Ο Φύλακας της Παράδοσης – Σπάνιο γαϊδουράκι από τη Σόμα σε σπάρτο και τερακότα – Ένα Ταξίδι στην - Κρεμαστό κόσμημα - Μέσα στο 900

Φύλακας της Παράδοσης – Σπάνιο γαϊδουράκι μεταφόρτωσης από εσπαρτό και άχυρο – Ένα Ταξίδι στην Αγροτική Ψυχή της δεκαετίας του '60
Ανοίγοντας τα μάτια μπροστά σε αυτή τη δημιουργία δεν βλέπουμε ένα απλό αντικείμενο αλλά μπαίνουμε σε μια επαφή με τον αυθεντικό αναστεναγμό μιας αγροτικής πολιτείας, πλέον αιχμαλωτισμένης στον χρόνο. Το γαϊδουράκι μεταφορικής χρήσης που κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου χειροποίητα ανάμεσα στις δεκαετίες του εξήντα και του εβδομήντα αντιπροσωπεύει τον ακρότατο βαθμό της μεσογειακής «Folk Art», όπου η φτώχεια των υλικών μετατρέπεται σε πνευματική μεγαλοπρέπεια μέσα από την αρχαία τέχνη της διαπλοκής εσπαρτού και άχυρου φυσικού χρώματος. Κάθε ίνα τεντώνεται και δένεται με μια αρχέγονη σοφία που ακολουθεί τους αργούς ρυθμούς των γαιών που έχουν καεί από τον ήλιο της Ανδαλουσίας ή των οροπέδων του Μεξικού, δημιουργώντας μια μορφή που εκπέμπει αξιοπρέπεια και μια σιωπηλή εργατικότητα.
Το ζώο φαίνεται στολισμένο σαν γιορτή χωριού, τυλιγμένο σε υφάσματα μαλλιού με τα βασικά χρώματα κόκκινο φλόγας και σκούρο μπλε, που αντίκειται θαυμάσια με τον χρυσότριμματικό και υλικό τόνο των φυτικών ινών. Η λεπτομέρεια που ανυψώνει αυτό το μικρό γλυπτό σε ένα ευρήμα οικιακής ίσως ενδιαφέροντος είναι το τιμόνι του: δύο μικροσκοπικές βραχιόνες από πηλό που σχηματίστηκαν σε τροχό και ενσωματωμένες στους πλαϊνούς κάδους, σύμβολο μιας αφθονίας που κατακτήθηκε με θυσία και ενός αδιάστικτου δεσμού ανάμεσα στον άνθρωπο, το ζώο και τη γη.
Αυτό το δείγμα αποτελεί έναν επιζώντα μιας εποχής όπου κάθε αντικείμενο διέθετε ψυχή και φωνή δική του. Η διατήρησή του είναι θαυμαστή: τα μακριά αυτιά υψώνονται υπερήφανα προς τα επάνω και τα λεπτά πόδια στηρίζουν με χάρη ένα σώμα που φαίνεται να χτυπά ακόμα ζωής από τα χωράφια. Η τοποθέτηση αυτού του κομματιού σε μια συλλογή σημαίνει την υποδοχή ενός θραύσματος λαϊκής ιστορίας, ενός φυλακτού καλής τύχης, που με την παρουσία του γλυπτικής και την άχραντη υφή του ορίζουν τον χώρο με αρχαϊκή κομψότητα και βαθιά ανθρώπινη διάσταση. Είναι πρόσκληση να επαναανακαλύψουμε την ομορφιά της χειροποίητης ατέλειας, ένα απτικό γέφυρι μεταξύ του σχεδιασμού Mid-Century και των βαθύτερων ριζών του παγκόσμιου λαϊκού πολιτισμού.
Σημειώνεται ότι το αντικείμενο φέρει ενδείξεις φθοράς και εξασθένησης λόγω του χρόνου, που το καθιστούν ακόμη πιο γοητευτικό.