M. Perone (1982) - Abbandono alla marea

Τίτλος: Εγκατάλειψη στην παλίρροια
Έλαιο σε καμβά, 50 × 40 εκ

Ένα γυμνό γυναικείο σώμα lies?—Όχι, keep Greek. Let's write in Greek properly.
Ένα γυμνό γυναικείο σώμα πλαγιάζει ξεκούραστα στην ακροθαλασσιά, αιχμαλωτισμένο στην στιγμή που το κύμα σπάει και αναδιπλώνεται, περιτυλίγοντάς το σε μια παροδική και ζωντανή αγκαλιά. Το σώμα, σε ανάκλιση με το κεφάλι προς τα πίσω και τα χέρια ανοιχτά, προτείνει μια πλήρη παράδοση στη δύναμη του πρωτόγονου θαλάσσιου στοιχείου, σε μια ισορροπία που αιωρείται μεταξύ εγκατάλειψης και αναγέννησης. Η πόζα, δυναμική και ταυτοχρόνως αρμονική, οδηγεί το βλέμμα κατά μήκος των απαλών γραμμών του σώματος, φωτισμένων από θερμά και χρυσά αντανακλάσματα.
Το φως του ηλιοβόλου κυριαρχεί στη σκηνή, βαφήτας τον ουρανό με μεταβαλλόμενες αποχρώσεις που κυμαίνονται ανάμεσα σε πορτοκαλί, ροζ και σκούρο μπλε, δημιουργώντας αντίθεση συναισθηματική με τα έντονα πράσινα και τα αφρώδη λευκά των κυμάτων. Το πινέλο, πλουσιοπάροχο και γεμάτο ύλη, δίνει κίνηση στο νερό, καθιστώντας σχεδόν αισθητή τη βοή της ρίζας του κύματος και τη δροσιά του αφρού που αγγίζει το δέρμα.
Η προσέγγιση του ανθρώπινου σώματος αποκαλύπτει μια προσεκτική ανατομική έρευνα σε συνδυασμό με μια φωτεινότητα ευαισθησίας που αναδεικνύει τους όγκους χωρίς να τους επιβαρύνει, διατηρώντας μια ισορροπία ανάμεσα στον ρεαλισμό και στην ποιητική ερμηνεία. Η σκηνή έτσι φορτίζεται με μια συμβολική αξία: η θάλασσα γίνεται καθαριστικό στοιχείο, ενώ το σώμα, βυθισμένο και ευάλωτο, μετατρέπεται σε τόπο συνάντησης μεταξύ φύσης και αισθησιακότητας.