Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Μακεδονικός ιππότης

Max Le Verrier - Σπάνιοταϰν Κεντρηρία «Κ Cavalier Μακεδονικός» (Αριθ. 182) - Χαλκός

Σας προτείνω ένα υπέροχο αντικείμενο-συλλεκτικό από τη φημισμένη ορυκτή μονάδα Max Le Verrier: ο καπνιστήρας ή κεντρικό θησαυροφυλάκιο μοντέλου «Κ Cavalier Μακεδονικός», με αριθμό 182 στο «Κόκκινο Κατάλογο» του καλλιτέχνη.

Αυτό το μοντέλο ξεχωρίζει για την υπέροχη πατίνα χρυσή με νότες πράσινου αρχαίου, που του δίνουν την χαρακτηριστική όψη αρχαίων νομισμάτων από ανασκαφές, τόσο αγαπητή στην νεοκλασική αισθητική του Le Verrier. Το ανάγλυφο είναι εξαιρετικά λεπτομερέστατο, αιχμαλωτίζοντας όλη τη δυναμική του ιππέα σε κίνηση.

Μοντέλο: Ιππέας Μακεδόνιος (Αριθμός 182)

Υλικό: Χαλκός με πατίνα χρυσή και πράσινη

Σε καλή γενική κατάσταση. Υπάρχουν ορισμένες υπολείμματα φθοράς και πατίνας με το πέρασμα του χρόνου, τα οποία επιβεβαιώνουν την αυθεντικότητά του και ενισχύουν την ιστορική του αξία (δείτε αναλυτικές φωτογραφίες).

Διαστάσεις:
Διάμετρος: 10 εκ
Ύψος: 1,5 εκ
Βάρος: 187 γρ

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Neuilly-sur-Seine από μητέρα Βέλγάρισσα και πατέρα Παριζιάνό, χρυσοχόος-κοσμηματοπώλης. Υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πριν σπουδάσει στην École des Beaux-Arts της Γενεύης, όπου γνωρίζει καλλιτέχνες και συμφοιτητές Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· οι τρεις αυτοί καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για τη ζωή. Το 1919 ο Max Le Verrier ανοίγει το δικό του εργαστήριο, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, βιβλιοστάτες και μασκότ αυτοκινήτων.

Συγκεφαλαιώνοντας την αγάπη του για τα ζώα προς τα ζωολογικούς κήπους και τα θέατρα, φιλοτεχνεί το πρώτο του γλυπτό, τον διάσημο πελεκάνο σε στυλ χαρακτηριστικό της δεκαετίας του 1925. Υπήρξε συνυπογραφέας με το ψευδώνυμο Artus. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Max Le Verrier δημιούργησε πολυάριθμα μοντέλα ζώων, όπως πανθήρες (Baghera, Ouganda και Jungle), ένα εντυπωσιακό λιοντάρι, στιλισμένες φτερούγες, σκίουρους και άλογα, τα περισσότερα από τα οποία μετέτρεπε σε μεταλλικά έργα τέχνης, προτιμώντας το μπρούντζο.

Μπροστά από τα κλουβιά του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier δημιούργησε το έργο του με το μαϊμού με ομπρέλλα, ένα τριών ετών χιμπατζής με το γλυκό όνομα Boubou. Ένα μεγάλο όμορφο φιλικότητα γεννήθηκε ανάμεσα στη μαϊμού και τον καλλιτέχνη.

Ο Boubou, κρατούμενος από τον φύλακα του ζωολογικού κήπου εξωτερικά από το κλουβί, δέχτηκε να ποζάρει με αντάλλαγμα μπανάνες. Επιπλέον, κάθε πρωί κοίταζε προς την είσοδο για να περιμένει αυτόν που θα τον ακινητοποιούσε.

Το γλυπτό «Βροχή» έλαβε medal στο Σαλόνι των Εξυφωνιολόγων το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier εργάστηκε για τους ακόλουθους γλύπτες:
Pierre Le Faguays (ψευδώνυμο Fayral), Marcel Bouraine (ψευδώνυμο Derenne & Briand), Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Αυτά τα κομμάτια πωλούνταν στο εργαστήριο στη διεύθυνση 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Καταχωρημένος Μέλος της Société des Artistes Décorateurs και εξέθετε τακτικά. Διατηρούσε περίπτερο στην Έκθεση των Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού το 1925 στο Grand Palais, όπου το περίπτερο του έλαβε χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο του στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937 απέκτησε τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928 ο Max Le Verrier γλυπτά από ζωντανό μοντέλο τη διάσημη λάμπα Clarté, που απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα στα δάχτυλα των ποδιών της, ένα λαμπερό σφαγείο στα χέρια, κομβικό κομμάτι της συλλογής του. Στην πραγματικότητα χρειαζόταν 3 διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο αυτό ζητά από μια χορεύτρια του μπαλέτου της Joséphine Baker να ποζάρει.

Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη: Λαμπερή Φωτεινότητα, Lumina, Clarté, Clarté σε πραγματικό μέγεθος. Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι νεαρές κοπέλες με ιδανικοποιημένη σωματική διάπλαση αντίστοιχη.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από Μάιο έως Αύγουστο 1985, αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στο Harrod’s του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επίσης εκτέθηκε στο Hôtel Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier δούλεψε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Το 1944 συνελήφθη για τη δράση του στην Αντίσταση και, μετά τον πόλεμο, συνέχισε να γλυπτεύει μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier χαρακτηρίζονται από ένα πολύ προσωπικό στυλ και μαρτυρούν μια ήπια όραση.

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης ασχολήθηκε και με την προσαρμογή της τέχνης του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και δημιούργησε μερικά ωραία δείγματα λαμπών και άλλων αντικειμένων, από τα οποία δίνουμε εδώ αντίγραφα. Εκτιμά με δίκαιους λόγους ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να παραμένει προνόμιο μερικών προνομιούχων, αλλά να είναι προσβάσιμη στον ευρύτερο κοινό και να διαδίδεται σε ό,τι είναι χρήσιμο για τη ζωή. Αυτή η άποψη είναι εξαιρετικά δίκαιη· στις έρευνές του για στυλιζάρισμα κατάφερε να τις εφαρμόσει με πολλή ευτυχία.