Emilio Isgrò (1937) - Cancellature - 1969

Ένας ευχάριστος να σας παρουσιάσω μια εξαιρετικά σπάνια δημιουργία του δασκάλου Isgrò του 1969.

Η αισθητική απλότητα αυτής της δημιουργίας του 1969 επιβραβεύει την πρωτοπορία σε χρονικό επίπεδο της ιδέας της αφαίρεσης/κ cancellation (cancellatura) του Isgrò.
Ο χρόνος είναι θεμελιώδης διότι το πρώτο σήμα της “cancellatura” ο δάσκαλος από τη Σικελία το υλοποίησε το 1964· ως εκ τούτου η εργασία μας απέχει μόλις 5 χρόνια από μια μεγάλη καλλιτεχνική γραφική επανάσταση και από καλλιτεχνική έννοια.
Το σωστό σύγκρισιμο θα ήταν να δει κανείς, και να έχει, ένα από τα πρώτα “Concetti Spaziali” του Fontana ή από τα πρώτα “Combustioni” του Burri.

Ο Emilio Isgrò με την ακύρωση υπήρξε μεγάλος προπομπός της γνωστοποίησης της υποτίμησης και της φθοράς του λόγου, της γλώσσας, της αξίας που έχουν τα λόγια, ένα φαινόμενο που ζούμε σήμερα περισσότερο από ποτέ.
Ο δάσκαλος άρχισε να καταγγέλλει ήδη από το 1964 αυτό που σήμερα είναι καθημερινό, πιθανό, παρατηρούμε αυτή την έλλειψη αξίας της λέξης, εννοούμενης ως αντικείμενο μεταφοράς ιδεών, που μπορεί να διακλαδώνεται σε όλες τις μορφές του, από τις τηλεοπτικές συζητήσεις, στα έντυπα ειδήσεων, στην εξάπλωση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στην όλο και μικρότερη κοινωνία αναγνωστών που προτίθεται να δημιουργηθεί.
Λιγότερες λέξεις, λιγότερος πολιτισμός σε κυκλοφορία, αλλά αυτό πέρα από κριτικά σενάρια για την τέχνη, τι συνεπάγεται στην κοινωνία;
Η ικανότητα να σκέφτεται, και θα πρόσθετα την ικανότητα να σκέφτεται με κριτική και ο καθένας, εξαρτάται από την ποσότητα και την ποιότητα των λεξιλογίων που κατέχει κανείς· δεν μπορούμε να σκεφτούμε πέρα από τις λέξεις που γνωρίζουμε, όπως δεν μπορεί να χτιστεί ένα σπίτι χωρίς όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό, όσο περισσότερο λείπει ο υλικός εξοπλισμός, τόσο μικρότερη θα είναι η ολότητα, η σταθερότητα, η πρακτικότητα του σπιτιού.
Περιορίζοντας τις λέξεις, περιορίζονται και τα νοήματα που μπορεί να δημιουργήσει κανείς και η ικανότητα να τα εκφράσει ή να εκφραστεί.
Κατανοώντας το αξίωμα ότι λιγότερες λέξεις ίσον λιγότερες σκέψεις, το έργο του Isgrò αποκτά υπέρμετρα υψηλή αξία σε πολιτιστικό και καλλιτεχνικό επίπεδο.
Η απόκρυψη των λέξεων πίσω από την ακύρωση είναι ένας τρόπος του δασκάλου για να γεννηθεί η περιέργεια στον θεατή του έργου, ένας τρόπος να μας συμβουλεύει να πάμε να εξερευνήσουμε κάτω από τη λέξη, να φανταστούμε τι θα μπορούσε να υπάρχει σε σχέση με αυτό που αφήνεται να διαβαστεί “ελεύθερο”.
Μια εννοιολογική διαδικασία ανακάλυψης, έρευνας, σκέψης σχετικά με τα λόγια και τη διάταξή τους, σχεδόν σαν ο Isgrò να αναλαμβάνει τον παιδαγωγικό ρόλο ενός δασκάλου, αλλά και ενός διανοούμενου.
Αλλά ο Isgrò δεν είναι μόνο “δάσκαλος”, είναι επίσης δημιουργός νέων συντακτικών και μορφικών κανόνων, ένας προγραμματιστής νέων ιστοριών, αλλά και ένας προσεκτικός σατιριστής, ο δάσκαλος είναι το ον που θα έπρεπε να είναι ένας διανοούμενος, ένας “αναζωογονητής των συνειδήσεων.”
Έτσι ο Emilio Isgrò τοποθετείται στην ιστορία της τέχνης ως φύλακας του λόγου και εκτεταμένα της κουλτούρας, ένας ρόλος ουσιαστικός που όλο και περισσότερο χρειαζόμαστε.

Το έργο βρίσκεται σε άριστες συνθήκες, υπάρχει μόνο μια μικροσκοπική γήρανση της χαρτιού λόγω των 57 ετών του έργου.

Η προέλευση του έργου προέρχεται από τη γκαλερί Grafica Manzoni, η οποία και χορηγεί πιστοποιητικό γνησιότητας.