Ύστερη Ρωμαϊκή / Πρώιμη Βυζαντινή Δαχτυλίδι με κόκκινη γυάλινη χάντρα σε σχήμα πεπονιού.

Προσοχή: λόγω κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλώ βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής ΕΕ προτού κάνετε προσφορά.

Δαχτυλίδι με χάντρα από κόκκινο γυαλί σχήματος μελιού ρωμαϊκής εποχής. Η αρχαία χάντρα τοποθετείται σε ένα σύγχρονο δαχτυλίδι επιχρυσωμένο με χρυσό και μπορεί να περιστρέφεται ελεύθερα (τύπος swivel).

Εξωτερική διάμετρος: ± 22,1 χιλ.
Εσωτερική διάμετρος: ± 18,9 - 15,3 χιλ.
Διάμετρος χάντρων: ± 8 χιλ.

Πιστοποιητικό:
Το Πιστοποιητικό Γνησιότητας (PDF) διατίθεται κατόπιν αιτήματος για όλους τους λοτ με τιμή σφυριού €100 ή άνω.

Κατάσταση:
Καλή κατάσταση και φορεσίμη. Η αρχαία χάντρα επαναδεύτηκε και συνδέεται με σύγχρονα διαχωριστικά επιχρυσωμένα με χρυσό και εξαρτήματα. Μικρές επιφανειακές ανομοιομορφίες και ίχνη φθοράς συνεπείς με την ηλικία και τη χρήση.

Προέλευση:
Αποτελείται από χάντρες που προέρχονται από διάφορες παλιές συλλογές, αγορασμένες στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ 2016–2024.

Χαρακτήρας:
Κάθε αρχαία χάντρα εμφανίζει διακριτές παραλλαγές και ίχνη ηλικίας, αντικατοπτρίζοντας τη μακρά ιστορία της και προσθέτοντας στη μοναδική γοητεία κάθε σύνθεσης.

Παρακαλούμε σημειώστε:
Φωτογραφημένο σε επαγγελματικό στούντιο με βαθύ μαύρο φόντο για τη βελτίωση αντίθεσης και λεπτομέρειας. Ο φωτισμός στούντιο και οι ατομικές ρυθμίσεις οθόνης μπορεί να επηρεάσουν ελαφρώς την εμφάνιση των χρωμάτων.

Ιστορικό υπόβαθρο:
Το γυαλί υπάρχει σε φυσικές μορφές από την προϊστορική περίοδο. Ωστόσο, οι άνθρωποι άρχισαν να παράγουν γυαλί περίπου 4.000 χρόνια πριν στη Μεσοποταμία, όταν οι τεχνίτες ανακάλυψαν πώς να συνδυάζουν άμμο, μόλυβδο και ασβέστη.

Για αιώνες, το γυαλί παρέμεινε ένα πολυτελές υλικό που προοριζόταν για τις ανώτερες τάξεις. Σε ολόκληρο τον Μεσογειακό κόσμο, οι γυαλάδες ανέπτυξαν τεχνικές όπως η χύτευση, το μορφότυφο και το ψηφιδωτό γυαλί, ενώ πειραματίζονταν με χρώματα χρησιμοποιώντας μεταλλικά οξειδία, συμπεριλαμβανομένου του κοβαλτίου και του χαλκού.

Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν τη γυαλοποιία μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου τον 1ο αιώνα π.Χ. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση της γυαλοποίησης επανάστησε την παραγωγή, επιτρέποντας μαζική κατασκευή μεγαλύτερης κλίμακας. Με την προσθήκη διοξειδίου του μαγνησίου, οι ρωμαϊκοί γυαλάδες μπορούσαν να παραγάγουν άχρωμο ή «ακουά» γυαλί.

Το ρωμαϊκό γυαλί έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές και χρησιμοποιόταν ευρέως για χάντρες, αγγεία, ψηφιδωτά πλακίδια και υαλοπίνακες παραθύρων. Διακινούταν σε ολόκληρη την Αυτοκρατορία και πέραν τούτoυ, φτάνοντας σε περιοχές όπως η Κεντρική Αφρική, η Σκανδιναβία και, μέσω του Δρόμου του Μεσαίωνα, μέχρι την Κίνα.