René Magritte (1898-1967) - La Flèche de Zénon





9 € | ||
|---|---|---|
6 € | ||
5 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 131699 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, La Flèche de Zénon, βελγική λιθογραφία περιορισμένης εκτύπωσης από το 2000–2010, σε κατάσταση Fair, διαστάσεις 44 × 30 cm, υπογραφή σε πλάκα, πορτραίτο σε σουρεαλιστικό στυλ.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967) (κατόπιν) - χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Τσάρλι Χερσκοβίτσι, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένη / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένα σε εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Κληρονομίας Μαγκρίτ, επικυρωμένη από τη λblind σφραγίδα Κληρονομία, υπογεγραμμένη στο λιθογραφικό πέτρινο κάτω αριστερά και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Τσάρλι Χερσκοβίτσι, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος βέλγικος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που πειραματίζονται με τα θέματα παραθύρων, σφαίρων και νεφών. Ένα ιδιαίτερο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνιστών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το συναρπαστικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαίρα αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στη μέση της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαίρα, φουσκωμένα/στιλιστοποιημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδίδοντας με τη χαρακτηριστικά ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση της οικειότητας αλλά και μιας βαθιάς περιέργειας. Το παράθυρο, συνήθως ένα πέρασμα στην πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αρνείται τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική αίσθηση αναστάτωσης καθώς αποτελούν μέρος αυτού του παράξενου τοπίου. Ο Μαγκρίτ χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά motifs για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό, και τη φύση της αναπαράστασης.
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967) (κατόπιν) - χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Τσάρλι Χερσκοβίτσι, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένη / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένα σε εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Κληρονομίας Μαγκρίτ, επικυρωμένη από τη λblind σφραγίδα Κληρονομία, υπογεγραμμένη στο λιθογραφικό πέτρινο κάτω αριστερά και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Τσάρλι Χερσκοβίτσι, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος βέλγικος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που πειραματίζονται με τα θέματα παραθύρων, σφαίρων και νεφών. Ένα ιδιαίτερο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνιστών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το συναρπαστικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαίρα αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στη μέση της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαίρα, φουσκωμένα/στιλιστοποιημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδίδοντας με τη χαρακτηριστικά ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση της οικειότητας αλλά και μιας βαθιάς περιέργειας. Το παράθυρο, συνήθως ένα πέρασμα στην πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αρνείται τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική αίσθηση αναστάτωσης καθώς αποτελούν μέρος αυτού του παράξενου τοπίου. Ο Μαγκρίτ χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά motifs για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό, και τη φύση της αναπαράστασης.

