χρυσό, ελαφρά υφαστό, που θυμίζει τις γυαλισμένες λεπτομέρειες της βυζαντινής παράδοσης. Τα πρόσωπα έχουν μορφοποιηθεί με απαλότητα, με εκείνη τη μίξη τρυφερότητας και σεβασμού που χαρακτηρίζει τα ρώσικα εικονίδια: αιωτικά μάτια, βαθιές ματιές, μια ελαφριά σκίαση που ζωντανεύει τη μορφή χωρίς να χάσει τον ιερό στυλιζάρισμα.

Οι πτυχές των μανδύων έχουν σχεδιαστεί με λεπτές πινελιές, σχεδόν καλογραμμένες, που εναλλάσσουν φως και σκιά για να δημιουργήσουν έναν ρυθμό οπτικής απόλυτα δικό του στην τέχνη της Βυζαντινής περιόδου. Ο μανδύας της Παναγίας, σε κοκκινωπούς και ώχρες τόνους, φαίνεται να ανάβει υπό την ανάκλαση του χρυσού, ενώ το Θείο Βρέφος, τυλιγμένο σε πιο ανοιχτούς τόνους, προσφέρει αντίβαρο φωτεινό. Τα πάντα έχουν εκτελεστεί με σχολαστική ακρίβεια, σαν κάθε γραμμή να είναι προσευχή.

Το αυγό που το φιλοξενεί, με τη ασημένια φιλιγκράν και τα πρασινά φώτα που ενσωματώνονται, λειτουργεί ως πλαίδιο σε Αrt Nouveau επαναπροσδιορισμένο με τρόπο Fabergé: καμπύλες οργανικές, αραβίσματα που στρέφονται όπως μεταλλικά κοτσάνια, αστραπές φωτός παγιδευμένες στους λίθους. Ο σταυρός που κοσμεί το έργο δεν είναι απλώς κορυφή, αλλά η συμβολική κορύφωση ενός αντικειμένου που συνδυάζει θρησκευτικότητα, χειροτεχνία και πολυτέλεια. Η αντίθεση ανάμεσα στην ευαισθησία του εικονιδίου και στην υπερβολή του αυγού δημιουργεί μια παρουσία σχεδόν θεατρική, σαν το έργο να είχε φτιαχτεί για να ανοίξει αργά και να αποκαλύψει μια στιγμή ιερής οικειότητας.

Αποστολή πιστοποιημένου και καλού συσκευαστικού.