Jean Auguste - Βάζο - Σμάλτο, φυσυτό γυαλί

υπεροχικό βάζο του Ζον Ογκυστ Μπράντ καλλιτέχνη Γάλλου του 19ου αιώνα και προάγγελου των βιοτεχνικών γυαλίων τέχνης nouveau
Αυτό το βάζο είναι φυσητό γυαλί και με λεπτομερή ζωγραφική σε σμάλτο· δουλεύτηκε ζεστό με τσιμπίδι για να κολλήσει και στριφογυρισμένα τα πόδια του, τα καμπόχον και η κόλλα του· το βάζο βρίσκεται σε άριστη κατάσταση, κατασκευάστηκε μεταξύ 1879 και 1883.
Το σώμα του έχει μωβ χρώμα, τα καμπόχον, η κόλλα στριφογυρίζουν και τα πόδια του σε πράσινο χρώμα.
Το σώμα διακοσμείται με σμάλωμα θερμό έμπνευσης ιαπωνιζόμενης.
Όλα τα κομμάτια του είναι μοναδικά.
Βάζο σε άριστη κατάσταση και ορατό σε πολλές φωτογραφίες στη διάθεσή σας.
Ύψος βάζου 16,5 εκ., διάμετρος και πλάτος 12,5 εκ.
Βάρος βάζου 540 γρ.

Προσεγμένη συσκευασία και αποστολή με επίβλεψη/παρακολούθηση

Αuguste Jean, γεννημένος στις 19 Ιανουαρίου 1829 στο Παρίσι και απεβίωσε στις 3 Νοεμβρίου 1896 στη Βιερζόν, είναι κεραμίστης και υαλουργός Γάλλος.

Είναι ένας από τους συντελεστές της ανανέωσης της γαλλικής πορσελάνης στα μέσα του 19ου αιώνα πλάι στους Joseph (Giuseppe) Devers, Charles-Jean Avisseau, Georges Pull, Eugène Rousseau ή ακόμα Théodore Deck.

Αν και η πορσελάνη του βρίσκεται πλήρως μέσα στο ευρύ eclecticism του 19ου αιώνα, η βεράρα του ακολουθεί ένα στυλ προ-Art Nouveau που σχετίζεται με το παράξενο και το αλλόκοτο, συχνά τολμηρό και συνεπώς εντυπωσιακό τόσο σε σχήματα όσο και σε διακοσμήσεις που χρησιμοποιεί.
Για το σκοπό αυτό, επενδύει σε νέες διευθετήσεις και μισθώνει νέους χώρους αφιερωμένους στην παραγωγή καλλιτεχνικής γυαλολοηίας και ειδικά «σε ένα προϊόν της εφεύρεσής του με το όνομα μεταλλισμένο γυαλί». Ανοίγει λοιπόν ένα κατάστημα για να πουλάει τις γυάλινές του δημιουργίες στη διεύθυνση 64, rue d'Hauteville από το 1880 έως το 1882, και στη συνέχεια στη διεύθυνση 45, rue des Petites-Écuries από το 1881 έως το 1883.

Αν αυτή η νέα παραγωγή φαίνεται ότι αποτελεί πρόκληση, ο Auguste Jean πραγματοποίησε από τη δεκαετία του 1870 έρευνες και τεχνικές πειραματισμούς πάνω στο γυαλί: ήδη από το 1877 κατέθεσε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σχετικά με την from ενός μεταλλισμένου γυαλιού. Την επόμενη χρονιά εκθέτει γυαλίνα ήδη αρκετά αξιοσημείωτα στην Παγκόσμια Έκθεση του 1878 στο Παρίσι. Δύσκολο όμως να γνωρίζεις ποιος από τον Auguste Jean πραγματοποίησε ο ίδιος και ποιος ανέθεσε σε άλλους.

Αυτή η παραγωγή γυαλοπλαστικής αποτελεί παράρτημα αρκετά σύντομο στην καριέρα του, καθώς εκτείνεται μόνο από το 1879 έως το 1883, σε αντίθεση με την σημαντική ποσότητα γυάλινων εργασιών που μας έχουν διασωθεί. Κατά την περίοδο αυτή συμμετέχει σε τρεις εκθέσεις στις οποίες το έργο του λαμβάνει επαίνους: ηγετικά «ενός από τα μικρά εργαστήρια που καρπίζουν εύρηματα και διευθύνονται με καλόγουστο γούστο» · «ευτυχής στις ίριδες του πρισματικού και στις αποχρώσεις μεταβολής διακοσμημένες με λουλουδάκια σμάλτου και γλυπτά.» Η παραγωγή του εκπλήσσει πολλούς: «προϊόντα πλουσιότερα, κομψά και πρωτότυπα, […] με τελικές εκφράσεις εντελώς ξένες και άγνωστες μέχρι σήμερα» οι οποίες μεταφέρουν τη φαντασία «στα φανταστικά όνειρα των Χιλίων και μίας Νύχτας».

Από μορφολογικής άποψης, το φυσητό γυαλί του επιτρέπει απεριόριστη ελευθερία σχήματος την οποία θα αξιοποιεί διαρκώς. Ο Auguste Jean φαίνεται επιπλέον να δίνει μεγάλη σημασία στο χρώμα, τόσο σε διακοσμητικό σμάλτο όσο και στη χρωματική ενσωμάτωση στο γυαλί στη μάζα. Όσον αφορά τον διακοσμητικό σμάλτο, το μεγαλύτερο μέρος των γυαλοσυλλογών φέρει εξ Ανατολής επιρροές, σπανιότερα εξ Ανατολής-Κάτω-Ανατολής ή ακόμα νεο-αναγέννηση. Δεν διστάζει να αναμείξει διαφορετικές επιρροές σε ένα ίδιο δημιούργημα.

Είναι αυτή η εργασία σε ζεστό, μερικές φορές τολμηρή, συνδυασμένη με τον διακοσμητικό σμάλτο, τα μεταλλικά εφέ και τη χρωματιστή μάζα γυαλιού που κάνει κάθε έργο του Auguste Jean μοναδικό. Το έργο του θα εμπνεύσει πολλές κρυσταλλουργίες, όπως εκείνη των Monot & Stumpf εναντίον της οποίας άσκησε αγωγή το 1880, ή εκείνη του Harrach στη Δημοκρατία της Τσεχίας που παρήγαγε γυάλινα αντικείμενα σε παρόμοια σχήματα και διακοσμήσεις, αλλά με λιγότερο εκλεπτυσμένες τελειώσεις, οι οποίες σήμερα εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο ψευδών αποδόσεων.