Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Τασάκι 'Κεφάλι αλόγου'

Max Le Verrier - Σπάνιο τασάκι "Κεφαλή Αλόγου" (N°296) - Επιχρωτωμένο Μ Bronze

Σας προτείνω ένα υπέροχο κομμάτι συλλεκτικό από το διάσημο χυτευτήριο Max Le Verrier: το τασάκι ή κουκούλι-λεκτορείου μοντέλο "Κεφαλή Αλόγου", καταχωρισμένο με τον αριθμό 296 στο «Κόκκινο Κατάλογο» της οίκου Le Verrier.

Αυτό το μοντέλο, εμπνευσμένο από την αρχαία ιππική τέχνη, είναι κατασκευασμένο από μπρούτζο με εξαιρετική επίχρυση επιφάνεια πολύ λαμπερή. Ο δυνατός και λιτός του σχεδιασμός το καθιστά ένα εκλεπτυσμένο διακοσμητικό αντικείμενο, τυπικό της τεχνικής του καλλιτέχνη.

Μοντέλο : Κεφαλή Αλόγου (N° 296)

Υλικό : Επίχρυσο μπρούτζο

Σε γενικά καλή κατάσταση. Παρατηρούνται ελαφρές ίχνη φθοράς και πατίνας λόγω χρόνου, που αποδεικνύουν την αυθεντικότητά του.

Διαστάσεις : Διάμετρος : 10 cm
Ύψος : 1,5 cm
Βάρος : 215 g

Άμεσο απόσπασμα από τον κατάλογο Le Verrier : "Με βάση κέρας από ασήμι, νομισμά της Σελεύκου Α΄ Νικότοραρ, Γενικός του Αλεξάνδρου του Μέγα, Βασιλιάς της Συρίας, περί το 300 π.Χ. Μετωπική κεφαλή του Bucephalus, αγαπητό άλογο του Αλεξάνδρου."

Ο Max Le Verrier αποτελεί απαράβατο πρόσωπο της Γαλλικής Αρ ντεκό και του γλυπτού μπρούτζου. Η σειρά από νομισματικά-εμπνευσμένα κομμάτια (νομισματική) αποτελεί ιδιαίτερα επιζητούμενη. Αυτό το μοντέλο είναι ιδιαίτερα φανερό καθώς απεικονίζει τον Βουκεφάλας, το θρυλικό άλογο του Αλεξάνδρου του Μεγάλου. Η επίχρυση επιφάνεια, λιγότερο κοινή από την πράσινη πατίνα, προσδίδει μια επιπλέον νότα ευγένειας σε αυτό το αντικείμενο βιτρίνας.

Το αντικείμενο θα συσκευαστεί με τη μεγαλύτερη φροντίδα και θα αποσταλεί με αριθμό παρακολούθησης για ασφαλή παράδοση.

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Νεϊύ-συρ-Σε (Neuilly-sur-Seine) από μητέρα Βελγίδα και πατέρα Παριζιάνό, οργανοποιός-κοσμηματοπώλης. Υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πριν σπουδάσει στην École des Beaux-Arts της Γενεύης, όπου συνάντησε τους καλλιτέχνες και συμφοιτητές Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· οι τρεις τους έγιναν αχώριστοι φίλοι. Το 1919 ο Max Le Verrier άνοιξε το δικό του χυτήριο, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, στηρίγματα βιβλίων και μασκότ αυτοκινήτων.

Οδηγημένος από την αγάπη του για τα ζώα, στα ζώα σε ζωολογικούς κήπους και τσίρκα, γλύπτει την πρώτη του γλυπτική, τον διάσημο πελεκάνο σε στυλ χαρακτηριστικό της δεκαετίας του 1920. Υπογράφει το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου ο Max Le Verrier δημιούργησε πολυάριθμα μοντέλα ζώων, όπως πάνθηρες όπως Baghera, Ουγκάντα και Jungle, έναν εντυπωσιακό τίγρη, χήνες, σκίουρους και άλογα, τα περισσότερα εξ ολοκλήρου σε μέταλλο τέχνης, κατά προτίμηση μπρούτζο.

Εμπρός από τα κλουβιά του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier δημιούργησε το έργο του χέρσιου πίθηκο με ομπρέλα, ένας τριών ετών πίθηκος που ονομαζόταν γλυκά Boubou. Πολλή φιλία γεννήθηκε μεταξύ του πιθήκου και του καλλιτέχνη.
Boubou που κρατείται από τον φρουρό του ζωολογικού κήπου εκτός του κλουβιού δέχτηκε να poses αντιμίζοντας μπανάνες. Μάλιστα κάθε πρωί κοίταζε προς την είσοδο περιμένοντας τον ποιος θα τον αθανατίσει.
Το γλυπτό Pluie έλαβε μετάλλιο στο Salon des Humoristes το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier δούλεψε για τους εξής γλύπτες:
Pierre Le Faguays, ψευδώνυμο Fayral, Marcel Bouraine, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Τα κομμάτια αυτά πωλούνταν στο εργαστήριο του 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Μέλος Αποτελέσμα της Σοσιας Ωραίας Τέχνης Διακοσμητών και εκεί εξέθετε τακτικά. Διατηρούσε περίπτερο στην Έκθεση Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού το 1925 στο Grand Palais, όπου το περίπτερο του κατέκτησε χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο του στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937 τιμήθηκε με τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928 ο Max Le Verrier γλύπτει, από μελέτη ζωντανή, τη διάσημη λάμπα Clarté που απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα σε άκρη δαχτύλων, ένα φωτεινό παγκόσμιο στην ανοιγμένες παλάμες, το κύριο κομμάτι της συλλογής του. Στην πραγματικότητα χρειαζόταν 3 διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για αυτή τη τελευταία μεριά, ζήτησε από μια χορεύτρια των μπαλέτων της Joséphine Baker να ποζάρει. Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη, Λάμψη Φωτεινή, Lumina, Clarté, Clarté ζωής-μέγεθος. Οι περισσότεροι φιγούρες Le Verrier είναι νεαρές κοπέλες με ιδεατοποιημένο αθλητικό σώμα.

Το φωτιστικό Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από Μάιο έως Αύγουστο 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στην Harrods του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επίσης εκτέθηκε στο ξενοδοχείο Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier εργάστηκε σε όλη τη δεκαετία του 1930. Συλλαμβάνθηκε το 1944 για την εργασία του στην Γαλλική Αντίσταση, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτεύει μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier έχουν ένα πολύ προσωπικό στυλ και μαρτυρούν μια λεπτή όραση.

Οικοδέσποτας καλλιτέχνης ασχολήθηκε επίσης με την προσαρμογή της τέχνης του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και υλοποίησε μερικά όμορφα δείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία εδώ δίνουμε αντίγραφα. Εκτιμά με τη λογική ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να περιορίζεται σε λίγους προνομιούχους, αλλά πρέπει να γίνεται προσβάσιμη από το περισσότερο κοινό και διαδεδομένη σε όλα τα χρήσιμα για τη ζωή αντικείμενα. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά δίκαιη· στις έρευνές του περί στυλιστικής απλούστευσης κατάφερε να τις εφαρμόσει με μεγάλη χαρά.