Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Τασάκι Ρόμα

Max Le Verrier - ΣπάνιονΤασάκι “Roma” (N°279) - Χρυσός Χαλκός

Σας προτείνω ένα κομμάτι συλλεκτικό, εμβληματικό, από το διάσημο χυτήριο Max Le Verrier: το τασάκι μοντέλο "Roma", καταχωρημένο με τον αριθμό 279 στον κίτρινο κατάλογο του καλλιτέχνη.

Αυτό το κενόποχείο ή τασάκι στυλ νεοκλασικού αποτελεί ένα έργο μεγάλης κομψότητας, κατασκευασμένο σε χρυσόχαλκό. Απεικονίζει τη διάσημη σκηνή της Capitoline Λούβης που θηλάζει τα δίδυμα Ρωμulus και Remus, τους ιδρυτές της Ρώμης, κάτω από το ρομάνι φοινικό δέντρο.

Μοντέλο: Roma (N° 279)

Υλικό: Χρυσόχαλκός

Πολύ καλή γενική κατάσταση. Ο χρυσός επίχρυσος είναι εντυπωσιακά λαμπρός, αναδεικνύοντας τέλεια τις λεπτομέρειες της γλυπτικής.

Διαστάσεις: Ακτίνα: 10 εκ
Ύψος: 1,5 εκ
Βάρος: 161 g

Άμεσο απόσπασμα από τον κατάλογο Le Verrier: "Με βάση ρωμαϊκή νομισματική από την εποχή της Ρεπουμπλικανικής Δημοκρατίας (Συλλογή νομισματοκοπείου Castello Sforzesco του Μιλάνου)"

Ο Max Le Verrier είναι μια από τις κύριες φυσιογνωμίες της περιόδου Αrt Déco και της εργασίας μεταλλικών τέχνεργων στη Γαλλία. Αυτό το μοντέλο "Roma" είναι ιδιαίτερα περιζήτητο για την ιστορική αναφορά και την ποιότητα της κατανοής. Σε αντίθεση με τις εκδόσεις σε μπρούτζινο σκούρο πράσινο που συχνά βρίσκονται, αυτή η έκδοση σε χρυσόχαλκό φέρνει λαμπρότητα και σπάνια κομψότητα, ιδανική για ένα γραφείο ευρήσεων ή μια εκλεπτυσμένη διακόσμηση.

Το αντικείμενο θα συσκευαστεί με τη μεγαλύτερη προσοχή και θα αποσταλεί με αριθμό παρακολούθησης.

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Neuilly-sur-Seine από μητέρα Βελγίδα και πατέρα Παριζιάνη, χρυσοχόος-κοσμηματοποιός. Υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο προτού σπουδάσει στην École des Beaux-Arts της Γενεύης, όπου γνώρισε καλλιτέχνες και συμμαθητές τους Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· οι τρεις καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για μια ζωή. Το 1919 ο Max Le Verrier ανοίγει το δικό του χυτήριο, παράγει γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, στηρίγματα βιβλίων και μασκότ οχημάτων.

Ελκυσμένος από την αγάπη του για τα ζώα προς τους ζωολογικούς κήπους και τους τσίρκους, φιλοτεχνεί το πρώτο του γλυπτό, τον περίφημο φιόγκι όπως ένα πελεκάνο σε στυλ χαρακτηριστικό των ετών 1925. Υπογράφει το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά τη διάρκειά αυτή συνδημιούργησε πολυάριθμα μοντέλα ζώων, π.χ. τίγρεις όπως Baghera, Ouganda και Jungle, μια εντυπωσιακή λέαινα, αγριόγατες, σκίουρους και άλογα, από τα οποία τα περισσότερα εκτελούνται σε μέταλλο τέχνης, προτιμώντας το μπρούτζο.

Ένα από τα έργα του, μπροστά στα κλουβιά του Jardin des Plantes, είναι ο μόνος πίνακας με το γελαστό ζωόμορφο νάνο, η οποία αποδίδει την ιστορία ενός πίθηκου με ομπρέλα, ένα τρίχρονο χέρι που απέκτησε το όνομα Boubou. Μια μεγάλη φιλία γεννήθηκε ανάμεσα στον πίθηκο και τον καλλιτέχνη. Ο Boubou, κρατώντας από τον φύλακα του ζωολογικού κήπου στα εξωτερικά της κλουβας, δέχτηκε να ποζάρει με αντάλλαγμα μπανάνες. Κάθε πρωί με κοιτούσε προς την είσοδο περιμένοντας τον ποιος θα τον αθανατοποιούσε.

Το γλυπτό Πτώση έλαβε μετάλλιο στο Salon des Humoristes το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier εργάστηκε για τους ακόλουθους γλύπτες:
Pierre Le Faguays, ψευδώνυμο Fayral, Marcel Bouraine, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Τα κομμάτια αυτά πωλούνταν στο εργαστήριο στη διεύθυνση 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Μέλος Ακεραιού της Société des Artistes Décorateurs και εκεί υπέβαλλε τακτικά εκθέσεις. Διαθέτει ένα περίπτερο στην Έκθεση των Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού το 1925 στο Grand Palais, όπου το περίπτερο του έλαβε χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερό του στην Διεθνή Έκθεση Παρισιών το 1937 βραβεύτηκε με τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928, ο Max Le Verrier γλυπτά ήθελε μοντέλα ζωντανών σχέσεων, τη θρυλική λάμπα Clarté που παρουσιάζει μια γυμνή γυναίκα στα δάχτυλα των ποδιών, ένα φωτεινό σφαίρισμα στα χέρια εκτεταμένα, κομβικό κομμάτι της συλλογής του. Πραγματικά, χρειαζόταν 3 διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο, ζήτησε από μια χορεύτρια του μπαλέτου της Joséphine Baker να ποζάρει.

Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 διαστάσεις: Λάμπερα Φωτεινή, Lumina, Clarté, Clarté σε φυσικό μέγεθος.
Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι νεαρές κοπέλες με ένα ιδεαλιστικό αθλητικό σώμα παρόμοιο.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από Μάιο έως Αύγουστο 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στο Harrods του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επίσης εκτέθηκε στο ξενοδοχείο Martinez στην Κάννες το 2000.

Ο Max Le Verrier εργάστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Σταμάτησε το 1944 λόγω της συμμετοχής του στην αντίσταση της Γαλλίας, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτεύει μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier χαρακτηρίζονται από ένα πολύ προσωπικό στυλ και μια ευαίσθητη οπτική.

Ο καλλιτέχνης αφοσιώθηκε στη βελτίωση του τέχνης του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και υλοποίησε μερικά όμορφα δείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία εδώ δίνονται αντίγραφα. Θεωρεί εύλογα ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να παραμένει προνόμιο μερικών προνομιούχων, αλλά να γίνει προσιτή σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο και να διαδοθεί σε όλα τα χρήσιμα για τη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά σωστή· στις αναζητήσεις του για στυλιζάρισμα, ο καλλιτέχνης κατάφερε να τις εφαρμόσει με πολύ χαρά."